Translate

Tuesday, October 3, 2017

අන්තර්ජාල බාලදක්ෂ ගීත පොත

බාලදක්ෂ ගීත පොත

දේශීය බාලදක්ෂ ගීත කලාවක් අාරම්භ කිරීම වෙනුවෙන් තැබෙන පළමු පියවර ලෙස මීට වසර කීපයකට පෙර මුහුණු පොතේ පටන් ගත්ත උත්සාහය Scouting Song Book - Sri Lanka තවත් පියවරක් තබමින් එම බාලදක්ෂ ගීත ජාත්‍යන්තරයට රැගෙනයාමට යූ ටියුබ් ඔස්සේ Scouting සඟරාවේ අපි පුංචි උත්සාහයක් ගත්තා. විදෙස් ගතවන බාලදක්ෂයන් වගේම ජාත්‍යන්තර ජම්බෝරිවලින් ලබන අත්දැකීම් එක්ක විදෙස් බාලදක්ෂ ගීත මෙරටට රැගෙන එන බාලදක්ෂයන් වගේම නායකයන් අතීතයේදී ගත්ත උත්සාහයේ ප්‍රතිඵලයක් හැටියට ලංකාවේ අපටත් බාලදක්ෂ ගීත කලාවක් උරුම වෙලා තිබෙනවා... 

ලෝ පතල බාලදක්ෂ ගීත

1920 පළමුවැනි ලෝක බාලදක්ෂ ජම්බෝරියෙදී බාලදක්ෂයන්ට ගායනා කිරීම පිණිස බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරයේ නිර්මාතෘ බෙඩ්න් පවල් සාමිවරයා විසින් තමයි මේ ගීතය ලියලා තියෙන්නේ. ගින් ගැන් ගුලි ගුලි ගුලි ගුලි සින්දුව තියෙන විශේෂත්වය තමයි කුමන මව්බසක් පාවිච්චි කරන කෙනෙකුට වුනත් මේ සින්දුව ඉතා පහසුවෙන් ගායනා කල හැකියි. මේ ගීතය නාදමාලාව පදනම වෙලා තියෙන්නේ මොසාර්ට්ගේ පළමුවැනි සන්ධ්වනිය ඇසුරින්. ඒ සන්ද්වනිය මොසාර්ට් තමන්ට වයස 8 ක් වෙද්දී තමයි නිර්මාණය කරලා තියෙන්නේ. ගොඩක් කාලයක් ගොඩ දෙනෙක් මේ සින්දුව කිව්වට ඒකෙ තේරුම එලිවුනේ 1991 දී Dorothy Unterschutz නම් කැනේඩියානු බාලදක්ෂිකාව විසින් "The Leader" නම් සගරාවට ලියූ ලිපියක් මගින්. ඒ වගේම තමයි මේ සින්දුව පහුකාලීනව ගොඩක් නවීකරණ වෙලා තියෙනවා. ඒය ලංකාවේ ජනපිය වෙන්නේ 'සෙනෙහෙබර ඩොලී' නාට්‍යයට අැතුලත් කර තිබුණ රොඩ්නි වර්ණකුල රංගන ශිල්පියා විසින් ගායනා කරන සිංහල සින්දුව. ලංකාවේ මෙම ගින් ගැං ගුලි සින්දුව නොගැයුන පැදුරු සාජ්ජයක් හෝ විනෝද ගමනක් නැති තරම්. 

මුද්‍රිත බාලදක්ෂ ගීත පොත්

"මේක බාලදක්‌ෂ ලෝකයයි" ගීත එකතුව

මොරටුව පිළියන්දල බාලදක්ෂ දිසාවේ සම්පාදක ප්‍රවීණ සිනමා ලේඛක රූපසේන කිත්සිරි ද සිල්වා විසින් ප්‍රකාශනය මොරටුවේ ටැලන්ට්‌ ප්‍රින්ටර්ස්‌  "මේක බාලදක්‌ෂ ලෝකයයි" ගීත එකතුව - 1998ක් නිකුත් කර තිබුණා. කිත්සිරි ද සිල්වා මහත්තයා 10වැනි මොරටුව විවෘත බාලදක්ෂ සමූහයේ හිටපු බාලදක්ෂයෙක්. පසු කාලයේ දිසා බාලදක්ෂ සංගමයේ සාමාජිකයෙකු, කමිටු සාමාජිකයෙකු වගේම පදක්කම් ලේකම්වරයෙකු ලෙස බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරය සඳහා කැපීපෙනෙනෙ සේවයක් කරනු ලැබූ නායකයෙක්. 


  1. ♪♫ ♪♫ මේක බාලදක්ෂ ලෝකයයි මේක බාලදක්ෂ ලෝකයයි ♪♫ ♪♫- https://youtu.be/3iVqeu1w5e0 
  2. ♪♫ ♪♫ මාසා බිලි බිලි බිලි මාසා බිලි උන්කම්පා ♫ ♪♫♪ - https://youtu.be/6rTTr8Utxp0
  3. ♪♫ ♪♫ මෙහි ලස්සන කුරුල්ලො සිටී ♪♫ ♪♫ - https://www.youtube.com/watch?v=H72F78WC9qg
  4. ♪♫ ♪♫ පී ගියා බබා ලැසි ඩැක ටෝරා ♪♫ ♪♫ - https://www.youtube.com/watch?v=1HgDwJ1F4TY
  5. ♪♫ ♪♫ ඉපෝයි ටයි ටයි යේයා ♪♫ ♪♫ - https://www.youtube.com/watch?v=U1G7DGWFa2Y
  6. ♪♫ ♪♫ Kum bay ya, my Lord ♪♫ ♪♫ - https://www.youtube.com/watch?v=_D91K3tCjM8
  7. ♪♫ ♪♫ We’re the Cub Scout in the jungle ♪♫ ♪♫ - https://www.youtube.com/watch?v=lOaSiXQQLi0
  8.  

බාලදක්ෂ ඔබේ අවධානයට!

අපගේ උත්සාහය ඇගයීම සදහා ඔබත් අත්වැල් බැද ගන්න. LikeShareComment Subscribe ✓ කල හැකියි. කමෙන්ටුවක් එක්කර වැඩි දැනුමක් එක්කර අනෙකා සමග බෙදා ගන්නටත් නොදන්නා දේ බෙදා ගැනීමටත් පුළුවන්.

අමතක වී යන පැරණි බාලදක්ෂ ගීත මෙන් ම බාවිතයෙන් තොරව නැති වී යන අලුත් බාලදක්ෂ ගීතත්, කදවුරු අවසානයෙන් පසු සියල්ලන්ට ම අමතක වන දිසාකදවුරුගීත, ජම්බෝරිගීත, කබෝරි ගීත අාදියත් අතීතයේ කදවුරු ගිනිමැල වලදී ගැයූ රසවත් ගීතත්, යාන් හෑලි, රසකතා වගේම ගිනිමැල නාට්‍යයත් ආදී ඒකී මෙකී නොකී කදවුරු ගිනිමැල සදහා යොදාගත හැකි ඕනෑම දෙයක් ඩිජිටල් මානයේ අාරක්ෂා කර තැබීම උදෙසා මෙහි ලියා තබන්න. 

මතු දිනෙක කවුරුන් හෝ බාලදක්ෂයෙකුට හෝ බාලදක්ෂිකාවකට මෙය ප්‍රයෝජනවත් වනු අැත. අප නොදන්න බාලදක්ෂ ගීත ඔබ සතුව ඇත්නම් මෙහි පහළින් කමෙන්ටුවක් ලෙස ඇතුලත් කිරීමට කරුණික වන්න. 

