SLGGA differently abled branch turns 100

The Differently Abled Branch of the Sri Lanka Girl Guides Association (SLGGA) will celebrate its centenary on June 8, 2024. A media conference to highlight future activities was held on May 28, 2024 at the National Library Auditorium, Colombo. 

The Sri Lanka Girl Guides Association (SLGGA) celebrates a century of excellence today. In the pasthundred years, it has helped a countless number of people and has empowered young girls and women islandwide. As the only organisation that works with girls under the age of five, the SLGGA,  throughout the years, has not only trained youngsters to be the agents of change, but has also conducted various projects aiding the differently-abled, providing shelter for the homeless, supporting the tsunami victims, educating women on gender based violence and helping them secure employment through training. 

Spanning across 146 countries, the Girl Guide Movement was founded by Lord Robert Baden Powell on March 21, 1910, and supported by a staggering 10 million members. In short, it is the largest voluntary organisation for girls and young women in the world. The movement reached the shores of Lanka in 1917 when Miss Jenny Calverley, a young teacher from England, joined the staff of Girls’ High School, Kandy and started the first Girl Guide Company in the school. The spirit of Girl Guiding caught on and companies providing such training opened in Colombo, Jaffna and Galle. Girl Guiding quickly spread to the rural areas of the island. 

 

Branch of the differently-abled (1924) 
In 1924, the SLGGA opened a branch for the differently-abled after which the girl guides company was established in the School for the Deaf and Blind in Ratmalana. The branch was officially declared open in 1925. The association has been working with differently-abled girls on school and corporate levels. Girl Guide companies are running in schools including Dhayamina, Nethmithura, Chitra Lane and the School for the Deaf and Blind in Ratmalana. In recent years, SLGGA has also been working closely with the Labour and Manpower Ministry to provide employment opportunities to their differently-abled members. 

 

In the span of a hundred years, the Sri Lanka Girl Guides has conducted various community service projects that have impacted society at the grassroot level. The SLGGA has made contributions to the environment and various sectors of society from the differently-abled to the homeless, to thosestruck with poverty, the uneducated, women in rural villages and much more. Some of these projects are showcased below.

Family Life Education and Community Development Project (1978)

The Family Life Education and Community Development Project was carried out in villages in different parts of the country from Galle to Jaffna. The project intends of educating the community in all aspects of health and nutrition, sanitation, immunisation, skills, population awareness and recreation. Girl Guides visited villages where no attention was given on women’s health. They enlightened the villagers on the significance of nutrition for women and children. 
Soup kitchens were organised at the end of every workshop. Villagers were spoken to about family planning, proper sanitation and how to appreciate the entire country. Preschools were run in each village. Women were encouraged to start income-generating projects. People were educated on family affairs. 
There was marked improvement in the areas of health, income and sanitation. With women working on income generating projects, poverty levels diminished. Workshops continued until the villages were able to be self-sufficient and no longer required SLGGA’s assistance. There were many spinoffs of this project including the slum and shanty upliftment initiative in Wattala and Baladhakshika Gama.

Baladhakshika Gama (1990)

‘Baladhakshika Gama’ was established in 1990 in celebration of the International Year for Shelter for the Homeless in Ganemulla, Kadawatha. Baladhakshika Gama provided homes to ten impoverished families that were dependent on women, the breadwinners. In addition to housing these families, the women were given training in life skills at the National Training Centre which was opened adjoining the village.

Tsunami Project (2004)

The disaster management committee of the SLGGA was formed after tsunami hit Sri Lanka on December 26, 2004. The SLGGA renovated, restocked and furnished 14 tsunami affected school libraries in the Southern and Eastern provinces, and established the Tsunami Education Support System (TESS) scholarships for tsunami victims. Food, clothes and other equipment were distributed among pregnant mothers.  Classes were conducted in sewing, embroidery and lace-making to encourage income generation amongst tsunami victims, this included widows. A Child Development Centre was set up in Kudawella, a village in Tangalle that was battered by tsunami.

Environmental Star-Rating Programme (2008)

The SLGGA teamed up with schools, which the Education Ministry labelled as the most ‘eco-friendly’ institutions, to raise awareness amongst schoolchildren on the impact and consequences of global warming. 
At the workshops and seminars conducted, students were educated on the measures needed to be taken to reduce the impact of global warming. Key areas that were focused included reduction of energy consumption, conservation of water, planting trees and recycling.

‘Stop the Violence’ Campaign (2011)

The ‘Stop the Violence’Campaign was launched globally by WAGGGS in Edinburgh, Scotland in July 2011 to end all forms of violence against girls and young women. 
In Sri Lanka, the SLGGA has conducted various workshops and activities on gender based violence, child abuse and reproductive health, thereby raising awareness on the subject. These included;

Women At Work, Children At School (2014)

The above programme is an ongoing project carried out by the SLGGA in the Matale District with the help of Danish guides, scouts and the NGO ‘WAWCAS International.’
The less privileged women are encouraged to become self-sufficient by providing them with entrepreneurship training and funds to start up individual income-generating projects. The project commenced in early 2014 in two villages in Matale. 
Some 32 women have been able to make their families financially stable through micro-financing.

Success stories:

Renula, whose husband was an alcoholic, rented and renovated a small store with the funds provided to her. She runs this as a grocery store and makes enough money to support her family. She is paying back her start-up loan now. Her husband is no longer an alcoholic and helps his wife in her work.  Sriyani (35) was abused by her drunkard husband and brother-in-law. Her eight-year-old son has a heart problem. They are hit by abject poverty and don’t have a proper place to live in. With the funds provided to her, Sriyani started cultivating paddy and ginger to support her family. 
With the funds provided to Yogeshwari and her sister-in-law Susila, they started their own business, making and selling snacks. Their husbands help them distribute these snacks to neighbouring villages in trishaws. They are now striving to expand their business by putting up a bakery. 

Why SLGGA is important for young girls

Being a Girl Guide does not merely mould girls to build campfires and tie knots. It is the only association that reaches out to girls at the grass-root level and educate them on what the society expects from them. It helps them build their self-confidence and creates a conducive  environment to live in. 
Further, it instills in them leadership skills by initiative man workshops and events that would hone their skills.
The SLGGA teaches young girls to stand up for themselves. It paves the way for young women to aid those who are less privileged. The association has left their footprint of social welfare on our little island, proving that they are an integral part of our society.

 

බාලදක්ෂිකා සංගමයේ 107 වන සංවත්සර පා ගමන - "National Girl Guide Walk 2024" | Sri Lanka Girl Guides

වසර 107 කට පෙර එහි ආරම්භයේ සිටම, SLGGA ශ්‍රී ලංකාව පුරා සිටින අසංඛ්‍යාත ගැහැණු ළමයින්ගේ සහ කාන්තාවන්ගේ ජීවිත හැඩගස්වාලීම, ධෛර්යය, දයානුකම්පාව සහ ප්‍රජා ආත්මය යන වටිනාකම් ඇති කිරීමෙහිලා ඉදිරියෙන්ම සිටී. මෙම වැදගත් අවස්ථාව සමරන අතරතුර, අතීතයේ කැපී පෙනෙන ජයග්‍රහණ ගැන මෙනෙහි කරමින් SLGGA හි මෙහෙවර ඉදිරියට ගෙන යාමට අපගේ කැපවීම අලුත් කර ගනිමු. තරුණ කාන්තාවන් සවිබල ගැන්වීමේ 107 වසර සමරමින්, ශ්‍රී ලංකා බාලිකා බාලදක්ෂිකා සංගමය එහි ඔරොත්තු දීමේ, නායකත්වය සහ සේවා ගමනේ ඓතිහාසික සන්ධිස්ථානයක් සනිටුහන් කරමින් සිරිලක පුරා පාගමන් මාලාවක් පසුගිය දා පැවැත්විය.

ශ්‍රී ලංකා බාලදක්ෂිකා සංගමය ජාතිය වෙනුවෙන් කළ අභිමානවත් සේවයට වසර 107ක් සපිරේ. කැපවීම, සේවය සහ ස්වේච්ඡා සේවයේ 107 වසර සැමරීමට අපි උද්යෝගිමත් සහ උනන්දු වෙමු! "අද ගැහැණු ළමයින් සවිබල ගන්වන්න - හෙට දින දේවානුභාවයෙන්" ශ්‍රී ලංකා බාලදක්ෂිකා සංගමය - ජාතික බාලදක්ෂිකා පාගමන 2024

ජාතික බාලිකා මාර්ගෝපදේශ පාගමන 2024 සැලසුම් කරන ලද්දේ ශ්‍රී ලංකා බාලදක්ෂිකා සංගමයේ බාලදක්ෂිකා සහ ජනාධිපති බාලදක්ෂිකා උපකමිටුව විසින් වසර 107 ක සේවා කාලය සැමරීම සඳහා ය. SLGGA සාමාජිකයින් 7000 කට අධික පිරිසකගේ සහභාගීත්වයෙන් මැයි 18 වැනි දින පෙ.ව. 7.30 ට ශ්‍රී ලංකාවේ සියලුම දිස්ත්‍රික්කවල පා ගමන ආරම්භ විය. පාගමන සෑම දිස්ත්‍රික්කයකම දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරුන් සහ ඔවුන්ගේ කණ්ඩායම් විසින් සම්බන්ධීකරණය කරන ලද අතර එය සියලුම දිස්ත්‍රික්කවල සමගාමීව සිදු විය.

බාලදක්ෂිකා ප්‍රධාන කොමසාරිස්, වෛද්‍ය කුෂාන්ත හේරත්, නියෝජ්‍ය ප්‍රධාන කොමසාරිස් නිර්මලී විලියම් මහත්මිය සහ සහකාර ප්‍රධාන කොමසාරිස් නන්දනී වික්‍රමතුංග මහත්මිය ඇතුළු සියලුම ශාඛාවල සාමාජිකයින්, සමනලුන්, කුඩා මිතුරන්, මාර්ගෝපදේශකයින්, රංචුවන්, මාර්ගෝපදේශකයින්, කොළඹ දිස්ත්‍රික් පා ගමනට විවිධ හැකියාවන් ඇති ශාඛාව, හිටපු සහ වත්මන් කොමසාරිස්වරුන් සහ ජාතික විධායක කමිටු සාමාජිකයන් සියලු දෙනාම පැමිණ සිටියහ. මෙය දිවයින පුරා විසිරී සිටින ගර්ල් ගයිඩ්ස් පවුලේ සාමූහිකත්වය, සහෝදරත්වය සහ එකමුතුවේ අපූරු සංදර්ශනයක් විය.

පවතින කාලගුණික තත්ත්වය හේතුවෙන් එළිමහන් ක්‍රියාකාරකම් සියල්ල කල් දමන ලෙස අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය නිකුත් කළ චක්‍රලේඛවලට අනුව කල්දැමීමෙන් පසු මැයි 18 වැනිදා ජාතික පුළුල් පාගමන පැවැත්වීමට නියමිතය. 2024 මැයි 18 සෙනසුරාදා දින අපගේ සියලුම සාමාජිකයින් මෙම වැදගත් අවස්ථාවට එක්වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු. ගැහැණු ළමයින් සහ කාන්තාවන් ඔවුන්ගේ උපරිම හැකියාවන් කරා ළඟා වීමට බලගැන්වීමේ වසර 107 ක අපගේ උරුමය සමරමු!