Sunday, October 1, 2017

Scout Left Handshake

The History of the Scout Left Handshake

Our scout left handshake is an ancient sign of bravery, peace, unity, trust and respect. The left handshake comes to us from the Ashanti Warrior king Otumfuo Nana Prempeh I. "WHEN COLONEL BADEN-POWELL entered the capital city of the Ashanti Empire Kumasi in 1896, Baden Powell saluted the king with the right hand and stretched fought his hand…., the Ashanti King offered his left hand instead, When asked why Baden Powell was told that by offering his left hand which traditionally was used to hold a shield for protection the king was showing his trust to his enemy or friend. 

The king further explained that “In our land only the bravest with the brave shake hands with the left, because to do so, we must first drop our shields and our protection”.
For without the shield for protection he was open to attack.

So began the "left handshake" of the world-wide brotherhood of Scouts. Whenever you use the Scout left handshake, remember that it is a sign of bravery, respect, friendship and trust.

The Ashanti king knew the bravery of Baden Powell because they fought against him therefore they acknowledged his bravery with the left handshake.

The left hand is also closer to the human heart.

The Anglo-Ashanti Wars were a series of wars and conflicts between the Ashanti Empire, in the Gold Coast (now Ghana), and the invading British Empire and British-allied African Colonel Sir Francis Scott left Cape Coast with the main expeditionary force of British and West Indian troops, Maxim guns and 75mm artillery in December 1895, and travelling along the remnants of the 1874 road arrived in Kumasi In January 1896. Major Robert Baden-Powell led a native levy of several local tribes in the campaign. 


This time around, the Asantehene directed the Ashanti warriors not to resist, but casualties from sickness among the British troops were high. Soon, Governor William Maxwell arrived in Kumasi as well. Asantehene Agyeman Prempeh was unable or unwilling to pay the 50,000 ounces of gold so he was arrested and deposed. He was forced to sign a treaty of protection, and with other Ashanti chiefs and warriors was sent into exile in the Seychelles.
 
Baden-Powell published a diary of life, giving the reasons, as he saw them, for the war: To put a stop to slave-trading and raiding. To ensure peace and security for the neighbouring tribes. To settle the country and protect the development of trade. To get paid up the balance of the war indemnity. He also believed that if a smaller force had been sent, there would have been bloodshed.
 
 

Sunday, September 24, 2017

නවීන් ධනුෂ්ක රත්නායක නැමති බාලදක්ෂයා

අනතුරට පත් අයෙකුගේ දිවි ගලවා ගැනීමට ලැබීම අතිශය තීරණාත්මක අවස්තාවක්. පුද්ගලයෙකුට තවත් අයෙකුගේ දිවි ගලවා ගැනීමට ලැබෙන්නේ බෙහෝම සීමිත අවස්ථාවකි. වෛද්‍යවරුන් වැනි වෘත්තිකයන්ට අමතර ව එලෙස අනතුරු අවස්ථාවක දී තම ජීවිත අවධානම ගැන දෙවරක් නොසිතා අනෙකා ගැන සිතන පිරිස් සොයා ගැනීමට ලැබෙනුයේ කලාතුරකිනි. සුනාමි, නායයාම්, ගංවතුර ආදී බොහෝ ආපදා අවස්ථාවලදී එලෙස අනුන්ගේ ජීවිත බේරාගත් පිරිස් අගයකරන ක්‍රමවේදයක් ලංකාවේ තිබුණේ නොමැති තරම් ය.  මෙසේ ජීවිතයක් බේරාගැනීම වෙනුවෙන් බාලදක්ෂ හෝ බාලදක්ෂිකා ව්‍යාපාරයේදී ලබාදෙන 'රිදී කුරුසය' හා 'ලෝකඩ කුරුසය' අතිශයින් දුර්ලභ සම්මාන අතරින් එකක්. එලෙසින් දිවිගලවා ගත් අය ඇගයීමක් ලෙස ලංකා බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරයේ නම් කීපයක් (SIYAWASA, Page No -186) බාලදක්ෂ ඉතිහාසයෙහි හමු වේ. හිටපු ප්‍රධාන කොමසාරිස් සී. බටුවන්ගල මහතාගේ යුගයේදී සහය ප්‍රධාන කොමසාරිස් ඩේමියන් සිල්වා මහතා විසින් ගඟක ගසායමින් සිටිය දී බේරාගනු ලැබූ ජීවිත 04ක් බේරාගැනීම සම්බන්ධයෙන් කල වික්‍රමය වෙනුවෙන් පිරිණමනු ලැබූ අතර මෑත වකවානුවේදී එවැනි වික්‍රමයක් කළ දැනට ජීවතුන් අතර සිටින එක ම පුද්ගලයා ලෙස එතුමා විසින් නිල් රිබන් පටිය සහිත රිදී කුරුසය පළදිනු දැකිය හැකි වේ.

Blue Ribbon Bronze Cross Of Bravery
  • Mr. D.E. SIRIWADENA (1932) 1 මහනුවර ධර්මරාජ විද්‍යාලයීය බාලදක්ෂ කණ්ඩායම
  • Mr. H.PAXSON ( 1948) after Death
  • Mr.Rex Jeganayagam (1960) after Death
Sea Scout G. V. Sawyer, (The Straits Times, 27 May 1922, Page 9 ) | The Silver Cross

Blue Ribbon Silver Cross of Bravery
  • Mr.S.H. Baggot (1917)  1වැනි කොළඹ ආණ්ඩුකාරතුමාගේ කණ්ඩායම
  • Mr. G. V. Sawyer, Sea Scout (1921) (The Straits Times, 27 May 1922, Page 9) 1වැනි කොළඹ ආණ්ඩුකාරතුමාගේ කණ්ඩායම
  • Mr.R.H James (1923)
  • Mr.S.Kumara Siriwadena (1930)
  • Mr.B.M. Piyarathna ( 1954)
  • Mr.Damian Silva (ACC) 

 

Gilt Cross Of Bravery
  • Mr. Clarkson ( 1938)
  • Mr. B.M Piyarathne (1956)

Certificate Of Bravery

  • Mr. A. Ramaswami

ඒ අනුව
ඒ සදහා වැඩි සොයා බැලීමක් සිදුකර 2017 වසරේ බාලදක්ෂ වාර්ෂික සමුළුවේදී ජීවිත 04ක් ගලවා ගැනීම වෙනුවෙන් නවීන් ධනුෂ්ක රත්නායක වෙත රිදී කුරුසය සම්මානය ලැබිය යුතු වේ. මේ ඒ වෙනුවෙන් දිගහැරෙන කතාවයි.
 ශී‍්‍ර ලංකා ගුවන් හමුදාවේ නවීන් දනුෂ්ක විරුවිරාජ සම්මානයෙන් පිදුම් ලබන Ada Derana Sri Lankan of the Year 2017 සැප්තැම්බර් 29 සිකුරාදා රාතී‍්‍ර 9.30 ට

නවීන් නම් නිර්භීත ගුවන් භටයා කළ ඒ වීරකම කිසි මාධ්‍යයක ප්‍රචාරය නොවුණි. 2016 දෙසැම්බර් 21 දින මඩකලපු කලපුවේදී පෙරළී ගිය ත්‍රී රෝද රියෙහි සිටි දියේ ගිලිනු මුස්ලිම් පිරිස ගොඩගත් වීඩියෝ දර්ශන ලබා දෙන්නට ඇතැමුන් ලක්‌ෂ දෙකක මුදලක්‌ ඉල්ලා තිබුණි. එක්‌ මාධ්‍ය ආයතනයක්‌ එයට කැමැත්ත පලකළ ද පසුව එවුන් එම වීඩියෝ දර්ශන දීමෙන් ද එය වීඩියෝ කල මුස්ලිම් පිරිස් වැළකී සිටියහ. ඔහුට ජාති බේදයක්‌ නොතිබුණි. නවීන් පෙන්නුවේ උතුම් ආදර්ශයකි. ආරක්‌ෂක අංශවලට ජාති බේදයක්‌ නොමැති බවය. ගුවන් හමුදාවේ නිලධාරීන්ද දිවි කැප කොට ජනතාව වෙනුවෙන් කැප වෙන බවය. ඔහුට දැනුණේ ඒ ජීවිත කිහිපයක්‌ බවයි. අවසානයේ ඒ වීරකම මාධ්‍යයෙන් වසන් කළේය. එයට හේතුව පවුලක්‌ දියේ ගිලෙද්දී මහා විශාල පිරිසක්‌ එය වීඩියෝ කර කර නැරඹිමය. බොරුවට චණ්‌ඩින්ව පාරට බැස පිස්‌සු නටන එවුන්ගේ නරුම ගතිය ලොවට පෙනෙන නිසාය. දෙතුන් සියයක්‌ ජායාරූප ගත්ත ද වීඩියෝ කළ ද එම ජීවිත බේරාගන්නා ආකාරයේ එක්‌ ජායාරූපයක්‌ හෝ සොයා ගැනීමට අපට නොහැකි විය. ඒ ඒවා අන්තර්ජාලයට එක්ව නොතිබීම නිසාවෙන් scouting සඟරාවේ අප මෙම බාලදක්ෂ ලෝකයේ අවධානය ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් මෙසේ සටහන් තබමු. 
එදාත් මඩකලපුවට වෙනදා මෙන්ම චණ්‌ඩ හිරුරැස්‌ වැටී වැලිතලාව උණුසුම් වෙමින් තිබුණි. මඩකලපුව ගුවන් හමුදා කඳවුරේ ගිනි නිවාරණ අංශයේ සේවය කරන නායක ගුවන් භට (46570) නවීන් ධනුෂ්ක රත්නායක ද දහවල් 11.30 ට පමණ මඩකලපුව ගුවන් හමුදා කඳවුරෙන් පිටවූයේ බැංකුවට යැම සඳහාය. මඩකලපුව නගරයට ප්‍රධාන පාරෙන් යනවා වෙනුවට ඔහු මඩකලපුව නගරයට යැම සඳහා අතුරු පාරකට සිය යතුරුපැදිය හැරවීය.
මඳක්‌ ඉදිරියට යද්දී මඩකලපු කලපු දිය අසල මාර්ගයේ මිනිසුන් 150 කට ආසන්න පිරිසක්‌ රැඳී සිටින්නට වූහ. "මෙතන කිඹුල්ලු ඉන්න නිසා කිඹුලෙක්‌වත් ගොඩට ඇවිල්ලද දන්නේ නැහැ." යනුවෙන් නවීන්ට සිතුණි. ඇයි මොකද වෙලා තියෙන්නේ ඔහු අයකුගෙන් ඇසීය. වාහනයක්‌ කලපුවට වැටිලා කියත්ම නවීන් ධනුෂ්ක යතුරුපැදියෙන් බිමට බැස්‌සේය. කලපුව අසළ අයකු අඬමින් සිටිනු අයුරු ඔහු දුටුවේය. නමුත් දියෙහි ගිලිණු රියක සලකුණු හෝ කලපු දිය මත නොවීය.

නමුත් කිසිවකුත් රියෙහි සිටි අය බේරාගැනීම සඳහා කලපුවට නොබැස ජංගම දුරකථනවලින් වීඩියෝ කරමින් සිටින්නට වූහ. වතුර පොදක්‌ පෙවුණත් හුස්‌ම ගැනීමේ අපහසුව නවීන්ට දැනුණි. රියෙහි ඉන්නා අය හුස්‌ම ගන්නට නොහැකිව දැඩි වේදනාවෙන් සිටින බව පමණක්‌ නවීන්ට මතක්‌ විණි. එය කෙතරම් වේදනාබර මරණයක්‌ දැයි සිතුණි. සැණෙකින් තම ආම්පන්න පසෙක තබා කමිසය සහ කලිසම උනා දමද්දී නේවිද යනුවන් අයෙක්‌ ඔහුගෙන් ඇසීය. නැහැ මම එයා පෝස්‌ කියමින් කලපුවේ ගල්මුල් තිබේද? කම්බි තිබේද? මීනි කන කිඹුලන්ගෙන් හානියක්‌ වේදැයි නොසිතා තම ජීවිතය දැඩි අවධානමකට ලක්‌ කරමින් සීතල කලපු දියට පාළම මත සිට පැන්නේ එම ස්‌ථානය පිළිබඳ කිසිදු වග විභාගයක්‌ නොමැතිවය.

කලපු දියට බට නලින් කිහිපවරක්‌ම පිහිනමින් දියේ ගිලී තිබුණු වාහනය සොයන්නට වූවේය. එම ස්‌ථානය අඩි 15 ක්‌ පමණ ගැඹුරැති තැනකි. නමුත් ඔහුට වාහනය සොයා ගැනීමට නොහැකිවිය. අඩි කිහිපයක්‌ දිය යටට ගොස්‌ පාදයෙන් දියෙහි ගිලුණු රිය සොයද්දී එක්‌වරම ඔහුගේ පාදයේ යමක්‌ වැදෙන්නට විය. ත්‍රිරෝද රියක වහළයේ ආවරණයක්‌ බව ඔහුට සිතුණි.

සැණෙකින් දිය මතුපිටට පැමිණි ඔහු හො`ද හුස්‌මක්‌ ගෙන නැවතත් දියේ ගිලුණි. කලපුවේ දිය කැළඹී ගොස්‌ කළු පැහැති මඩෙන් දිය ද කළුවන්ව තිබුණි. එනිසා ඔහුට කිසිවක්‌ නොපෙනුණි. ඒ සමඟම ජලයෙහි දියවී තිබුණ මඩ තට්‌ටුවකින් නලින්ගේ දෑස පිරී ගොස්‌ ඇස්‌ දෙකට දැවිල්ලක්‌ සමඟින් මහා වේදනාවක්‌ දැනුණි.

ඒ සියලු වේදනාවන් ඉවසා දරාගෙන දෑස්‌ පියාපත් තදකරගෙන තව තවත් දිය යටට පිහිනූ ඔහුට කලපු පතුළේ නැවතී ඇති රිය හසුවුණි. එහි වහළය සහ ටෙන්ට්‌ රෙද්ද නිසා දියේ ගිsලී ඇත්තේ නිසැකවම ත්‍රිරෝද රියක්‌ බව ඔහුට දැනුණි. දෑතින් ත්‍රිරෝද රිය අතගාමින් එහි පසුපස කොටස ඇතුළත අතපත ගාද්දී කුඩා දරුවකුගේ යෑයි සිතිය හැකි අතක්‌ හසුවූවේය. ඒ තුන් හැවිරිදි අනිපා දැරියයි. සැණෙකින් ඒ දරුවා ඇද රියෙන් එළියට ගෙන එක්‌ අතකින් තම සිරුරට තදකර තබා අල්වා අනෙක්‌ අතින් දිය පහර කලතමින් ශක්‌තිය යොදවා කලපු දියෙන් හිස එසවූහ. නමුත් කිසිවෙක්‌ මෙම ගලවා ගැනීමේ කටයුත්තට සහායක්‌ දෙන්නට දියට බැස නැති බව නවීන්ට පෙනුණි. සියලු දෙනාම වාගේ ජංගම දුරකථනවලින් මෙය වීඩියෝ කරමින් බලා සිටින්නට වූහ.