“Empower Girls Today – Inspired Women Tomorrow” National Girl Guide Walk 2024

• කොළඹ දිස්ත්‍රික් පාගමන - කොළඹ දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරිය ඇතුළු කණ්ඩායම 
• රත්නපුර දිස්ත්‍රික් පාගමන - රත්නපුර දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරිය ඇතුළු කණ්ඩායම
• මාතර දිස්ත්‍රික් පාගමන - මාතර දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරිය ඇතුළු කණ්ඩායම
• ගම්පහ දිස්ත්‍රික් පා ගමන - ගම්පහ දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරිය ඇතුළු කණ්ඩායම
• මාතලේ දිස්ත්‍රික් පාගමන - මාතලේ දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරිය ඇතුළු කණ්ඩායම
• බදුල්ල දිස්ත්‍රික් පාගමන - බදුල්ල දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරිය ඇතුළු කණ්ඩායම
• අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික් පාගමන - අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරිය ඇතුළු කණ්ඩායම
• පොළොන්නරුව දිස්ත්‍රික් පාගමන - පොළොන්නරුව දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරිය ඇතුළු කණ්ඩායම
• කෑගල්ල දිස්ත්‍රික් පාගමන - කෑගල්ල දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරිය ඇතුළු කණ්ඩායම 
• පුත්තලම් දිස්ත්‍රික් පාගමන - පුත්තලම් දිස්ත්‍රික් කොමසාරිස්වරිය ඇතුළු කණ්ඩායම
•  

ශ්‍රී ලංකා බාලදක්ෂිකා ව්‍යාපාරය ආරම්භ වී වසර 107 කි. ඒ වෙනුවෙන් කොළඹ, ගම්පහ, බදුල්ල, මාතර, කෑගල්ල, මාතලේ නගර වල බාලදක්ෂිකා ජාතික පා ගමනක් පැවැත්විණ. ශ්‍රී ලංකාවේ පාසැල් රැසක සමනලියන්, කුඩා මිතුරියන්, බාලදක්ෂිකාවන්, බාලදක්ෂිකා නායිකාවන් විශාල පිරිසක් මේ සඳහා සහභාගී විය.

කොළඹ දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

ගම්පහ දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

‘අද සවිබල දියණිය හෙට දිරිමත් කතක්’ තේමාව කරගනිමින් ශ්‍රී ලංකා බාල දක්ෂිකා සංගමයේ 107 වන සංවත්සරය සමරමින් ගම්පහ දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා සංගමය මඟින් සංවිධානය කළ පා ගමනක් පෙරේදා (18) පෙරවරුවේ සපුගස්කන්ද යොෂීඩා පාසල අසල සිට බියගම සමෘද්ධි මාවතේ මාකොල වයි හන්දිය දක්වාත් එතැන් සිට නැවත සපුගස්කන්ද විශාබා බාලිකා විද්‍යාලය දක්වාත් පැවැත්විණි.

මේ සඳහා ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ පාසල් 25ක බාලදක්ෂිකා ව්‍යාපාරයට සම්බන්ධ සිසුවියන් 600 දෙනෙකු පමණ එක්වූහ. ලෝක බාලදක්ෂිකා සංගමයේ නාමයෝජනා කමිටු සාමාජික රුචිරා ජයසිංහ මහත්මිය විශේෂ ආරාධිතයකු වශයෙන් මීට සහභාගී වූ අතර ගම්පහ දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා කොමසාරිස් පුෂ්පා නාගසේන, බියගම කොට්ඨාස කොමසාරිස් නතාශා ලියනගේ යන මහත්මියන් ඇතුළු බාලදක්ෂිකා නායිකාවන්, කොමසාරිස්තුමියන් ඇතුළු පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට සහභාගී වූහ.

බදුල්ල දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

මාතලේ දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

අද සවිබල දියණිය හෙට දිරිමත් කතක්’ තේමාව කරගනිමින් ශ්‍රී ලංකා බාල දක්ෂිකා සංගමයේ 107 වන සංවත්සරය සමරමින් මාතලේ දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා සංගමය මඟින් සංවිධානය කළ පා ගමනක් පෙරේදා (18) මාතලේ නගරයේදී පැවැත්විණි.

පා ගමන සඳහා  මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ පාසල් රැසක බාලදක්ෂිකා ව්‍යාපාරයට සම්බන්ධ සිසුවියන්  රැසක් එක්ව සිටියහ. මාතලේ දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා කොමසාරිස්  අනූපමා වාද්දූව, මාතලේ දිස්ත්‍රික් සහකාර බාලදක්ෂිකා  කොමසාරිස් ශාන්ති ගුණසේකර,මාතලේ දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා සංගමයේ ලේකම් ජිනවන්දි දොඹවෙල ඇතුළු බාලදක්ෂිකා නායිකාවන්, කොමසාරිස්තුමියන් ඇතුළු පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට සහභාගී වූහ.

මහනුවර දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

බාලදක්ෂිකා සංගමයෙන් පාගමනක්.. ශ්‍රී ලංකා බාලදක්ෂිකා සංගමයට වසර 107ක් පිරීම නිමිත්තෙන් සංවිධානය කළ පාගමනක් අද (18) දින මහනුවරදී පැවැත්විණි. 'අද සවිබල දියණිය හෙට සවිබල කතක්' ගැහැණු දරුවන් සවිබල ගැන්වීම අනාගත සවිබල ගැන්වීමකී, යන තේමාව ඔස්සේ පැවති මෙම පා ගමන මහනුවර උසස් බාලිකා විද්‍යාලය අසල සිට මහනුවර මහමායා බාලිකා විද්‍යාලය දක්වා පැවැත්විණි. මහනුවර දිස්ත්‍රික්කයේ බාල දක්ෂිකාවන්ට, තම ආත්ම අභිමානය සහ කණ්ඩායම් හැඟීම වර්ධනය කර ගැනීමට අවස්ථාව ලබාදීම උදෙසා පැවති මෙම ජාතික පාගමන සඳහා බාලදක්ෂිකාවන් 1300ක පමණ පිරිසක් සහභාගි විය. 

 

 

ගාල්ල දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

 

ගාල්ල, සවුත්ලන්ඩ්ස් විද්‍යාලයීය බාලදක්ෂිකා සංගමය විසින් සංවිධාන කරන ලද වාර්ෂික බාලදක්ෂිකා පෙරහර, පසුගිය දා ගාල්ල කොටුවේ වීදි සංචාරය කළේය. නැටුම්, ගැයුම්, වැයුම් ඇතුළු සංස්කෘතික අංග ගණනාවකින් පෙරහර විචිත්‍රවත් වී තිබිණි.

එක්ව, සෑම ගැහැණු ළමයෙකුටම දියුණු වීමට, නායකත්වය දීමට සහ වෙනසක් කිරීමට අවස්ථාව ඇති අනාගතයක් අපි සිතමු. මෙන්න තවත් වසර ගණනාවක ආශ්වාදය, බලගැන්වීම සහ සහෝදරත්වය වෙනුවෙන් සුභ 107 වැනි සංවත්සරයක්, ශ්‍රී ලංකා බාලදක්ෂිකා!   

කෑගල්ල දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

 

 

 මාතර දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

 

පොළොන්නරුව දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

 

මාතර දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

පුත්තලම් දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා පාගමන

girl guide walk 2024 "National Girl Guide Walk 2024" | Girl Guides Sri Lanka Girl Guides | “Give, even if you only have a little, Adult Social Walking, 2024 walking events

 

මහනුවර දෙයියන්නෙවෙල බාලදක්ෂයන් විසින් අගමැතිතුමා පැහැර ගනී!

ඊයේට මගේ වයස 78යි. එයින් වසර හැටක් ම කැප කළේ පුවත්පත් කලාව සඳහාය. අතින් අකුරු ඇමුණූ යුගයේ සිට පරිගණකයේ ඩෙස්ක් ටොප් පබ්ලිෂිං දක්වා යුග ගණනාවක අත්දැකීම් ලැබීමට තරම් මම වාසනාවන්ත වීමි. ඒ කාලය තුළ මට ලේඛකයන්, කවීන්, සාහිත්‍යධරයන්, විචාරකයන්, පඬිවරයන්, පත්‍රකලාවේදීන්, කලාකරුවන්, විවිධ ක්ෂේත්‍රවල ප්‍රවීණයන්, රසික රසිකාවියන් සිය දහස් ගණනක් ඇසුරු කිරීමට මට අවස්ථාව සැලසුණේය. ඔවුන්ගෙන් මගේ ජීවිතයට එක්කර ගත් දේ බොහෝ ය. ඒවා විටින් විට මා පුවත්පත් මගින් හා ‘මල් කැකුළු’ ඔස්සේ ඔබට කියා ඇත. 

උත්සවයට පැමිණි බණ්ඩාරනායක අගමැතිතුමා
විදුහල්පති ඩී. ඇස්. ජයමාන්න මහතා විසින්
බුලත් හුරුල්ලක් දී පිළිගත් අවස්ථාව.

අද මගේ ජීවිතයේ සැඳෑ සමය ගෙවමින් සිටින මට ආපසු හැරී බලන විට මගේ ජීවිතය තුළ පිරවිය නොහැකි හිඩැස් කීපයක් ඇති බව කැපී පෙනෙයි. එයින් මුලින් ම එන්නේ මා සමඟ මගේ ජීවිතයේ හොඳම කාලයේ එක්ව විසූ, එක්ව හුස්ම ගත්, සහෘදයන් දෙදෙනකු මගෙන් වියෝවීම නිසා ඇති වූ හැඩැස් දෙකයි. එයින් එක් හිඩැසක් ඇති වූයේ විජය පුවත් ආයතනයේ ආරම්භක ප්‍රධාන කර්තෘ ඇස්. සුබසිංහ මහතාගේ අභාවයෙනි. අනෙක් හිඩැස ඇති වූයේ එහි ආරම්භක කර්තෘ මණ්ඩලයේ සේවය කළ අතුල මංචනායක මහතාගේ වියෝවීමෙනි. 

අගමැතිවරයකු බලහත්කාරයෙන් උත්සවයකට කැඳවාගෙන ගිය හැටි! 

මා, සුබසිංහ මහතා හඳුනා ගත්තේ ලේක්හවුසියේ ‘ජනතා’ පත්‍රයේ සේවය කරද්දීය. කලින් ද ‘මල්කැකුළු’ ඔස්සේ කියා ඇති ඒ කතාව මෙසේය: ලේක්වුසියේ සේවයට ආ මුල් කාලයේ දී උදෑසනින්ම වැඩට යන අප වැඩ අරඹන්නේ පුස්තකාලයෙනි. සිරිත් පරිදි එදාත් පුස්තකාලයට ගිය මම 'ලංකාදීප' පත්‍රයේ කාටුන් සොය සොයා ඒවා කියවමින් සිටියෙමි. අපේ පුවත්පත් මෙන් නොව ලංකාදීපය කාටූන් කීපයක් පිටු අතර පළ කළ නිසා ඒවා සොයා යාම අපේ පුරුද්ද විය. හෙන්රි තෙන්නකෝන්ගේ 'විහිළු තහළු', කරුණාදාසගේ 'කවටකම්', (මහගම) සේකරගේ 'ජරමර', කියවූ මම නැවතී සිටියේ අමිත අබේසේකරගේ 'විකට විට' ළඟය. එහි මොට්ටපාල රාළහාමි හමු වීමට ඇවිත් ආධාර ලැයිස්තුවක් දික්කරයි. 

"රාළහාමි අර අල්ලපු ගෙදර සංගීතකාරයා භාත්ඛණ්ඩේ යවන්න සල්ලි එකතු කරනවා. රාළහාමිත් රුපියල් දෙකක් දෙන්න" මොට්ටපාල කියයි. 