 දියෙහි මතුවූ තැන සිට ගොඩබිමට තවත් මීටර් හත අටත් ඇත. අවුරුදු තුනක්‌ වයසැති සිඟිත්තිය ද තුරුලු කොට ගොඩබිමට පිහිනූ නවීන් දියෙහි ගිලී දරුවා ගොඩ තබා නැවත කලපු දියට පැන්නේ ගිලී සිටින අන් අයත් බේරා ගන්නටය. ත්‍රිරෝද රිය ගිලී තිබෙන ස්‌ථානයට පිහිනා ගිය ඔහු හොඳ හුස්‌මක්‌ අල්ලා නැවතත් දියෙහි කිමිදුනි. පෙර මෙන් දෑස්‌ වසා අතපත ගාමින් නැවතත් පරිශ්‍රමයක්‌ දරා ත්‍රිරෝද රිය සොයාගත් නවීන් එහි පසුපස කොටස අතපත ගාද්දී තවත් කුඩා දරුවකුගේ අතක්‌ හසුවූවේය. ඒ සිව් හැවිරිදි හෂාන් ළදරුවාය. ඔහු ද අතින් රියෙන් එළියට ගෙන ජලය මතුපිටට ගෙනැවිත් තබද්දී උදව්වට එවරත් කිසිවකුත් කලපු දියට බැස්‌සේ නැත. නැවත ගොඩ බිමට පිහිනා ගොස්‌ ඒ දරුවාද ගොඩබිමට තබා නැවතත් කලපු දියට පැන්නේය.

දැන්නම් නවීන්ට හොඳටම මහන්සිය. කළුවන් කලපු දියේ රහ දිවට දැනෙමින් ඇත. නවීන්ට පෙවුණු කලපු දිය ඔහු දැඩි අසීරුතාවට පත්කළේය. පෙරසේම නැවතත් දියෙන් කිමිද ත්‍රිරෝද රිය සොයා අතපත ගෑ ඔහුට එවර කාන්තාවකගේ අතක්‌ හසු විය. ඇය අවුරුදු 57 ක්‌ වූ කච්චි උම්මාය. ඇය ද අතින් ඇද රියෙන් එළියට ගත් ඔහු දිය මතුපිටට විත් ඇස්‌ ඇර බලද්දී එවරත් කිසිවෙක්‌ සහයට නැත. නවීන් ධනුෂ්කට මහා වෙහසක්‌ දැනුණි. ඔහු මහත් වෑයමක්‌ දරමින් තමක්‌ගේ සිරුරේ තිබෙන ශක්‌තිය උපරිමයෙන් යොදවා එම කාන්තාව ද එක්‌ අතකින් ගෙන අනෙක්‌ අතින් කලපු දිය සමඟ පොර බදමින් ගොඩට ගෙනෙන ලදී.

ඇය කලපු දිය මත තැබූ නවීන් අධික වෙහෙසට පත්ව පැත්තක වැතිරී ගිමන් හරින්නට විය. ඇස්‌ දෙක මඩ ගොස්‌ දැවී කැවෙන්නේය. ජලය පෙවීම නිසා මඳක්‌ හුස්‌ම ගැනීමටද අපහසුවක්‌ දැනුණි. සුළු මොහොතක්‌ තුළ ඉතා වේගයෙන් ක්‍රියාත්මක වී තිදෙනෙත් බේරා ගැනීම නිසා දැඩිසේ මහන්සියක්‌ දැනුණි. දැඩි අපහසුවෙන් සිටි නවීන්ට එසේ ඉන්නට ලැබුණේ තප්පර කිහිපයකි. තවත් එක්‌කෙනෙක්‌ අඩුයි. තවත් එක්‌කෙනෙක්‌ ඉඳලා තියෙනවා කියලා කවුද කෑගසනවා ඔහුට ඇසිණි.

ඒ වදන ඇසෙත්ම නලින් වහා ක්‍රියාත්මක වූයේ සැබෑ බාලදක්ෂයෙකු ලෙසය. දැඩි වෙහෙසට පත්වූ ඔහුට මෙවර කාය ශක්‌තිය වෙනුවට ක්‍රියාත්මක වූවේ හිතේ ශක්‌තියයි. නැවතත් කලපු දිය සමඟ පොර බැද පිහිනා ගිය ඔහු පෙර මෙන් දෑස්‌ පියාගෙන කලපු දියේ ගිලෙන්නට විය. දියේ අඩි කිහිපයක්‌ කිමිදෙන විටම ගත් හුස්‌ම පොද අවසන්ව යන ආකාරය දැනෙන්නට වුවේය. ත්‍රිරෝද රිය සොයාගෙන පෙර මෙන් අතපත ගාන්නට විය. ඒත් කිසිවෙක්‌ ත්‍රිරෝද රියේ සිට හසුවූයේ නැත. ඒ සමඟම තමන්ගේ හුස්‌ම පොද ද හිරවෙන සෙයක්‌ නවීන්ට දැනිණි.

මෙහි සිටි අනෙක්‌ අයට කුමක්‌ද සිදුවූයේ සිතූ නලින් නැවතත් ත්‍ර්‍රීරෝද රියේ අනෙක්‌ පසට පිහිනා යන්නට විය. එක්‌ වරම කාන්තාවකගේ හිස හසුවිය. කිහිප වරක්‌ එළියට ඇද්ද ද ඇය එළියට නාවේය. ත්‍රිරෝද රිය තුළට අත දමා බැලූ පසු ඇයගේ පාදයක්‌ රියෙහි යකඩ බටයක හිරවී ඇති බවක්‌ දැනිණි. දැන්නම් තවත් මොහොතක්‌ හෝ දියෙහි කිමිදී ඉන්නට නොහැකිය. තමාගේ පපුව හිරවෙන සෙයක්‌ දැනුණි. එනිසා නවීන් නැවතත් දිය මතුපිටට පිහිනා විත් හුස්‌ම පොදක්‌ ගන්නට වුවේය.

එයා හිරවෙලා ඉන්නේ. මට තනියෙන් උඩට ගන්න අමාරුයි. උදව් කරන්න එන්න කියා කෑගැසුවේය. ඒත් කිසිවෙක්‌ දියට බැස්‌සේ නැත. ජංගම දුරකථනයෙන් වීඩියෝ කරමින් ඔහේ බලාගෙන සිටින්නට වූහ. වතුර ඇතුළට යන්න එපා. මෙතෙන්ට ඇවිල්ලා මගේ කකුල් දෙකෙන් අල්ලගෙන ඉන්න. මම උඩට ආවේ නැත්නම් මගේ කකුල් දෙකෙන් උඩට ඇදලා ගන්න යෑයි නලින් කෑගසා බලා සිටින අයට කිවේය. ඒත් කිසිවෙක්‌ දියට බැස්‌සේ නැත. වෙනදා බොරුවට කුලප්පුව ජාති ආලයට තප්පර ගණනින් පාරට බැස කැති පොලු ගන්නා දෙමළ සහ මුස්‌ලිම් නගරවාසීන් එකෙක්‌ මේ අසරණයන් බේරා ගන්නට දියට බැස්‌සේ නැත.

කලපු දිය පතුලේ මේ වනවිටත් රැඳී සිටින්නේ ගැබ්බර කාන්තාවක්‌ බව නලින් දන්නේ නැත. තවත් බලා සිටීමෙන් තේරුමක්‌ නැති බව වටහාගත් නලින් මට මොනවා වුණත් කමක්‌ නැහැ මම කොහොම හරි මෙයාව ගොඩට ගන්නවා යෑයි සිතා ගෙන නැවතත් දියේ ගිලිණී. අඩි 15 ක්‌ දියේ කිමිදී සිටීම නිසා ඔහුට දැඩි අපහසුවක්‌ දැනෙන්නට වූහ. ත්‍රිරෝද රිය තුළට හිස දමා ඉහළට යැම වැළැක්‌වීම සඳහා හිස වාහනයේ පියස්‌ස තුළ තබා හිර කර ගත්තේය. මහත් වෑයමක්‌ දරා දියෙහි ගිලුණු එම කාන්තාවගේ හිරව තිබුණු පාදය මුදවා ගන්නට විය.

තරබාරු කාන්තාවක්‌ වූ ඇයගේ පාදයෙන් අල්ලා දිය මතුපිටට එද්දී ද එකෙක්‌වත් සහයට නැත. ඇත්තේ නරඹන්නෝම පමණි. ඉතා අපහසුවෙන් ගොඩබිමට ආ කල ඇය ගැබ්බර කතක්‌ බව නවීන්ට පෙනුණි. ඇයගේ දත කට තදව තිබුණු අතර ඇස්‌ උඩගොස්‌ තිබුණි. සැණෙකින් ඇයගේ කට මිරිකූ කල මුඛය විවර වන්නට වූවාය. හිස පසෙකට ඇලකර තබා ඇයගේ පපුව ප්‍රදේශය මඳක්‌ තෙරපන විට සෙම හා ජලය පිටවන්නට වූවාය. ඇයගේ අතක්‌ ගෙන නාඩි අල්ලා බලද්දී නාඩි තවමත් වැටෙන ආකාරය නවීන්ට දැනෙන්නට වූවේය. මේ වන විට කලින් ගොඩගත් තිදෙනාම කවුරුන් හෝ රෝහලට ගෙන ගොස්‌ තිබුණි.

දරුවෙක්‌ ලැබෙන්නට සිටි මවක්‌ වන තරබාරු කතක්‌ නිසා නවීන්ට තනිවම ඔසවා ගැනීමට අපහසු විය. මෙයා තවමත් ජීවත් වෙනවා ඉක්‌මනට මෙයාව ඉස්‌පිරිතාලෙට ගෙනියන්න උදව් කරන්න නවීන් කෑගැසුව්ය. පාරේ ත්‍රිරෝද රියක්‌ තිබුණි. එක්‌ අයෙක්‌ පැමිණ දියේ ගිලුණු කතගේ පැත්තකින් ඔසවා ත්‍රිරෝද රියට නැඟ එහි පසුපස ආසනයේ තබා අනෙක්‌ පසින් බැස යන ලදී. දැන් ත්‍රිරෝද රියෙහි දැමූ කාන්තාවගේ පාද ද එළියේය. කිසිවෙක්‌ ඈ අල්ලා ගන්නට ත්‍රිරෝද රියට නැඟීමට ඉදිරිපත් වූයේ නැත. වටපිට බැලූ නවීන්ට කිසිවෙක්‌ ඒ සඳහා ඉදිරිපත් නොවන බව පෙනුණි. මොහොතක්‌ හෝ පමාවෙන් ඇයගේ ජීවිතය විනාශ වන බව දැනගත් නවීන් සැනෙකින් ත්‍රිරෝද රියට ගොඩව ඇයගේ පාද දෙක නවා රිය තූළට ගනිමින් මඩකලපුව රෝහලට යන ලදී. නමුත් මේ යන විටත් තමන් සිටින්නේ යට කලිසම පිටින් බව නවීන්ටද නොදැනුණි. මේ ජීවිතය බේරා ගැනීමේ අදිටන පමණක්‌ ඔහුගේ සිතේ තැන්පත්ව තිබුණි.

මඩකලපුව රෝහලට ගිය නවීන් සිය දෑතින්ම එම කත ඔසවා හදිසි ප්‍රතිකාර ඒකකයේ ඇඳ මත තබද්දී රෝහලේ වෛද්‍යවරු සහ කාර්ය මණ්‌ඩලය ඇතුළු දුටුවන් විස්‌මයට පත් වූහ. යට කලිසමක්‌ පමණක්‌ ඇඳ ගැබිනි කතක්‌ ඔසවාගෙන එන තරුණයා කවුරුන් දැයි ඔවුන් සිතන්නට වූහ. ඒ වන විටත් දියේ ගිලී ගොඩගත් පිරිසට වෛද්‍යවරු ප්‍රතිකාර කරමින් සිටින්නට වූහ. ඔසවා ගෙන පැමිණි කාන්තාව ඇඳ මත තබා විස්‌තර පැවසූ නවීන්ට තමන් දැන් මේ සිටින්නේ යට ඇඳුම පිටින් බව සිතුණි. දැන් නැවතත් ගුවන් හමුදා කදවුරට යා යුතුය. මොකද කරන්නේ කොහොමඳ මෙහෙම යන්නේ කියා සිත සිතා ඉද්දී නවීන්ට රෝහලේ කාර්ය මණ්‌ඩලයේ අයෙක්‌ මල්ලි මේක ඇද ගන්න කියා තුවායක්‌ ගෙනත් දෙන ලදී. තුවාය ඉනේ දවටාගෙන රෝහලෙන් එළියට එද්දී ගුවන් හමුදාවේ අයෙක්‌ දියේ ගිලිච්ච අයෙක්‌ බේරාගත්තා යෑයි මඩකලපුව නගරය පුරා පැතිර යන්නට වූහ.

ඒරාවුර් පදිංචිව සිටි කේ. කබීර් සිය බිරිඳත් බිරිඳගේ නැඟණියත් සිව් හැවිරිදි පුතා තුන් හැවිරිදි දියණිය සහ නැන්දණියත් සමඟින් මඩකලපුව රෝහලට යන්නට පිටත් වූයේ ප්‍රතිකාර ලබන ඥාතියකු බැලීමටය. නමුත් මඩකලපුවට එන ගමනේදී කබීර් පැදවූ ත්‍රිරෝද රිය පාලනය කර ගැනීමට නොහැකිව මඩකලපුව කලපුවට වැටී දියේ මු`ඵමනින්ම ගිලී යන ලදී. එම අවස්‌ථාවේ කබීර් සහ බිරිඳගේ නැඟණිය වන ඒ.සී. අනුෂියා ත්‍රිරෝද රථයෙන් ඉවතට පිහිනා විත් දිවි ගලවාගෙන තිබුණි.

අවසානයේ දියේ ගිලුණු තුන් හැවිරිදි අන්යා සහ සිව් හැවිරිදි හෂාන් සහ කච්චි අම්මා යන තිදෙනා දියේ ගිලී මරුවා වැළඳගෙන අවසන් ගමන් යන්නට ඔන්න මෙන්න කියා තිබියදී නවීන් නිසා දිවි ගලවා ගන්නට තරම් වාසනාවන්ත වුවෝය. නමුත් අවසානයේදී ගොඩට ගත් ඒ.සි. ෂරිනා වන ගැබ්බර කත දින කිහිපයක්‌ මරු හා සටන් වදිමින් මඩකලපුව රෝහලේ ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටියදී මියගියාය. නමුත් ගොඩ සිට වීඩියෝ කරමින් පොටෝ ගසමින් නරුම ලෙස බලා සිටි අයකුගෙන් එකෙකු මෙම කලපුවට බැස නවීන්ට උදව් කළේ නම් මිය ගිය කතද කලින්ම දියෙන් ගොඩගෙන ඇයගේ දිවි ද බේරා ගැනීමට හැකිවනු ඇත.


මට ඒ වෙලේ හිතට ආවේ දියේ ගිලිච්ච අය කොහොම හරි බේර ගන්න ඕන කියන සිතුවිල්ලයි. අවසන් කෙනා ගත්තේ මම බොහෝම අමාරුවෙන්. එයා හිරවෙලෙයි හිටියේ. මම උදව් ඉල්ලුවත් මට කවුරුවත් උදව් කළේ නැහැ. ඇස්‌ දෙක අරින්න බැහැ මඩ ඇස්‌වලට යනවා. කළුවරට මොනවත් පේන්නෙ නැහැ. අතගගා ත්‍රිරෝද රියේ සිටි අය මම බේරගත්තේ බොහෝම අමාරුවෙන්. ඉස්‌පිරිතාලෙට ගියාමයි මතක්‌ වුණේ මම තාම ඉන්නේ දියට පැන්න විදියට යට කලිසම පිටින් කියලා. නමුත් බලන් හිටිය අයගෙන් එක්‌කනෙක්‌වත් මට උදව් කරා නම් මියගිය අයගේ ජීවිතයත් බේරගන්න තිබ්බා. බේරගත්ත අය "ඔයා දෙවියෙක්‌ වගේ ඇවිල්ලා අපව බේරගත්තා" කියලා ස්‌තුති කළා යනුවෙන් ඉරිදා දිවයිනත් සමඟ දොඩම`ඵ වෙමින් මේ වීර ගුවන් භටයා නිහතමානිව පවසා සිටියහ.