රාළහාමි දෙන්නේ මෙහෙම උත්තරයක්. "මං දෙන්නං රුපියල් පහක්ම බැරිද ඒ හාදයාව ඊටත් එහා තැනකට යවන්න." ඒක කියවූ ගමන් ම මට සිනා ගියත්, ඒ පුස්තකාලය නිසාත්, මා දකුණු පසින් ජ්‍යෙෂ්ඨ කතුවරයකු සිටි නිසාත් මම සිනාව ශබ්ද නොනඟා කරන්නට මහන්සි ගතිමි. ඒත් මම කිසිවකට සිනා වූ බව වම්පස පුවත්පත බලමින් සිටි තරුණ සහෝදර පත්‍රකලාවේදියාට දැනුණේය. ඔහු මගේ පුවත්පතට එබෙමින්, "ඇයි මචං හිනාවුණේ ?" කියා ඇසුවේ ය. මම කතා නොකර ඔහුට ඇඟිල්ලෙන් කාටූනය පෙන්වීමි. 

ඔහු මගේ පත්තරයට එබී එය කියවීය. කියවා බැරෑරුම් මුහුණක් මවාගෙන මගෙන් මෙසේ ඇසුවේ ය: "ඉන්දියාවෙ ඊට එහා තියෙන සංගීත විද්‍යාලය මොකක්ද මචං?" 

ඒ කතාව අසා මගේ දකුණුපස පුවත්පත කියවමින් සිටි ජ්‍යෙෂ්ඨ කතුවරයා සිහින් හඬින් සිනාවක් නඟනු මට ඇසුණි. මා නවකයකු වූ නිසා ඔහු දෙස බලන්නට බිය වීමි. ඉන්පසු නිහඬව පුවත්පත කියවමින් සිටි මට ඔහු පිටත්ව යනු ඇස් කොණින් දැක ගත හැකි විය. 

පසුව මමත් මගේ සගයාත් පුස්තකාලයෙන් නික්ම එද්දී ජ්‍යෙෂ්ඨ කතුවරයා ජනතා කර්තෘ මණ්ඩලයේ මැද තවත් අයකු සමග කතා කරමින් සිට එක්වරම මා දෙස බලා අතින් ඔහු දෙසට එන ලෙසට සන් කළේය. මිතුරාගෙන් සමුගෙන මම ඔහු වෙතට ගියෙමි. 

"ඔයාගේ යාළුවට ඒ විහිළුව තේරුණේ නෑ නේද? ඒ වුණාට මිනිහා අමිතගෙ විහිළුවට වැඩි විහිළුවක් ඒකෙන් මතු කළානෙ." ඔහු මා ළඟට එත්ම කීවේය. එහි යටි පෙළෙන් මතු වූ හාස්‍යය ඔහු තේරුම් ගැනීම මගේ සතුටට හේතු විය. 

මට පළමුවරට සුබසිංහ මහතා හඳුනා ගැනීමට ලැබුණේ ඒ අවස්ථාවේ දී ය. මීට වසර දශක හයකට පෙර ඒ හමුවීම විහිළුවක් සමඟ සිදුවීම දෛවයේ සරදමක් දෝයි මට සිතේ. ජීවිතයේ හැම දෙයක් දෙසම සිනාමුසුව බලන්නටත්, ඇතැම් තැනක යටි පෙළෙහි ඇති සියුම් හාස්‍යය දකින්නත්, ඔහු තුළ වූ හැකියාව මා තුළ ඔහු කෙරෙහි විශේෂ ළැදියාවක් ඇති වීමට හේතු විය. ඒ මිතුදම ඔහු අභාවයට පත් වන තෙක් ම පමණක් නොව, මේ දක්වාම පවතින මිහිරියාවෙන් පිරි එකක් බව කිවයුතුය. විජය පුවත්පත් ආයතනය බිහි වූයේ ද ඒ මිතුදමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය. 

දිනක් විජය පුවත්පත් ආයතනයේ සේවයට පැමිණි මොහොතේ අපට දැන ගන්නට ලැබුණේ අපේ සභාපති රංජිත් විජයවර්ධන මහතා පැමිණි වහාම ඔහු හමුවීමට එන ලෙස කියා ඇති බවය. ‘ඊයේ රෑ උපාලි මැ‍ලේසියාවෙ ඉඳල ආව එයාගේ ප්‍රයිවෙට් ජෙට් එක අතුරුදන් වෙලා!’ ඔහු අප දුටු ගමන්ම කීවේ සෝබර හඬකිනි. 'විදෙස් පුවත් ගැන සෝදිසියෙන් ඉන්න. තොරතුරක් ලැබුණොත් මට දැනුම් දෙන්න’ ඔහු අනතුරුව කීය. 

‘දිවයින’ පුවත් ආයතනයේ නිර්මාතෘ උපාලි විජයවර්ධන මහතාගේ හදිසි අතුරුදන් වීම සිදු වූ අවස්ථාවේ රටේ ජනාධිපතිවරයාගේ පටන් සෑම පුරවැසියකුම ඔහු ගැන සොයන්නට උත්සුක වූ බව මට මතකය. ඔහු ගැන අවසාන වරට ලැබුණු ආරංචිය වූයේ ඔහු ශ්‍රී ලංකාවට එන්නට ඔහුගේ පුද්ගලික ගුවන්යානයෙන් පිටත් වූ බවයි. එදා උදේ අතුල කාර්යාලයට ආ ගමන් ම අපි ඔහුට උපාලි විජයවර්ධන මහතාගේ අබිරහස් අතුරුදන්වීම ගැන කීවෙමු. ටික වේලාවක් කල්පනාවේ ගිලෙමින් සිට අතුල එක්වරම කටහඬ අවදි කළේය. 

“සුබසිංහ මහත්තයො, මගේ යාළුවෙක් ඉන්නවා මීරිගම. එයා මියගිය අයගෙ ‘ස්පිරිට්ස්’ලා එක්ක කතා කරන. අපි වැඩ කරලා ටිකක් කලින් යමු එයා හම්බ වෙන්න. අපට මොකක් හරි දැන ගන්න ලැබෙයි” අතුල කීය. 

එදා කලින් වැඩ අවසන් කළ අපි අතුලගේ මිතුරා හමුවීමට මීරිගමට ගියෙමු. ඒ මිතුරා භූත ආත්ම සමග කථා කළේ ප්‍රවාහිකාවක් මගිනි. ඔහු යම් ආකාරයක අවේශයකට පත් කොට ප්‍රවාහිකාව ඒ කටයුත්තට සූදානම් කළේ ය. ඉන්පසු කිසියම් භූතාත්මයක් ඇය වෙත ආ බවක් පළ විය. ඔහු ඇගෙන් ප්‍රශ්න කරන්නට පටන් ගත්තේය. ඇය පිරිමි හඬකින් උත්තර දුන්නාය. අපට දැන ගන්නට ලැබුණේ උපාලි ගමන් ගත් යානය මුහුද මැදදී නියමු මැදිරියේ ලොකු පිපිරීමකින් මුහුද කඩා වැටුණු බවය. යානයේ ගිය පස් දෙනෙක් මුහුද යට ඉන්නා බවත්, ඔවුන් ෂොක් එකකින් ඉන්නා නිසා ඒ භූතාත්ම ගෙන්වා ගත නොහැකි බවත් ඇගෙන් අපට දැන ගන්නට ලැබුණි. අතුලගේ මිතුරා කීවේ දින දෙක තුනකට පසු යළිත් විමසා බලමු කියාය. ‘එතකොට ෂොක් එක අඩුවෙලා තියේවි’ අප එතැනින් පිටත්ව එද්දී මිතුරා කීය. 

දින කීපයකින් අපි යළිත් මීරිගමට ගියෙමු. ඒ වන විට උපාලි ගැන ආරංචි කීපයක් අප අතට පත් වී තිබුණි. මලක්කා වෙරළට ගොඩ ගසා ගෙන ආ අහස්යානයක සුන්බුන් ධීවර පිරිසකට හමු වූ බව රොයිටර් වාර්තා කර තිබුණේය. ඒත් පසුව ඒ වාර්තා රොයිටර් පුවත් සේවයෙන් ම ඉවත් කර ගෙන තිබුණේය. එය තවදුරටත් අබිරහසක්ව පැවතුනේය. 

අප මිතුරාගේ නිවසට යන විට එහි කැපී පෙනෙන වෙනස්කම් කීපයක් දක්නට ලැබුණි. මිදුලේ කොටසක තැනූ තාවකාලික මඩුව මහන මැෂිං කීපයක් තබා ගෙන යුවතියන් කීපදෙනෙක් ඇඳුම් මසමින් සිටියෝය. මිදුලේ අනික් කොනේ පිරමීඩයක් ඉදිකර තිබුණි. අපව සිනහමුසු මුහුණින් පිළිගත් මිතුරා පිරමීඩය ගැන පැහැදිලි කළේය. තමාගේ කටයුත්තට පිරමීඩය ලොකු සහයක් දෙන බව කීවේය. ඒත් සුබසිංහ මහතාගේ සිත ඇදී ගියේ අනික් පැත්තටයි. 

‘ඔබතුමා ඇඳුම් මැහීමක් පටන් අරන් වගේ’ සුබසිංහ මහතා ඇසීය. 

‘මං ආදායම වැඩි කර ගන්න කියලා පටන් ගත්තෙ. අහල පහළ ළමයින්ට රස්සාව දෙන්නත් එක්ක. අනික මම මේ භූත ලෝකයෙ පර්යේෂණ කටයුතුවලට මුදල් අය කරන්නත් නෑනෙ. ගැනුම්කරුවෝ වැඩි වුණොත් හොඳයි.’ මිතුරා කීය. 

‘ඒක හොඳයි. පාඩු වෙන්නේ නෑ. ඔයාට ගැනුම්කාරයෝ ඕනැතරම් ලැබෙයි. බය වෙන්න එපා! ටික දවසක් යන කොට ඔය ළමයි ටික මදි වේවි’ සුබසිංහ මහතා කීවේ ඔහුගේ ව්‍යාපාරයට සුබ පතමිනි. 

අප ගිය කටයුත්ත ඉටු වුණේ නැත. උපාලිවත් ඔහුගේ සගයන්වත් අපට සම්බන්ධ කර ගැනිමට හැකි වූයේ නැත. ‘ආයිත් මේ වෙනුවෙන් ඔයාල එන්න එපා! මං කතා කරලා බලලා ආරංචියක් දෙන්නම් එතකොට එන්න!’ අප පිටත්වෙන විට මිතුරා කීය. 

සුබසිංහ මහතා පිටත්ව යාමට හදිසි බවක් පළ කළේය. අපි ඉක්මනටම ඔහු හා එක්වීමු. වාහනයට ටික දුරක් යනතෙක් හිනාව තද කරගෙන උන් සුබසිංහ මහතා එක්වරම සිනාව මුදා හළේය. 