මඩකලපුව ගුවන් හමුදා කඳවුරේ අණදෙන නිළධාරිවරයා වන්නේ වින්ග් කමාන්ඩර් බුද්ධික පියසිරි මහතායි. ඔහු නිරන්තරයෙන් තම පිරිසට නිසි උපදෙස්‌ හා මඟපෙන්වීම ලබා දෙමින් සිටින්නේ තම සේවය උපරිම ආකාරයෙන් ඕනෑම මොහොතක ලබා දෙන ලෙසටය. නවීන් නම් නිර්භීත ගුවන් භටයා කළ ඒ වීරකම කිසි මාධ්‍යයක ප්‍රචාරය නොවුණි. දියේ ගිලි පිරිස ගොඩගත් වීඩියෝ දර්ශන ලබා දෙන්නට ඇතැමුන් ලක්‌ෂ දෙකක මුදලක්‌ ඉල්ලා තිබුණි. එක්‌ මාධ්‍ය ආයතනයක්‌ එයට කැමැත්ත පලකළ ද පසුව එවුන් එම වීඩියෝ දර්ශන දීමෙන් වැළකී සිටියහ.

අනතුරක්‌ සිදුවූ සැණින් විනාඩි ගණනකින් පාරට දහස්‌ ගණනක්‌ පැන රියෑදුරු මරා හෝ පහරදී වාහන ගිනි තැබීම මෙම ප්‍රදේශයේ සාමන්‍ය සිරිතය. ග්‍රීස්‌ යකා කියා බොරුවට කලබල ඇති කරමින් විටක අලි සංගණනයට ගිය වනජීවී නිළධාරීන්ට නොසෑහෙන්නට පහර දුනි. ආරක්‌ෂක අංශ නිළධාරීන් කඳවුරෙන් එළියට ගිය විට ග්‍රීස්‌ යකා බව පවසමින් දහස්‌ ගණන් පාරට බැස විරෝධය පාන්නට වූහ. ජාතිවාදය ඉස්‌මතු කරමින් මොහොතින් පාරට බැස හර්තාල් කිරීමට දහස්‌ ගණන් පාරට එන්නේ කුහුඹු ගුලක්‌ මෙනි. පසුගියදා දෙතුන් දහසක්‌ පමණ මඩකලපුව මංගලරාමය නිකරුණේ වටකරමින් පොලිසියට විවිධ දේ දමා ගසන්නට මහා චණ්‌ඩින් දෙතුන් දහසක්‌ මඩකලපුවේ සිටිති. ඉපැරණි දාගැබ් සුණු විසුණු කරන්නට පිරිස්‌ ද සිටිති. නමුත් තමන්ගේ වර්ගයේ පවුලක්‌ම දියේ ගිලෙද්දී බේරා ගන්නට පෙරකී චණ්‌ඩින් එකෙක්‌වත් නොමැත. ජාති ආලයෙන් මත් වන උන් සියල්ලම එදා නොන්ඩින් වී නරඹන්නෝ බවට පත්වූහ.



නවීන් නමැති වීර ගුවන් භටයා ජාති බේදයෙන් තොරව මනුස්‌සකමින් හදවත පුරවාගෙන තම දිවිය අනතුරේ දමා මෙවන් විස්‌කමක්‌ පාන්නට විය. ඒ වීරකම කළේ ගුවන් හමුදාවේ සිංහල කොල්ලෙකි. ඔහුට ජාති බේදයක්‌ නොතිබුණි. ඔහුට දැනුණේ ඒ ජීවිත කිහිපයක්‌ බවයි. අවසානයේ ඒ වීරකම මාධ්‍යයෙන් වසන් කළේය. එයට හේතුව පවුලක්‌ දියේ ගිලෙද්දී මහා විශාල පිරිසක්‌ එය වීඩියෝ කර කර නැරඹිමය. බොරුවට චණ්‌ඩින්ව පාරට බැස පිස්‌සු නටන එවුන්ගේ නරුම ගතිය ලොවට පෙනෙන නිසාය. දෙතුන් සියයක්‌ ජායාරූප ගත්ත ද වීඩියෝ කළ ද එම ජීවිත බේරාගන්නා ආකාරයේ එක්‌ ජායාරූපයක්‌ හෝ සොයා ගැනීමට අපට නොහැකි විය. ඒ ඒවා අන්තර්ජාලයට හෝ දමා නොතිබීම නිසාය.


වත්තල පදිංචි ශ්‍රියානි රත්නායක හා අශෝක රත්නායකගේ බාල පුතු වන්නේ නවීන් ධනුෂ්කයි. වත්තල ශාන්ත අන්තෝනි ජාතික පාසලෙන් සිප් සතර හැදෑරූ ඔහු කුඩා කල සිටම පිහිනීමට දස්‌කම් දැක්‌වූවේය. නවීන් 09 පංතියේ ඉගෙනුම ලබද්දී දිස්‌ත්‍රික්‌ පාසල් පිහිනුම් තරගාවලියේදී පසුපස ආර ඉසව්වෙන් එවකට ජුලියන් බෝලිං ක්‍රීඩකයා තැබූ වාර්තාවක්‌ ද අභිබවා යන ලදී. ඉන් පසුව රේන්බෝ පිහිනුම් ඇකඩමියේ ජුලියං බෝලිං මහතා යටතේ මාස තුනක පිහිනුම් පාඨමාලා දෙකක්‌ද හදාරා තම දස්‌කම් වර්ධනය කරගෙන ඇත. 2013-2014 ගුවන් හමුදාවේ ඒකක පිහිනුම් තරගාවලියේදී පසුපස ආර, නිදහස්‌ ආර සහ ළය ආර යන ඉසව්වලින් රන් පදක්‌කම් දිනා ගනිමින් සමනළ ආර ඉසව්වෙන් ලෝකඩ පදක්‌කමක්‌ ද දිනා ගැනීමට සමත්කම් දැක්‌වූ පිහිනුම් ශුරයෙකි.


මේ සියල්ලන්ම මැද නවීන් සැබෑ බාලදක්ෂයෙකු ලෙස පෙන්නුවේ උතුම් ආදර්ශයකි. ඔහු බම්බලපිටිය සාන්ත පීතර විද්‍යාලයීය බාලදක්ෂ කණ්ඩායමේ ජනාධිපති සම්මානය දිනූ බාලදක්ෂයෙකි. ගුවන් බාලදක්ෂ කණ්ඩායමේ හිටපු සාමාජිකයෙකි. වත්මන් මානවක ගුවන් බාලදක්ෂ අංශයේ සාමාජිකයෙකි. එසේම වර්තමානයේ 57වැනි කොළඹ ගුවන් බාලදක්ෂ කණ්ඩායමේ බාලදක්ෂ නායකයෙකු ද වේ. ගුවන් හමුදාවේ මෙන්ම ත්‍රිවිධ හමුදාවේ නිලධාරීන් ද දිවි කැප කොට ජනතාව බේරාගත් 30 වසරක මහා යුද්ධයක් අප පසු කලෙමු. මිනිස් ජීවිත දහස් ගණනින් මිහිදන් වූ යුගයක ජාතියේ මුර දේවතාවුන් ලෙස අප වෙනුවෙන් කැප වී කටයුතු කරන බවත් ආරක්‌ෂක අංශවලට ජාති බේදයක්‌ නොමැති බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නොවේ. මේ මහා හපන්කම කළ ඒ වීර බාලදක්ෂ නායකයාටත් අභීත ගුවන් භටයාටත් සමස්‌ත ගුවන් හමුදාවටත් උපහාර පිණිස Scouting සඟරාවේ අපි ඔහුගේ නාමය බාලදක්ෂය ඉතිහාසයෙහි මෙසේ සටහන් කර තබන්න‍ෙමු.