‘මං එතැන හිනා නොවී හිටියෙ හරිම අමාරුවෙන්. අතුල ඔයාගේ යාළුවා අපූරු බිස්නස් එකකට අත ගහලා තියෙන්නෙ. එයා ගැනුම්කාරයෝ ගැන කියන කොට මං කිව්වේ “බයවෙන්න එපා ඕනැතරම් ලැබෙයි.” එයාගෙ භූත ලෝකයෙ සම්බන්ධකම් එක්ක ඔය වැඩේ ලේසියෙන් ගොඩදාගන්න පුලුවන්. දෙවිවරුම 33 කෝටියක් ඉන්නව නෙ. භූතයෝ ඊටත් වැඩි ඇති මයෙ හිතේ’ සුබසිංහ මහතා කීයේ සිනාසෙමිනි. මිතුරාගේ ව්‍යාපාරය හා බැඳුණු හාස්‍යය මට අවබෝධ වූයේ ඉන්පසුවය. අතුල සුබසිංහ මහතා බැලූ කෝනයෙන් ඒ දෙස බැලුවේ නැත. ඒ නිසා ඔහුට ඒ හාස්‍යය හසු වුණේ නැත. ‘ඔයාල ඔහොම විහිළුවට ගන්නව නං මං ආයිත් ඔයාලව මෙහෙ එක්ක එන්නෙ නෑ’ කියා අමනාපය පළ කළේය. 

වරක් අතුල අපට බල්ලන් එලවන මන්තරයක් කියා දුන්නේය. මේ වචන ටික මතක තියා ගෙන පුංචි ගල් කැටයකට මතුරලා බල්ලාට ගහන්න. ඒක කතාව අහගෙන සිටි සුබසිංහ මහතා කීවේ, “ටිකක් ලොකු ගලක් ගත්තාම ඔය මන්තරේ නැතත් බල්ලා එලවා ගන්න බැරි නෑ නේද? අසා සිනාසුණේය. 

අද මට ඔයාකාරයේ හාස්‍ය රස විඳින්නට හැකි වෙනත් මිත්‍රයෙක් නැත. සුබසිංහ මහතාට ඕනෑම තැනක හාස්‍යය මතු කර ගත හැකිය. ජීවිතය තුළ හදිසියේ මතුවන සියුම් උපහාසයක් අත්විඳින හැම මොහොතකම මට එහි රසය බෙදා ගන්නට සුබසිංහ මහතා හිටියා නම් කියා සිතුණු වාර අනන්තය. අද මට ඒ අඩුව නිරතුරුව දැනෙයි. 

අගමැතිවරයකු බලෙන් උත්සවයකට කැඳවා ගෙන ගිය අවස්ථාවක්! 

මගේ ජීවිතයේ ඊළඟ හිඩැස ඇති වූයේ මීට වසර 47කට පෙරය. ඒ මගේ පියාගේ අභාවයත් සමඟය. එකල ලිපි ලියද්දී මට කරුණු සොයන්නට මට සහය වූ එකම ‘සෙවුම් යන්ත්‍රය’ මගේ පියා ය. ඔහුගේ මතකය විස්මයජනකය. පැරණි පොතපත ගැන හෝ ලෝක ඉතිහාසය ගැන තොරතුරු ඔහු අතැඹුලක් සේ දැන සිටියේය. පැරණි කවියක්, ගාථාවක්, ශ්ලෝකයක්, උපමාවක්, උපහැරණයක්, ජන ප්‍රවාදයක්, වදනක නිරුක්තියක්, ඉතිහාස ගත කරුණක් කියා දෙන්නට ඔහු හැම විට ම සැදී පැහැදි සිටියේය. එකල ගුරුවරු බොහෝ දෙනකු එක් විෂයකට දෙකට පමණක් සීමා නොවූහ. මගේ පියා ඒ අතින් විශිෂ්ට ගුරුවරයෙකි. හැම දෙයක් ගැනම ඉගෙන ගන්නට මා යොමු කළේ ඔහු ය. 

ඔහු පිළිබඳ මගේ මතකයේ රැඳී ඇති එක් විශේෂ සිද්ධියක් තිබේ. ඒ දිවංගත ඇස්. ඩබ්ලිව්. ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක අගමැතිතුමා සම්බන්ධ සිද්ධියකි. වන්නියේ දුෂ්කර පළාතක වසර ගණනාවක් සේවය කළ මගේ පියාට 56 දේශපාලන පෙරළියත් සමඟ මහනුවර නගරයේ ගුරු නිවාසයක් ඇති පාසලකට මාරුවක් ලැබිණ. ඒ නිසා මට ධර්මරාජ විද්‍යාලයටත්, මගේ නංගිලාට පුෂ්පදාන බාලිකාවටත් යාමට අවස්ථාව සැලසුණේය. 

ඒ ගුරු නිවාසය තිබුණු පාසල එදා දෙයියන්නේවෙල විද්‍යාලය නමින් හඳුන්වනු ලැබීය. අද එය රාජසිංහ මහා විද්‍යාලය වී තිබේ. මහනුවර නගරයේ මහ රෝහල ආසන්නයේ පිහිටි එය අඩු පහසුකම් සහිත දුෂ්කර පාසලකට සමාන තත්වයේ එකකි. එහි ඉගෙන ගන්නට ආවේ ද නගරයේ දිළිඳු පවුල්වල දරුවන්ය. ඒ ළමයින්ගේ ත‍ත්වය නංවාලන්න මගේ පියා බොහෝ දේ කළේය. එයින් එකක් ලෙස පාසලේ බාල දක්ෂ කණ්ඩායමක් ආරම්භ කිරීම මගේ මතකයට නැ‍ඟ‍ෙයි. අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුවේ අනුමැතිය ඇතිව බාලදක්ෂ මූලස්ථානයේ අනුග්‍රහය ඇතිව ආරම්භ කළ ඊට ළමයින් දැක්වුවේ විශාල උනන්දුවකි. ඔවුන්ට ඇඳුම් සපයා දීමට පියා මිතුරන්ගේ සහය ලබා ගත්තේය. 

මහනුවර දෙයියන්නේවෙල විදුහලේ බාල දක්ෂ උළෙලට 

සහභාගි වූ අගමැති බණ්ඩාරනායක මහතා 

ජාතික ධජය එස වූ අයුරු.

ළමයින්ගේ පුහුණුවට යන අතරතුර අගමැති බණ්ඩරනායක මහතා මහනුවර නගරයේ අලුතින් ඉදිකළ කච්චේරිය විවෘත කිරීම ඇතුළු වැඩ සටහන් කිහිපයකට පැමිණෙන බව ආරංචි විය. පියාගේ මිතුරන් කිහිප දෙනකු ම යෝජනා කළේ ඒ අවස්ථාව ප්‍රයෝජනයට ගෙන අගමැතිතුමා ලවා පාසලේ බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරය විවෘත කරවීමෙන් ළමයින්ට ලොකු දිරියක් ලබා දිය හැකි බවය. ඒ අනුව පළාතේ ප්‍රකට සමාජ සේවකයකු වූ සී. එම් ප්‍රනාන්දු මහතා අග්‍රාමාත්‍යවරයාට ආරාධනය කිරීම බාර ගත්තේය. ඒ කාලේ දෙයියන්නේවෙල පදිංචිව සිටි බණ්ඩාරනායක රජයේ මන්ත්‍රීවරයකු වූ ටී. බී. තෙන්නකෝන් මහතා ද එය අනුමත කළේය. 

නියමිත දින උ‍දේ 8.30ට අගමැතිතුමා ඒ උත්සවයට සහභාගි වන බව දන්වා පිිළිතුරු ලිපියක්ද අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලයෙන් ලැබුණේ ය. ඒ අනුව සියලු දෙනාම උත්සවයට සුදානම් වූහ. උත්සවයට කලින් දා උදේ ප්‍රනාන්දු මහතා කච්චේරියට ගොස් අගමැතිතුමාගේ වැඩ සටහන ගැන විපරම් කළේය. කච්චේරියට එවා තිබූ වැඩ සටහනෙහි ද‍ෙයියන්නේවෙල විදුහලේ උත්සවය ඇතුළත් වී තිබුණේ නැත. ඔහු වහාම අපේ පියා සොයා ගෙන විදුහලට ආවේය. සිදුවී ඇති දෙය දැන්නුවේය. 

‘කවුරු හරි වැඩ සටහන වෙනස් කරලා. මහත්තයා අධෛර්ය වෙන්න එපා! මම කොහොම හරි ලොක්කව වෙලාවට එක්ක ගෙන එනවා. බය වෙන්න එපා! මට අර පී.එම්ගේ ඔෆීස් එකෙන් එවපු ලියුම දෙන්න. මේ වෙලා තියෙන දේ ගැන කාටවත් කියන්න එපා! හිත කෙළින් තියාගෙන මහත්තයා වැඩේට ලෑස්ති වෙන්න’ ප්‍රනාන්දු මහතා ස්ථිර හඬින් කීවේය. 

බණ්ඩාරනායක අගමැතිතුමා, (දකුණේ) පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන් වූ 

 පියසේන තෙන්නකෝන්, ටී. බී. තෙන්නකෝන්, ඩී. ඇස්. ජයමාන්න 

යන මහත්වරු (වමේ) සී. ඇම් ප්‍රනාන්දු මහතා.

 

මගේ පියා ඔහු කී ආකාරයට උත්සවයට සූදානම් විය. මේ කිසිවක් නොදත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන් වූ ටී. බී. තෙන්නකෝන්, පියසේන තෙන්නකෝන් යන මහත්වරු වේලාසනින්ම විදුහලට පැමිණියහ. ආචාර්ය ආනන්ද ගුරුගේ මහතා ඇතුළු ගමේ ප්‍රභූන් පිරිසක් දෙමාපියන් ද පැමිණ සිටියහ. බාල දක්ෂ සංගමයේ මහනුවර ශාඛාවේ නියෝජිතයෙක් ද පැමිණ සිටියේය. ඔහු බාල දක්ෂ සිසුන්ගේ නිල ඇඳුම් පරීක්ෂා කර බලා අඩුපාඩු හරි ගැස්සුවේය. උත්සවයට සරසා තිබුණේ පාසල පහළින් වූ ක්‍රීඩා පිටියයි. එහි ජාතික කොඩිය එසවීම සඳහා විශේෂ‍යෙන් තැනූ පීඨිකාවක් ද විය. මගේ පියා ඒවා නිවැරදිව තිබේදැයි සොයා බැලීය. 

 

දිවංගත ඇස්. ඩබ්ලිව්. ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක අගමැතිතුමා මහනුවර දෙයියන්නෙවෙල බාලදක්ෂයන් පැහැර ගනී! 

ඒ අතර ප්‍රනාන්දු මහතා පියාගෙන් රැගෙන ගිය ලිපියත් අතින් ගෙන කටුකැලේ නුවර පාරේ දයියන්නේවෙලට හැරෙන පාරට මඳක් ඉදිරියට වෙන්නට පාර අයිනේ රැඳී සිටියේය. ඔහු අගමැති තුමාගේ නිල රථය එනතෙක් නොඉවසිල්ලෙන් බලා සිටියේ ය. ඒ කාලේ දැන් මෙන් විශාල ආරක්ෂාවක් හා පරිවාරි රථ පෙළක් තිබුණේ නැත. අගමැති තුමා රැගත් රථයට අමතරව එක් ආරක්ෂා රථයක් පමණි. රථය එනු දුටු ප්‍රනාන්දු මහතා දෑත් විදහා ගෙන පාර හරස් කර ගෙන අගමැති තුමාගේ රථය ඉදිරියට ගියේය. වේගයෙන් ආ රථය එක්වර පාර මැද නැවැත්විණ. පසුපසින් ආ රියද තිරිංග තද කළ මුත් අගමැති රථයේ යම් වැදිණ. ප්‍රනාන්දු මහතා ලිපියත් අතින් ගෙන ඉදිරියට ගොස් අගමැති තුමා අමතා ව්‍යක්ත ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කළේය. 

‘අඩු වරප්‍රසාද සහිත පුංචි ඉස්කෝලෙක ළමයින්ට එන බවට පොරොන්දු වෙලා ඇයි ඒ පොරොන්දුව කඩ කරලා මෙහෙම යන්නේ. ඔබතුමා වගේ උගතකුට ඒක තරම් වූ දෙයක් නොවෙයි. කරුණාකරලා මිනිත්තු දහයකට නැවතිලා ඒ ළමයින්ගෙ සිත් සනසලා යන්න’ ප්‍රනාන්දු මහතා ඉල්ලා සිටියේ ය. ශ්‍රේෂ්ඨ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයකු වූ බණ්ඩාරනායක මහතා එසැණින් තත්වය තේරුම් ගත්තේය. ප්‍රනාන්දු මහතාත් ඔහුගේ රියට නංවාගෙන දෙයියන්නේවෙල විදුහලේ ක්‍රීඩා පිටියේ උත්සවය පැවති භූමිය වෙත පැමිණියේය. 

මා දන්නා තරමින් අගමැති වරයෙකු බලහත්කාරයෙන් උත්සවයකට කැඳවා ගෙන ලොව එකම අවස්ථාව එය විය හැකිය. අගමැතිතුමා සිනාමුසු මුහුණින් ඒ අවස්ථාවට සහභාගි විය. රැස්ව සිටි පිරිස ද ඔල්වරසන් දෙමින් එතුමා පිළිගත්හ. විදුහල්පතිවරයා වශයෙන් මගේ පියා බුලත් හුරුල්ලක් දී එතුමා පිළිගත් අතර එතුමා පැමිණි විගසම ජාතික කොඩිය ඔසවා ගෞරව දැක්වීය. වචන කීපයකින් දරුවන් ඇමතූ එතුමා තමා කෙටි වේලාවක් හෝ මේ දරුවන්, ගුරුවරුන්, දෙමාපියන් හා මන්ත්‍රීවරුන් සමග ගත කරන්නට ලැබීම සතුටක් බව කීවේය. ප්‍රනාන්දු මහතා පොරොන්දු වූ ආකාරයට උත්සවය විනාඩි කීපයකට සීමා කෙරිණ. අගමැති තුමා ප්‍රනාන්දු මහතාට අතට අත දී ස්තුති කරමින් නිල රථයට නැග්ගේය. 

අගමැති වරයා පිටත්ව ගිය පසු සැලසුම් කළ පරිදි උත්සවය පැවැත්විණ. ප්‍රනාන්දු මහතා තමා අගමැතිතුමා කැඳවා ගෙන ආ හැටි ඒ උත්සව සභාව අමතා කීවේය. රැස්ව සිටි පිරිස අත්පොළසන් දී සතුට පළ කළහ. 

විශේෂ ස්තූතිය
පර්සි ජයමාන්න

උපුටා ගැනීම - මල්කැකුළු වෙබ් අඩවියෙන්

Sri Lanka National girl Guide Walk - 2024 ~ Celebrating 107 years of Sri Lanka Girl Guides Association (SLGGA)

Celebrating 107 years of empowering young women, the Sri Lanka Girl Guides Association (SLGGA) marks a historic milestone in its journey of resilience, leadership, and service. Since its inception, SLGGA has been at the forefront of shaping the lives of countless girls and women across Sri Lanka, instilling values of courage, compassion, and community spirit.

The Sri Lanka National Guide Walk 2024 is a testament to the enduring legacy of the SLGGA. This event will not only celebrate the achievements of the past but also pave the way for future generations of girl guides. Participants will engage in a range of activities designed to promote physical fitness, environmental awareness, and community service, aligning with the core values of the SLGGA.

Join us in this momentous celebration as we honor 107 years of dedication to women’s empowerment and youth leadership. The National Guide Walk 2024 promises to be an inspiring event, highlighting the ongoing commitment of the SLGGA to foster a sense of belonging and purpose among young women in Sri Lanka.

Celebrating 107 years of empowering young women, the Sri Lanka Girl Guides Association (SLGGA) marks a historic milestone in its journey of resilience, leadership, and service. Since its inception, SLGGA has been at the forefront of shaping the lives of countless girls and women across Sri Lanka, instilling values of courage, compassion, and community spirit.

The Colombo district walk was organized by the Colombo district commissioner and her team.

As we celebrate this momentous occasion, let us reflect on the remarkable achievements of the past and renew our commitment to advancing the mission of SLGGA. Together, let us envision a future where every girl has the opportunity to thrive, lead, and make a difference. Happy 107th anniversary, Sri Lanka Girl Guides Association! Here's to many more years of inspiration, empowerment, and sisterhood.

The Sri Lanka Girl Guides Association (SLGGA), the country's largest female-led volunteer organization for girls and young women, celebrated 107 years of proud service to the nation on March 21, 2024.

Guiding was introduced to Sri Lanka in 1917 by Miss Jennie Calverley, a young teacher from England who joined the staff of Girls’ High School Kandy, where the first Guide Company was formed. The Jennie Calverley Green Oration is held to honor and celebrate this visionary personality. Prof. Arosha Adikaram of the Department of Human Resource Management, Faculty of Management and Finance, University of Colombo, delivered the 3rd Jennie Calverley Green Oration at this occasion. The Chief Commissioner, Dr. Kushantha Herath, Deputy Chief Commissioner, Mrs. Nirmalee William, and the Assistant Chief Commissioner, Mrs. Nanduni Wickramatunga, along with members from all branches, which include Butterflies, Little Friends, Guides, Rangers, Guides from the Branch for Guides with Disabilities, Commissioners and Presidents past and present, and members of the National Executive Committee, were present at the event.

The Sri Lanka National Guide Walk 2024 

"Empower Girls Today – Inspired Women Tomorrow"

This event will be a testament to the enduring legacy of the SLGGA. It will not only celebrate the achievements of the past but also pave the way for future generations of girl guides. Participants will engage in a range of activities designed to promote physical fitness, environmental awareness, and community service, aligning with the core values of the SLGGA.

District Walks:

• The Colombo district walk
• The Rathnapura district walk
• The Matara district walk
• The Gampaha district walk
• The Matale district walk
• The Badulla district walk
• The Anuradhapura district walk
• The Polonnaruwa district walk
• The Kegalle district walk

Join us in this momentous celebration as we honor 107 years of dedication to women’s empowerment and youth leadership. The National Guide Walk 2024 promises to be an inspiring event, highlighting the ongoing commitment of the SLGGA to foster a sense of belonging and purpose among young women in Sri Lanka.

 Keywords: Sri Lanka Girl Guides Association, SLGGA, Sri Lanka National Guide Walk 2024, women’s empowerment, youth leadership, community service, environmental awareness, girl guides, physical fitness, celebration, milestone, Girl Guides Association, SLGGA, Sri Lanka National Guide Walk 2024, women’s empowerment, youth leadership, community service, environmental awareness, girl guides, physical fitness, celebration, milestone, Jennie Calverley Green Oration, young women leadership.

 

“CEYLONA 2024” international girl guide camp in Agust 18th to 23rd 2024

CEYLONA 2024” international girl guide camp at Ibbagamuwa Central College Kurunegala

For 107 years, International Camps have been a cherished tradition within our guiding community and they have offered children enriching experiences and unforgettable memories” . With the introduction of our new camp logo, we eagerly anticipate the beginning of a fresh chapter in our illustrious history, poised to enhance the camping experience even further,”

Nadeeka Gunasekara
International Commissioner

Breaking Barriers, Building Leaders: SLGGA’s ‘Ceylona 2024’ prepares to empower young women.Get ready for a global adventure filled with learning, fun, and unforgettable experiences. Let the journey begin!

The Sri Lanka Girl Guides Association (SLGGA) is excited to announce the hosting of an International Camp at Ibbagamuwa Central College, Kurunegala, from August 18 to 23, 2024. This camp, named ‘Ceylona 2024’, promises a wide array of enriching activities and experiences, from outdoor adventures to leadership workshops. The aim is to create a holistic learning environment where participants can develop essential life skills while forging lifelong friendships.

In an effort to foster global unity and empower young girls and women with invaluable skills and experiences, the SLGGA proudly presents this upcoming International Camp. The event will bring together girl guides from around the world, providing a platform for cultural exchange, skill-building, and the nurturing of international friendships among participants from diverse backgrounds.

The launch of the camp was celebrated with great enthusiasm, highlighted by the unveiling of the camp logo. Crafted to reflect the varied backgrounds and aspirations of the girl guides, the logo serves as a symbol of inspiration for all involved.

“For 107 years, International Camps have been a cherished tradition within our guiding community, offering children enriching experiences and unforgettable memories. With the introduction of our new camp logo, we eagerly anticipate a new chapter in our illustrious history, poised to enhance the camping experience even further,” said International Commissioner Nadeeka Gunasekara.

The camp’s logo features an elephant carrying a branch with 17 leaves, representing the Sustainable Development Goals (SDGs). This design symbolizes Sri Lanka’s unique identity and commitment to global cooperation. The inclusion of a globe underscores the worldwide impact of the Girl Guide and Girl Scout movement, fostering cross-cultural exchange and leadership development among young women.

Activities at the camp, conducted in collaboration with United Nations Agencies (UN), will emphasize environmental stewardship and sustainable development. The logo embodies diversity, empowerment, and collective action, serving as a powerful reminder of our shared responsibility to work towards a brighter, more sustainable future.

The SLGGA will offer water and adventure activities designed to instill courage in Girl Guides, enabling them to make informed decisions and effectively manage their time. Gunasekara highlighted activities aimed at enhancing time management skills, where guides are given 20 minutes to complete a specific task, promoting efficient use of time to achieve their objectives.

Gunasekara also discussed two significant challenges: the YUNGA Challenge Badge and the Plastic Tide Turners Challenge. The YUNGA Challenge Badge aims to raise awareness and motivate individuals to become proactive agents of change within their communities. The Plastic Tide Turners Challenge empowers youth to address plastic pollution and enact meaningful change in the world. These challenges, certified by the World Association curriculum, foster leadership skills and address issues such as reducing single-use plastics and promoting recycling, structured into three levels: Entry, Leader, and Champion.

The camp will host distinguished guests, including Chempaka Emalin Pahamin, Chair of the Asia Pacific Regional Committee, and a representative from the World Association of Girl Guides and Girl Scouts (WAGGGS) World Board. Their presence underscores the international significance of the event and the commitment to empower young women worldwide.

Ceylona කඳවුරු ලාංඡනයේ තේරුම

The camp’s goal is to provide opportunities for the Girl Guides to gain experience through diverse activities aligned with educational objectives. It also aims to inspire them to create follow-up projects, enabling them to apply their newfound knowledge and skills within their communities, fostering positive local and global impacts.

As anticipation builds for this landmark event, the SLGGA reaffirms its commitment to empowering young women and fostering the development of future leaders. During the International Camp, participants will not only create cherished memories but also embark on a transformative journey of self-discovery and empowerment.

 

කැලුම් සේනානායක නැමති වෘක පෝතක බාලදක්ෂයා

කැලුම් සේනානායක සිය වෘත්තිය ජීවිතය ආරම්භ කරන්නේ පෞද්ගලීකරණයට පෙර ජාතික රක්ෂණ සංස්ථාවේ ප්‍රධාන නියෝජිතයා වූ මර්කන්ටයිල් ක්‍රෙඩිට් සමාගමට ලිපිකරුවකු ලෙස එක්වීමෙනි. අනතුරුව පියවරෙන් පියවර උසස්වීම් ලබමින් විවිධ ආයතනවල සේවය කරන ඔහු අද රක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රාමාණිකයෙකි. වත්මනෙහි ARPICO INSURANCE PLC හි ප්‍රධාන විධායක නිලධාරීවරයා ලෙස කටයුතු කරන කැලුම් සේනානායක මෙරට රක්ෂණ සමාගමක ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී තනතුරකට පත් ප්‍රථම MDRT සම්මානලාභියා ද වෙයි. 

කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේ කිර්තිමත් ආදි ශිෂ්‍යයකු වන ඔහු ව්‍යාපාර කළමනාකරණය පිළිබඳ ඩිප්ලෝමාවක් සහ ඕස්ට්‍රේලියාවේ University of Western Sydney වෙතින් ව්‍යාපාර පරිපාලන පශ්චාත් උපාධියක් ද (MBA) හිමිකරගෙන තිබේ. සිය ජීවන මඟ සකස් කරගත් ආකාරය ගැන හේ සිය දිවිසැරියේ නිදර්ශන ඇසුරෙන් සිළුමිණ සමඟ කළ සාකච්ඡාවයි මේ. 

 

- මගේ ගමන පටන් ගත්තේ ලිපිකරු රැකියාවෙන්

- මාත් එක්කම ලිපිකරු වෘත්තියට ආ අය, එහෙමත් නැත්නම් මට වඩා වසර කිහිපයක් ප්‍රවීණව සිටි අය එක තැන හිර වුණා; නැත්නම් නැවතුණා 

- අර්ජුන තමයි මුලින් ම ආවෙ මර්කන්ටයිල් ක්‍රෙඩිට් එකට. ඊට මාසෙකට පස්සෙ අර්ජුන මාවත් ගත්තා 

- ලංකාවේ දින 133ක් ඇතුළත MDRT කරලා සම්මානය අරන් ප්‍රධාන විධායක නිලධාරියා වූ පළමු වැන්නා මම

 

ඔබ කවදාද, කොහේද ඉපදුණේ-

ජූලි 30 දා කොළඹදී

භාවිත කරන්නේ ඔබේ සම්පූර්ණ නම ද

මගේ සම්පූර්ණ නම නන්එදිරි තේජා කැලුම් මැග්ලියන් සේනානායක. හැබැයි හැමෝම දන්නෙ කැලුම් සේනානායක කියලා.

මොකද්ද ඔබේ පියාගේ නම?

කුමාරතිලක සේනානායක; ඔහු වාරිමාර්ග තාක්ෂණික නිලධාරියෙක්.

මව රැකියාවක් කළාද; කුමක්ද ඇගේ නම?

සෙව්ජිනියා සේනානායක; අම්මා කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේ හිටපු ඉංග්‍රීසි ගුරුවරියක්

ඔබ පාසල් ගියේ...

පළමු වසරේ සිටම කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයට ගියේ

පාසල් කාලේ ක්‍රීඩාවට යොමු වෙලා හිටියද?

ඔව්, මම හොකී කළා, පිහිනුම් ඉසව් කළා. මලල ක්‍රීඩා කළා. ගොඩක් ක්‍රීඩාව පැත්තට නැඹුරුවක් තිබුණු කෙනෙක් මම

කොහොමද ඔබේ උසස් අධ්‍යාපන කටයුතු සිදු වෙන්නේ?

ව්‍යාපාර කළමනාකාරීත්වය පිළිබඳ ඩිප්ලෝමාවක් මම ලබා ගත්තා. අනතුරුව ඔස්ට්‍රේලියාවේ සිඩ්නි විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ව්‍යාපාර කළමනාකරණය පිළිබඳ පශ්චාත් උපාධියක් ලබා ගත්තා

ඔබේ වෘත්තිය ජීවිතය පටන් ගන්නේ මර්කන්ටයිල් ආයතනයේ ලිපිකරුවෙක් විදියට. අපි යමුද ඒ පටන් ගත් තැනට

ඇත්තටම ඒ අතීතය හරිම සුන්දරයි. 1982 ඔක්තෝබර් 14 වැනිදා තමයි මම මර්කන්ටයිල් ක්‍රෙඩිට් ආයතනයේ රක්ෂණ දෙපාර්තුමේන්තුවට මම සම්බන්ධ වෙන්නේ. ඔබ කිව්වා හරි ඒ ලිපිකරුවෙක් විදියට. එදා මගේ පඩිය රුපියල් හත්සිය පහළොවයි.

කුඩා කාලයේ සිහින මැව්වෙ කවුරු වෙන්නද?
මම පාසල් යන කාලේ යුද හමුදා ජ්‍යේෂ්ඨ ශිෂ්‍ය භටයෙක්. ඒ වගේම වෘක පෝතක කණ්ඩායමේ නායකයා. ඒ වගේම පාසලේ ශිෂ්‍ය නායකයෙක්. මේවත් එක්ක මගේ හිතේ තිබුණෙ එක ම අරමුණයි. ඒ තමයි යුද හමුදාවට බැඳෙන එක.

ඒ බාහිර ක්‍රියාකාරකම් පමණද ඔබට බලපෑවේ හමුදා සිහිනය ඇති වෙන්න

ඇත්තටම ඒකට පාසලේ වටපිටාවත් බලපෑවා. කොළඹ ආනන්දය කියන්නේ රටට හමුදා නිලධාරීන් විශාල ප්‍රමාණයක් දායාද කළ පාසලක්. යුද්ධය පවතිද්දි ඒ සඳහා නායකත්වය දෙන ප්‍රමුඛ පෙළේ නිලධාරීන් බොහෝ ප්‍රමාණයක් බිහි කළේ ආනන්දය. මගේ පාසල් ජීවිතේ පළමු විදුහල්පති කර්නල් පේරුසිංහ. දෙවැනි විදුහල්පති කර්නල් රාජපක්ෂ. තුන්වැනි විදුහල්පතිවරයා වුණේ කර්නල් කුඩලිගම. මුළු පාසල් කාලෙම මම හිටියේ කර්නල්වරුන් වුණු විදුහල්පතිවරුන් යටතේ. මමත් ක්‍රීඩා කළ කෙනෙක්. ඒ නිසා වෙන්න ඇති මට තිබුණු එක ම සිහිනය වුණේ හමුදාවට බැඳෙන එක

හැබැයි අද ඔබ ඒ සිහිනය සැබෑ කරගත් කෙනෙක් විදියට නොවෙයි මට මුණ ගැසෙන්නේ. මොකද්ද සිද්ධ වුණේ පාර වෙනස් වෙන්න

මම යුද හමුදාවට බැඳෙන්න ඔක්කොම කරලා තේරිලා ඉද්දි මට ඒ ගමන යන්න බැරි වෙන දෙයක් වුණා.

ඔබේ සිහිනය අමතක කරන්න තරම් බලවත් වුණු ඒ සිද්ධිය මොකද්ද?

මගේ අම්මා තමයි මගේ ජීවිතේ වීරයා. මම හමුදාවට යන්න හදද්දි අම්මා මට යන්න එපා කියලා ඇඩුවා. මම පවුලේ බාලයා. මට ඉන්නෙ අයියයි, අක්කයි. මාව වදපු හදපු අම්මගෙ ඉල්ලීම මට මඟ හරින්න බැහැ. ඉතින් මම තීරණයක් ගත්තා.

අම්මට කිව්වෙ නැද්ද කලින් ඔබේ සිහිනය ගැන?

මම කලින් කිව්වා. මම විශ්වවිද්‍යාලයට යන්නෙ නැහැ; කෙලින් ම හමුදාවට යනවා කියලා මම අම්මට කියලා තිබුණෙ. ඒත් ඒ තීරණාත්මක මොහොතෙදි මට අම්මගෙ ඉල්ලීම අහක දාන්න බැරි වුණා.

කඩන් වැටුණු තව සිහින තියෙනවද ඔබේ ජීවිතේ?

මම සිහින මැවූ දේවල් අතරෙන් මට ඉටු කරගන්න බැරි වුණු එක ම සිහිනය හමුදා සිහිනය පමණයි. ඒ සිහිනය වුණත් මම අතහැරියේ ඒ මාව වදපු හදපු අම්මා නිසා

එතකොට රක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයට ඔබ කොහොමද එන්නෙ

ඇත්තට ම ඒක අහම්බයක්. මම ඒ වෙනකොට ඉන්ෂුවරන්ස් ගැන කිසිම දෙයක් දැනගෙන හිටියෙ නැහැ.

ඇයි රක්ෂණ ක්ෂේත්‍රය ම තෝරා ගන්නේ.

මමයි අර්ජුන රණතුංගයි එක ම පන්තියේ. මගේ අම්මයි අර්ජුනගෙ අම්මයි දෙන්න ම ඉගැන්වුවෙ කොළඹ ආනන්දෙ; ඒ දෙන්නත් හොඳ ම යාළුවො. අර්ජුන තමයි මුලින් ම ආවෙ මර්කන්ටයිල් ක්‍රෙඩිට් එකට. ඊට මාසෙකට පස්සෙ අර්ජුන මාවත් ගත්තා.

ඔබ නොදන්නා රක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයට ආදරය කරන්න පටන් ගන්නෙ...

ඒ කාලේ අපේ අධ්‍යක්ෂවරයෙක් හිටියා පද්මා ගුණසේකර කියලා. එතුමා තමයි මට රක්ණයේ අයන්න ආයන්න කියලා දුන්නු ගුරුතුමා. එතුමා නිසා තමයි මම මේ ක්ෂේත්‍රයට ආදරය කරන්න හුරු වුණේ. අතීතය අමතක කරන්නවත්, කෘතගුණ සැලකීම නොතකා හරින්නවත් මට බැහැ.

මේ ක්ෂේත්‍රයට එන ඔබ දීර්ඝ ගමනක් යනවා. කොහොමද ඒ වෙනුවෙන් පාර විවර වෙන්නේ.

මර්කන්ටයිල් ආයතනයේ ලිපිකරුවෙක් විදියට පටන් ගත්ත මගේ ජීවිතේ අවුරුදු තුනකට පස්සෙ මම උසස්වීමක් ලබනවා විධායක නිලධාරියෙක් හැටියට. තව අවුරුදු තුනකට පස්සෙ සහකාර කළමනාකාරවරයෙක් හැටියටත්, ඊටත් පස්සෙ වැඩ බලන කළමනාකාරවරයෙක් හැටියටත් උසස්වීම් ලබනවා. අනතුරුව කළමනාකාරවරයෙක්, ජ්‍යේෂ්ඨ කළමනාකාරවරයෙක් හැටියටත් මම පත් වෙනවා. ඊට පස්සෙ මම අවුරුදු නවයක් කටයුතු කරන්නෙ සහකාර සාමාන්‍යාධිකාරීවරයෙක් හැටියටයි. එතැනිනුත් පස්සෙ සාමාන්‍යාධිකාරීවරයකු බවට පත්වෙනවා. ඊටපස්සෙ මම අධ්‍යක්ෂවරයෙක් විදියට පත්වෙලා දැන් මම ප්‍රධාන විධායක නිලධාරීවරයා ලෙස කටයුතු කරනවා.