විශේෂ ස්තූතිය
සුසන්ත අමරබන්දු
දිවයින වාර්තාව http://www.divaina.com/2017/01/15/feature30.html

-------------------- 

සැබෑ බාලදක්ෂයෙකුගේ කතාවක්! 

පසු සටහන

පසුගිය දා වර්තමාන ගරු කථානායක කරු ජයසූරිය මැතිතුමාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවති 23වැනි ජාතික විරුජන සම්මාන උළෙලේ දී ද "විරුජන මුද්‍රිකාවෙන්" පිදුම් ලැබුවේ ය. ස්වකීය ජීවිතාවදානම ගැන නොතකමින් මරණාභිමුඛව සිටි දරුවන් දෙදෙනෙක් හා කාන්තාවන් දෙදෙනෙක් බේරා ගැනීම වෙනුවෙන් සිදුකළ අතිවිශිෂ්ඨ වික්‍රමය සිහිපත් කිරීම උදෙසා මෙම සම්මානය පිරිණමනු ලැබීය.

D. A. W. M. Naveen Dhanushka Bandara Receiving Silver Medal of Civilian Bravery 2017
නොබෝ දිනකින් පැවැත්වෙන ශ්‍රී ලංකා නාමයට සුවිශේෂී කීර්තියක් එක් කරමින් සිය වගකීම් සම්භාරය නොපිරිහෙලා ඉටු කළ විශිෂ්ඨ ශ්‍රී ලාංකිකයින් ඇගයෙන ‘‘අද දෙරණ ශ්‍රී ලංකන් ඔෆ් ද ඉයර්‘‘ යටතේ ක්‍රීඩා ක්ෂේත්‍රයේ විශිෂ්ඨ ශ්‍රී ලාංකිකයා, විනෝදාස්වාදන ක්ෂේත්‍රයේ විශිෂ්ඨ ශ්‍රී ලාංකිකයා, අන්තර්ජාතික විනෝදාස්වාදන ක්ෂේත්‍රය ජයගත් විශිෂ්ඨ ශ්‍රී ලාංකිකයා, විශිෂ්ඨ ශ්‍රී ලාංකික ව්‍යවසායකයා, අන්තර්ජාතික ව්‍යාපාරික ක්ෂේත්‍රය ජයගත් විශිෂ්ඨ ශ්‍රී ලාංකික ව්‍යාපාරිකයා, අන්තර්ජාතික විද්‍යා ක්ෂේත්‍රය, ජයගත් විශිෂ්ඨ ශ්‍රී ලාංකික විද්‍යාඥයා, විශිෂ්ඨ ශ්‍රී ලාකේය සළකුණ, අනභිනන්දිත වීරත්වය උදෙසා හිමි සම්මානය, ශ්‍රී ලාංකික වීරත්වය උදෙසා හිමි සම්මානය, විශිෂ්ඨ මහජන සේවකයා සහ විශේෂ ගෞරව සම්මාන මෙහිදී පිරිනැමීමට නියමිතව තිබේ. අද දෙරණ ජනවිරාජ 2017 සම්මාන උලෙලේදී අනභිනන්දිත වීරත්වය උදෙසා සම්මාන 03ක් පිරිණැමුණු අතර නවීන් දැක් වූ මෙම වික්‍රමය වෙනුවෙන් ද පසුගිය (සැප්.27) දා සම්මානයක් පිරිණමණු ලැබීය.

Ada Derana Sri Lankan of the year 2017 - Bravery Award- නවීන් ධනුෂ්ක, නිහාල් සරත් කුමාර, එරංග විකුම්සිරි යන තිදෙනා.
නවීන් ධනුෂ්ක සැබෑ බාලදක්ෂයෙකුගේ වීර චරිතයට පණ පොවා තිබේ. ඔහු බාලදක්ෂ වීරයෙකු වී හමාරය. සම්මාන ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් ඔහු තම ජීවිතය පරදුවර තැබුවේ ද නැත. අතිශය තීරණාත්මක අවස්තාවකදී අනතුරට පත් අයෙකුගේ දිවි ගලවා ගැනීම උදෙසා බාලදක්ෂ හෝ බාලදක්ෂිකා ව්‍යාපාරයේදී පිරිණමනු ලබන අතිශයින් දුර්ලභ 'ලෝකඩ කුරුසය' 2017 වසරේදී ඔහුවෙනුවෙන් බාලදක්ෂ වාර්ෂික සමුළුවේදී පිරිණැමිය යුතු ම වන්නේ මේ හේතුවෙනි. ජීවිත 04ක් ගලවා ගැනීම වෙනුවෙන් නවීන් ධනුෂ්ක රත්නායක වෙත නිල් පීත්තපටියේ ලෝකඩ කුරුසය සම්මානය ලැබිය යුතු වේ. මෑත ඉතිහාසයෙහි එවැනි තීරණාත්මක සම්මානයක් දිනා ගත් අයෙකු පිළිබද බාලදක්ෂ ඉතිහාසයෙහි අසන්නට ද නැත. scouting සඟරාවේ අප මෙම බාලදක්ෂ ලෝකයේ අවධානය ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් මෙසේ සටහන් තබමු. මේ ඒ වෙනුවෙන් දිගහැරෙන කතාවයි.

ඇඩ්මින්
2017 සැප්තැම්බර් 24
Scouting සඟරාව

--------------------
ඥානාර්ථ ප්‍රදීපය මේ පිළිබඳව සිදුකල වාර්තාව 
 
--------------------


Saturday, September 16, 2017

Mr. Janaprith Fernando, First-ever Sri Lankan in the WOSM

Janaprith Fernando appointed to World Organization of the Scout Movement 

Janaprith Fernando, an Attorney-at-Law, was recently made a member of the ‘World Scout Committee’ of the World Organization of the Scout Movement 2017-20at the41st World Scout Conference held in Baku, Azerbaijan.. Mr. Janaprith Fernando, the Deputy Chief Commissioner of the Sri Lanka Scout Association has gained a convincing victory at a closely contested election to be one of the 12 members of the ‘World Scout Committee’ (WSC), the governing body of WOSM for a period of 3 years, from 2017-2020. This is the biggest achievement by a member in the 105-year history of the Sri Lanka Scout Association The following are excerpts of an interview done with Fernando.
 

Until being selected to the WSC, he has been serving as the Chairman of the Global Support Team of the WOSM, and as first-ever Sri Lankan member of the Asia-Pacific Region (APR) Scout Committee since 2012. He was also the Chairman of the Management Sub Committee of the APR.
 

Q  Congratulations on your election to the World Scout Committee. This is the first such achievement by a Sri Lankan in the history of scouting during the last century. Tell us about your journey in scouting and how you feel after achieving such a rare feat.  

My association with scouting began in 1979 when I joined the 39th Colombo Scout Group of S.Thomas’ Prep School, Kollupitiya as a junior scout. I took part in all activities and events and strove to do my best. After joining I was able to work with my friends as a team. We were put into patrols where there were 8-9 members whose ages ranged from 11-15 years. Working and engaging in activities in a patrol helped us do things better and learn about each other’s strengths and weaknesses. As for me, ever since I became a scout I was appointed as the class monitor every year until my O/Level Examination. I accepted these appointments with pleasure and considered them as opportunities to serve. Since the age of 11years I have enjoyed serving others. I grab every opportunity I get to serve my community, neighbours, colleagues and the less fortunate. This has, I believe, helped me today to obtain the support and votes of over 100 countries and now can serve the World Scout Committee during the period 2017-20. The World Scout Committee has a membership of over 42 million.
Q  How do you see the importance of this position from a Sri Lankan perspective?  