මේ අතරේ ඔබ යූනියන් ඇෂුවරන්ස් සමාගමට සම්බන්ධ වෙනවා. කොහොමද මේක වෙන්නෙ

මම වැඩ කළේ මර්කන්ටයිල් ක්‍රෙඩිට් සමාගමේ රක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ. අපි ජාතික රක්ෂණ සමාගමේ ප්‍රධාන නියෝජිත. මම මෙහෙම ඉන්නකොට මර්කන්ටයිල් සමාගමේ සභාපතිවරයා වුණු ජයවර්ධන මහත්මයා හැදුවා යූනියන් ඇෂුවරන්ස් සමාගම. එතුමා තමයි නිර්මාතෘ. එතකොට මර්කන්ටයිල් රක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ හිටපු සියලු ම සේවකයන් යූනියන් ඇෂුවරන්ස් සමාගමට අනුයුක්ත කළා. එතැන් ඉඳන් මම අවුරුදු 27ක් යූනියන් ඇෂුවරන්ස් සමාගෙමේ වැඩ කරනවා. එතැන මම අවසාන වශයෙන් සිටියේ සහකාර සාමාන්‍යාධිකාරිවරයෙක් විදියට.

සාමාන්‍යාධිකාරීවරයකු වශයෙන් පත්වෙද්දි ඔබේ වයස කීයද?

එතකොට වයස අවුරුදු 46 යි.

ඔබ ඉදිරියට යන්නට පටන් ගන්නේ යූනියන් ඇෂුවරන්ස් සමාගම හා සම්බන්ධ වුණාට පස්සෙ ඉඳන්...

මෙහෙමයි. මර්කන්ටයිල් ආයතනයේ මම වැඩ කළේ ලිපිකරුවකු හා විධායක නිලධාරියකු හැටියට. ඊට පස්සෙ යූනියන් ඇෂුවරන්ස් සමාගමේ සහකාර කළමනාකාර තනතුරේ ඉඳන් සහකාර සාමාන්‍යාකාරීවරයකු වෙනකම් හිටියා.

මේ අතරෙ ඊගල් රක්ෂණ සමාගමට සම්බන්ධ වෙනවා?

ඇත්තට ම එතැන සිද්ධ වුණේ ඊගල් රක්ෂණ සමාගමෙන් ආරාධනාවක් ලැබෙනවා සාමාන්‍යාධිකාරීවරයකු වශයෙන් සම්බන්ධ වෙන්න කියලා. 2009 දි මම ඒ අනුව යනවා ඊගල් රක්ෂණ සමාගමට. AIA රක්ෂණ සමාගම විසින් ඊගල් රක්ෂණ සමාගම මිලදී ගත්තා. එහිදී මට උසස්වීමක් ලැබෙනවා මෙහෙයුම් අධ්‍යක්ෂවරයා විදියට. අවුරුදු 11ක් AIA රක්ෂණ සමාගමේ මම වැඩ කළා.

අතරමැදදි ඔබ AIA රක්ෂණ සමාගමෙන් ඉවත් වෙනවා. ඒ තවත් සිහිනයක් හඹා යන්න...

ඔව්, මට තිබුණා සිහිනයක්. ඒ තමයි රක්ෂණ නියෝජිතයන්ට ලෝකයේ තියෙන ඉහළ ම සම්මානය තමයි MDRT එහෙමත් නැත්නම් මිලියන් ඩොලර් රවුන්ඩ් ටේබල් කියන සම්මානය. මගේ අතින් මේ සම්මානලාභීන් දහස් ගණනක් බිහිවෙලා තියෙනවා. එහෙම වෙන්න මම ගොඩක් අතහිත දීලා උදව් කරලා තියෙනවා. අවුරුදු විස්සක් විසිපහක් තිස්සේ මට තිබුණා ලොකු සිහිනයක්; රක්ෂණ අලෙවිකරුවකුට ලැබෙන ඉහළ ම සම්මානය මටත් ලබා ගන්න. මට ඕන කමක් තිබුණෙ නෑ නිලධාරියෙක් හැටියට ඒ සම්මානය ගන්න. 2020 අවුරුද්දෙදි මම ඒකෙන් ජයග්‍රහණය කළා.

එතකොට ඔබ AIA රක්ෂණ සමාගමේ අධ්‍යක්ෂවරයෙක්. කොහොමද නිලධාරියකු නොවී මේ සම්මානය ගත්තෙ.

මම මගේ අධ්‍යක්ෂ ධූරයෙන් ඉවත් වුණා. AIA රක්ෂණ සමාගමට ම මම රක්ෂණ අලෙවිකරුවකු ලෙස වැඩ කළා. මම සම්මානය ගත්තෙ දවස් 133කින්. ලංකාවේ දින 133ක් ඇතුළත MDRT කරලා සම්මානය අරන් ප්‍රධාන විධායක නිලධාරියා බවට පත් වූ පළමු වැන්නා මම.

ඔබ එනවා පියවරෙන් පියවර ඉදිරියට. ඇයි අපි මුලින් පටන් ගන්න ඕන

මම හැම තනතුරක ම වැඩ කරලා තියෙනවා. ඒ නිසා හැම සේවකයෙක්ගෙම හද ගැහෙන රාවය මම හොඳින් හඳුනනවා. සේවකයකුට ඇවිත් මට බොරුවක් කියන්න හරි, කරන්න හරි බැහැ. එතකොට මාව රවට්ටන්න බැහැ. දන්නෙ නැති කෙනෙක් මේ තත්ත්වයට එකපාර ආවම එයා දන්නෙ නෑ මේ වැඩ කටයුතු කෙරෙන විදිය. නායකයෙක් විදියට තමන්ගෙ විෂය ගැන පුළුල් දැනුමක් තියෙන්න ඕන. සේවකයන් ගැන බලන්න, ආයතනය දියුණු කරන්න මේ සියල්ල කරන්න පුළුවන් වෙන්නේ විෂය දැනුම පුළුල් නම් පමණයි.

මොකද්ද මේ ක්‍රමවේදය

මම හරි ක්‍රමවේදයකට වැඩ කරන කෙනෙක්. මට පිළිවෙළට වැඩ ඕන. ඒ වගේම මම සිහින හඹා යන්නෙක්. ඒ සිහින සැබෑ කරගන්න මම මහන්සියෙන් වැඩ කරනවා.

දියුණු වෙන කෙනකුට ඔබ යෝජනා කරන ගමන් මාර්ගය එහෙමත් නැත්නම් වගා කරගත යුතු ගතිගුණ මොනවාද?

අවංක වීම තමයි පළමු වැනි එක. වැරදි මාර්ගවලින් සල්ලි හම්බු කරන්න හොඳ නෑ. සාමාන්‍ය සේවකයකු නොවී අත්‍යවශ්‍ය සේවකයකු වීම ඉතා වැදගත්. තමන් කරන දේ ගැන හොඳට හදාරන්න ඕන. හැදෑරීම නිසා වැරදි තීරණ ගැනෙන්නෙ නෑ. ඕනෑ ම කෙනකුට දියුණු වෙන්න පිපාසාවක් තියෙන්න ඕන. සිහින තියෙන්නත් ඕන; ඒ සිහින ඉෂ්ඨ කරගන්න ක්‍රියාපටිපාටියක් තියෙන්නත් අවශ්‍යයයි. ඒ වගේම තීරණ ගන්න බය වෙන්න හොඳ නැහැ. වෙනස් වීම් කරන්න පැකිලෙන්න හොඳ නැහැ. තාක්ෂණික දේවල් ගැන දැනුම්වත් වෙන්න ඕන. ඒවායේ යාවත්කාලීන වීම් අධ්‍යයනය කිරීම වැදගත්. මේ දේවල් දියුණු වෙන කෙනකුට අත්‍යවශ්‍යයයි.

මේ වෙනුවෙන් මොනවද ජීවිතේ කැප කළ දේවල්...

මගේ MDRT සම්මානය ගන්න මම අධ්‍යක්ෂ ධූරයකට සමු දුන්නා. මට මගේ නිවාඩු කාල අහිමි වුණා. මගේ පවුලේ සාමාජිකයන් සමඟ ගනුදෙනු කරන්න තියෙන කාලය අහිමි වුණා. මම බිරියත් එක්ක කතා කරලා ඒවා ලස්සනට කළමනාකරණය කරගත්තා. දරුවො ලොකු වෙද්දි මම එයාලා එක්ක ගත කරන්න තියෙන කාලය අඩුකරලා රැකියාව වෙනුවෙන් කාලය යෙදෙව්වා. ආයතන දියුණු කරන්න මම දිවා රෑ නොබලා වෙහෙසුණා. මගේ ජීවිතයේ මට එක වුණේ රාජකාරිය. මම මගේ රාජකාරියට රැයක් දවාලක්, සෙනසුරාදාවක්, ඉරිදාවක්, පෝයක් බාධාවක් කරගෙන නෑ. ජීවිතේ ජයගන්න නම් ලැබෙන පඩියට වඩා වැඩ කරන්න ඕන. එහෙම කළාම සොබාදහම පවා අපට ආශීර්වාද කරනවා. කිසිම දවසක මම මගේ සිහින කැප කරලා නෑ. හැබැයි ඒ සිහින ඉෂ්ඨ කරගන්න ගොඩක් දේවල් කැප කරලා තියෙනවා.

මේ ශක්තිය ලැබෙන්නෙ කොහෙන්ද

මගේ අම්මා දීර්ඝ කාලයක් ආනන්දෙ කොල්ලන්ට ඉංග්‍රීසි උගන්නපු යකඩ ගැහැනියක්. අම්මා මම පළවෙනියට රැකියාවට යන දවසෙ කියපු දෙයක් තමයි, ‘පුතේ උඹ සමාගමට වටිනාකමක් ඇතිකරන කෙනෙක් වෙයන්‘ කියන එක. මාත් එක්කම ලිපිකරු වෘත්තියට ආ අය, එහෙමත් නැත්නම් මට වඩා වසර කිහිපයක් ප්‍රවීණ ව සිටි අය එක තැනින් හිර වුණා; නැත්නම් නැවතුණා. මම ආයතනයට වටිනාකමක් එකතු කළ අයෙක් වීම නිසා තමයි මම ඉදිරියට ආවෙ. ඒ වගේම මට වැඩක් පටන් ගත්තොත් ඒක ඉවර කරනකම් නවත්තන්න බැරි පුරුද්දක් තියෙනවා. මම ඒකෙන් ආශ්වාදයක් විඳිනවා. ඒක පඩියක් ලැබුණත් නැතත් මම ආසාවෙන් කරන දෙයක්. ආත්ම තෘප්තිය හරි වැදගත්. ඒ නිසා මට සොබාදහමෙන් ආශීර්වාදය ලැබෙනවා.

සේවකයන් සමඟ ඔබ කටයුතු කරන්නේ කොහොමද?

එක එක අය දක්ෂ එක එක දේවල්වලට. ඒවා හඳුනාගෙන මම ඒ අයට වඩාත් හොඳින් කරන්න පුළුවන් දේ පවරනවා. එතකොට ආයතනික වශයෙන් අපට හොඳ ප්‍රතිලාභ ලැබෙනවා; ඒ වගේම සේවකයනුත් වැඩ කරන්නේ සතුටෙන්. අපි හැමෝටම උපදිනකොට ම යම් හැකියාවක් ලැබෙනවා. ගොඩක් අය මේක හංගා ගන්නවා. නායකයකු වශයෙන් අපි දැන ගන්න ඕන ඒ හැකියාව ඇදලා එළියට ගන්න. අවුරුදු 40ක සේවාකාලය ඇතුළත මගේ අතින් බිහි වුණු දක්ෂයන් අපමණයි. එක ම දේ අපි හඳුනා ගන්න ඕන ඔවුන්ගේ දක්ෂතා.

මොන බාධක ආවත් ඉදිරියට යන්න සේවකයන් දිරිමත් කරන්නේ කොහොම ද?

ඉදිරියට යන අයට බාධක වැඩියි. අපි අරමුණුවලට යද්දී බාධක ඇතිවීම ස්වභාවිකයි. පද හදනවා. නැති චෝදනා කරනවා. ඒ කිසිවක් සිතට ගත යුතු නෑ අපි හරි නම්. එවැනි දේ ජීවිතයට පන්නරයක් කරගත යුතුයි. එවිටයි සිහින සැබෑ වෙන්නේ. අපේ සිහින අපි දියුණු කරන්න නම් කැපවීම කරන්න අවශ්‍යයයි. ඒ නිසා කොනිතත්දි, කකුලෙන් අදිද්දී, වඩාත් ශක්තිමත් විය යුතුයි.

කොහොමද පෞද්ගලික ජීවිතේ.

විවාහ වෙන්නේ කොයි කාලෙද?

මම විවාහ වෙන්නේ 1989 වසරේ. ඒ වසර 8ක පෙම් සබඳතාවකින් පසුව. ඇය භද්‍රා සේනානායක. අපිට දරුවන් දෙන්නෙක් ඉන්නවා. දුව තාහරා සේනානායක, පුතා ලිලාන් සේනානායක. මගේ බිරිය මට රාජකාරී ජීවිතේදී විශාල හයියක්. ඇය මට රාජකාරියට දෙන නිදහස තමයි මගේ සාර්ථකත්වයේ රහස. දුවයි පුතයි වැඩ කරන්නෙත් මේ ක්ෂේත්‍රයේමයි. දියණිය විවාහකයි. බෑනා මියුරු. ඔහුත් රක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ වැඩකරනවා. අපි ඇත්තටම රක්ෂණ පවුලක්. මගේ දුවට පොඩි පුතෙකුත් ඉන්නවා.

නිදහස් වෙලාවට මොකද කරන්නෙ?

මම ගොඩක් කැමැතියි ගෙදර කට්ටිය එක්ක කාලය ගත කරන්න. ඒවගේම පීනන්න මම හරි කැමතියි. මිත්‍රයො එක්ක ගත කරන්නත් කැමතියි.

පොත් කියවනවද?

මට පොත් කියෙවෙනවා නම් අඩුයි; ගොඩක් කාර්යබහුල නිසා. ඒත් මම රෑට අන්තර්ජාලයට ගිහින් මට අවශ්‍ය තොරතුරු සොයනවා. ඒවා ගැන යාවත්කාලීන වෙනවා. අද ලෝකය ම අපි ගාව තියෙනවා; අන්තර්ජාලය නිසා.

සාමාන්‍යයෙන් සංචාරය කරන්න කැමැති කොහේද?

කැලෑවලට යන්නයි කැමති. සොබාදහම එක්ක ළඟින් ඇසුරු කරන්න මම නිතරම උත්සාහ කරනවා. රටවල් 21 කට විතර මම ගිහින් තියෙනවා. ඒත් ලංකාව තරම් ලස්සන රටක් වෙන කොහේවත් නෑ. කොයිතරම් ලස්සන තැන් තියෙනවාද ලංකාවේ. ඒ වගේ තැන්වලට යන්න හරි කැමතියි.

පාවිච්චි කරන්න කැමැති බ්‍රෑන්ඩඩ් දේවල්ද?

මෙහෙමයි. මට හීන තිබුණානෙ. ලිපිකරුවෙක් විදියට වැඩ පටන් ගනිද්දි මට ලොකු හීනයක් තිබුණා, කවදහරි BMW කාර් එකක් ගන්න ඕන කියලා. මගේ පළවෙනි කාර් එක අම්මා අරන් දුන්නු ෆොක්ස්වැගන් එකක්. ඒක පාවිච්චි කරන ගමන් මගේ හීනෙ තිබුණෙ BMW කාර් එකකට. අද ඒ හීනය හරි. ඇඳුම්වලත් මම ආස බ්‍රෑන්ඩ් තියෙනවා. ඒවා රටවලට ගියාම මම ගන්වනවා. විශේෂයෙන් ම පෑන සහ ෂර්ට් එක බ්‍රෑන්ඩඩ් පාවිච්චි කරන්න මම ආසයි.

ආර්පිකෝ රක්ෂණ සමාගමේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී ආචාර්ය කැලුම් සේනානායක මහතා, විධායක අධ්‍යක්ෂ ධූරයට පත්කෙරෙයි

ආර්පිකෝ රක්ෂණ සමාගමේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී සහ මෙරට රක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ කීර්තිමත් වෘත්තිකයෙකු වන ආචාර්ය කැලුම් සේනානායක මහතා එම සමාගමේ, ස්වාධීන නොවන විධායක අධ්‍යක්ෂවරයෙකු ලෙස පසුගියදා පත්කෙරුණි. ඒ,  ශ්‍රී ලංකා රක්ෂණ නියාමන කොමිෂන් සභාවේ ද අනුමැතිය සමඟිනි.

ආචාර්ය සේනානායක, 2021 මාර්තු මාසයේදී ආර්පිකෝ රක්ෂණ සමාගමේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී ධූරයට පත්වූ අතර, ඔහුට රක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ වසර 40කට වැඩි අත්දැකීම් ඇත. රක්ෂණ වෘත්තීකයෙකු ලෙස MDRT (Million Dollar Round Table) සන්ධිස්ථානය ශ්‍රී ලංකාව තුල දින 133කින් ළඟාකරගත් ඒ මහතා, මෙරට රක්ෂණ කර්මාන්තය තුළ MDRT සන්ධිස්ථානය මෙලෙස ළඟාකරගත් පළමු සහ එකම ප්‍රධාන විධායක නිලධාරීවරයා වීම ද විශේෂත්වයකි. ආර්පිකෝ රක්ෂණ සමාගමේ විධායක අධ්‍යක්ෂ සහ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී තනතුරුවලට අමතරව එම මහතා, රිචඩ් පීරිස් ඩ්‍රිස්ට්‍රිබියුටර්ස් (Richard Peiris Distributors) සහ රිචඩ් පීරිස් ෆයිනෑන්ස් (Richard Peiris Finance Company) යන සමාගම්වල ද අධ්‍යක්ෂවරයෙකු ලෙස කටයුතු කරයි.

ජාතික රක්ෂණ සංස්ථාවේ ප්‍රධාන නියෝජිත සමාගම වූ මර්කන්ටයිල් ක්‍රෙඩිට් සමාගමෙන් වර්ෂ 1982දී තම රක්ෂණ වෘත්තීය ආරම්භ කළ ආචාර්ය සේනානායක, අනතුරුව යූනියන් ඇෂුවරන්ස් සමාගමේ වසර 27කට වැඩි කාලයක් සේවය කළේය. ඔහු එහිදී සහකාර සාමාන්‍යාධිකාරී ධූරය දක්වා උසස්වීම් ලබාගැනීමට ද සමත් විය. පසුකාලීනව සාමාන්‍යාධිකාරී- මෙහෙයුම් ලෙස AIA ඉන්ෂුවරන්ස් සමාගම සමඟ එක්වුණු ඒ මහතා, දශකයකට වැඩි එම සේවා කාලය තුළ අධ්‍යක්ෂ- මෙහෙයුම් තනතුර දක්වා උසස්වීම් ලැබුවේය.

″ආචාර්ය කැලුම් සේනානායක මහතා විධායක අධ්‍යක්ෂවරයෙකු ලෙස අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයට එක්වීම සැබවින්ම වැදගත් අවස්ථාවක්. ඔහුගෙන් අපගේ සමාගමටත්, ශ්‍රී ලංකාවේ රක්ෂණ කර්මාන්තයටත් ලැබෙන සේවාව අතිශය ප්‍රශංසනීයයි. ඔහු ලබාදෙන උපායමාර්ගික මඟපෙන්වීම තුළින් දැවැන්ත ජයග්‍රහණ කරා සමාගම මෙහෙයවීමට අපට හැකිවනු ඇත″, යනුවෙන් ආර්පිකෝ රක්ෂණ සමාගමේ සභාපති රමල් ජාසිංහ මහතා ප්‍රකාශ කළේය.

″ආර්පිකෝ රක්ෂණ සමාගම වැනි ප්‍රමුඛ ආයතනයක අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයට පත්වීමට හැකිවීම මා ලද ගෞරවයක්. අභියෝගාත්මක පරිසරයක වුව ද ඉතා ශක්තිමත් අනාගත සැලසුම් අප සතුයි″, යනුවෙන් ආචාර්ය කැලුම් සේනානායක මහතා පැවසුවේය.

සිය වෘත්තීය ජීවිතය තුළ Munich Re, Hannover Re සහ Reinsurance Group of America (RGA) වැනි ගෝලීය ප්‍රතිරක්ෂණ සමාගම් සමඟ ද ශක්තිමත් සබඳතා ගොඩනඟාගැනීමට ආචාර්ය සේනානායකට හැකිවිය. දශක කිහිපයක් පුරා නව ව්‍යාපාර ප්‍රාරක්ෂණය, රක්ෂණ ඔප්පු හිමියන්ට සේවා සැලසීම, හිමිකම්, සමූහ ජීවිත රක්ෂණ ප්‍රාරක්ෂණය, ප්‍රතිරක්ෂණය, සබඳතා මධ්‍යස්ථාන, පාරිභෝගික සේවා ඇතුළු විවිධ ක්ෂේත්‍ර ගණනාවක ක්‍රමෝපායික සහ මෙහෙයුම් දැනුමක් ද ඔහු සතු ය.

කොළඹ ආනන්ද විදුහලේ ආදි සිසුවෙකු වන ආචාර්ය සේනානායක, Worldview Institute හි ව්‍යාපාර කළමනාකරණ ඩිප්ලෝමාධාරියෙකු වන අතර ඕස්ට්‍රේලියාවේ University of Western Sydney හි ව්‍යාපාර පරිපාලන පශ්චාත් උපාධිධාරියෙකි. මීට අමතරව, London University of Peace මගින් ඔහුට ව්‍යාපාර පරිපාලනවේදී ආචාර්ය උපාධියක්ද පිරිනමා තිබේ. එක්සත් රාජධානිය, ජර්මනිය, ජපානය, සිංගප්පූරුව, හොංකොං, මැලේසියාව, තායිලන්තය, ඉන්දියාව සහ දකුණු අප්‍රිකාව යන රටවල රක්ෂණ කර්මාන්ත පුහුණුව ද ලබා ඇති ඔහු, තම වෘත්තීය දිවිය තුළ 20,000කට අධික රක්ෂණ වෘත්තිකයින් ගණනක් පුහුණු කර තිබේ.

ආර්පිකෝ රක්ෂණ සමාගම පරිත්‍යාග, සෞඛ්‍ය, කාලීන, සමූහ, ණය රක්ෂණය හා අධ්‍යාපන, ආයෝජන, විශ්‍රාම සහ සහන සැලසුම් වැනි රක්‍ෂණ විසඳුම් රැසක් ඉදිරිපත් කරයි. ශ්‍රී ලංකාවේ දැවැන්තම සහ වඩාත් විවිධාංගීකරණය වූ ව්‍යාපාර සමූහයක්වන වසර 90ක ඉතිහාසයක් ඇති Richard Pieris & Company PLC හි අනුබද්ධිත ආයතනයක් වන ආර්පිකෝ රක්ෂණ සමාගම, ශ්‍රී ලංකා රක්ෂණ නියාමන කොමිෂන් සභාව විසින් නියාමනය කරනු ලබන මෙරට ප්‍රධානම ජීවිත රක්‍ෂණකරුවන් අතර සිටින ගෞරවනීය ජීවිත රක්‍ෂණ සමාගමකි.