There are over 215 countries and territories which have scouting for young people. Out of these countries 169 are members of the world organization of the scout movement which is known as National Scout Organizations (NSO). Surprisingly the NSO wasn’t aware of the existence of Sri Lanka. By carrying out this election campaign we were able to forge relationships and have discussions with many countries affiliated with the NSO. We were able to identify our strengths and weaknesses and share knowledge with them. This appointment will enable Sri Lanka to obtain support from other affiliates of NSO. It is also an opportunity for Sri Lankan scouts to support other affiliates of the NSO, thus creating an exchange program for young members and leaders. Further with a Sri Lankan sitting in the World Scout Committee we could be proud that one of us is among 12 committee members taking decisions and implementing them for the benefit of the entire scout population.


Q  It was recorded even in the Hansard that no scout was a part of 1971 Insurgency and this was due to the discipline instilled in members of the Scouting movement. Can you outline this code of discipline?

Our founder Lord Baden Powell wrote the book ‘Scouting for Boys’ and included everything a scout must do and mustn’t do. Most importantly he gave us 10 scout laws and 3 scout promises to follow. The laws in short are; trusty, loyal, friendly, brotherly, courageous, kind to animals, co-operative, cheerful, thrifty and clean in thought, word and deed. The 3 promises are duty, obey and help. Every scout is obliged to practice and follow the said laws and promises and this will automatically make the scout not get involved in any activity which is unacceptable. That is why we proudly say that we are A-political and open to all races, religions and also to the differently abled.

Q  What was the contribution by scouts during the long-drawn war and two other youth uprisings?

Even during the war scouting activities continued in all districts of Sri Lanka. Scouts of the North continued to visit the South and attend Jamborees and Camporees regularly. Sinhala, Tamil and Muslim scouts camped under one tent as brothers taking care of each other. This helped give a clear message to others that all races could live together in harmony. Further the scouts of North and South shared their knowledge and learned from each other. Scouts from the South experienced the warm hospitality of the North and vise-versa. In addition scouts have always rendered their services in times of natural disasters in the country. I recall how we were mobilized to work in refugee camps during the 1983 riots .


Q  At a time when parents fuss so much about education, examinations, and tuition, wouldn’t they think that the time spent on scouting is a waste? What is your message to parents?

 Any parent, whose child isn’t involved in scouting, may say so, but not those parents whose children are in the movement. I say this because I am sure they are aware of leadership qualities and discipline their children have acquired. These parents are also aware that their children can adapt to any situation. They also know that the all-round training they receive can’t be compared with any other training. I can say this as a parent because my son is a scout and daughter is a girl guide. We as a family engage in many things which others may not be able to because of the scout training. Therefore the time spent on scouting isn’t a waste, but a very worthwhile investment. This is the message I would love to give all parents. In fact in most other countries parents get involved in giving their time and helping scout troops. We should encourage this culture in Sri Lanka too. 

Q  What are the challenges the Sri Lankan Scouting Movement is facing at present?
Scouting in Sri Lanka is mostly school based. Therefore the involvement of a teacher is mandatory. But due to various reasons today’s teachers are reluctantly compelled to get less involved in extra curricular activities in schools. This is a big challenge we are facing in getting scout troops started and continuing them in schools. The other of course is the lack of resources and funds in most schools, especially in the rural areas where most children can’t even afford to buy a uniform for themselves, let alone shoes and socks.  

Q  Has the younger generation being widely attracted to the digital era affected the Scout Movement in Sri Lanka?

The digital era, in my opinion, has affected all segments of society. However there is no serious affect on the Sri Lanka Scouting Movement due to this. But most countries have introduced digital games based on scouting, various apps on scouting and GPRS for hikes in addition to the compass we use. So there are both advantages and disadvantages being in this digital era. We should try and capitalize on the advantages of the digital era and make good use of this for the benefit of the Scouting Movement.
 
Q  In a highly competitive world, how do you promote and instill important values like serving others, maintaining ethical standards and promoting unity? Would this be seen by the younger generation as trying to swim against the current?

Definitely not. As stated before, scouts continue to practice these values. In our progressive badge scheme for scouts- of which the highest award is the President’s Award which a scout should win before his 18th birthday- we have introduced so many badges and tests. In order to qualify for them, scouts have to engage in certain service projects and put in a certain number of days and hours in to their service. From the tender age of 7 years we teach our young members the dignity of labour, to serve humanity and respect others. Through such thinking we are able to inculcate in our members the value of maintaining ethical standards and promoting peace and unity. The World Organization of the Scout Movement commenced a programme titled ‘Messengers of Peace’ a few years ago. This initiative encourages scouts to carry out community service projects. This programme has been well accepted by most scouts and lots of service projects are been carried out almost on a daily basis.  
Working and engaging in activities in a patrol helped us do things better and learn about each other’s strengths and weaknesses. As for me, ever since I became a scout I was appointed as the class monitor every year until my O/Level Examination. I accepted these appointments with pleasure and considered them as opportunities
This appointment will enable Sri Lanka to obtain support from other affiliates of NSO. It is also an opportunity for Sri Lankan scouts to support other affiliates of the NSO, thus creating an exchange program for young members and leaders. Further with a Sri Lankan sitting in the World Scout Committee we could be proud that one of us is among 12 committee members
These parents are also aware that their children can adapt to any situation. They also know that the all-round training they receive can’t be compared with any other training. I can say this as a parent because my son is a scout and daughter is a girl guide. We as a family engage in many things which others may not be able to because of the scout training. Therefore the time spent on scouting isn’t a waste
special thanks to dailymirror.lk
Susith R. Fernando


14th Colombo Celebrate their Centenary Scouting

14th COLOMBO Scout Group
 
It was in 1917, that Acting Principal. Rev.Percy T. Cash M.A. B.Sc., founded the Scout Troop at Wesley - registered as 14th Colombo. He was the first Scout Master, and was assisted by Mr.S. Wijesooriya, a Kings Scout from Galle; who was the Instructor. That year the College had a strength of 64 Scouts forming 98 Patrols. the keenness of the Scouts was demonstrated, as before long there was 5 Kings Scouts.It was in March 1918, that the Troop made its first public appearance when they formed a Guard of honour to to the Colonial Secretary, the Hon. R. Edward Stubbs, when he presided at the College prize Giving of that year. Then again, a big event was the celebration of the Troop's Anniversary on the 25th of July 1918, with the Director of Education Mr. E.B. Denham distributing the badges and opened the 14th Colombo Scout den. On that occasion he was welcomed by the Deputy Colonial Scout Commissioner, Mr. Vernon Grenier and the Scout Master Rev. Percy T. Cash. The occasion was presided over by the Rev. Henry Highfield, Principal, who was back from furlough.
Over the years that followed, the 14th Colombo grew from strength to strength actively participating in the National events and also in the rare Jamborees held here as well as abroad. It was in the early 1940's that J. E. de Silva, the Scout Master and Kings Scout T. M.N. Mahmooth attended the World Jamboree in Agra, India. The name of J. E. de Silva is synonymous with Scouting at Wesley, a keen Scouter who made scouting and the regular camps occasions of great experience and no doubt enjoyment. Mr. J.E. de Silva had a flare for outdoor life and he inculcated it among the Scouts. Wood work, Pottery, Sculpture, Art, Leather and Rattan work were taught to the Scouts apart from getting them interested in other hobbies, particularly those that had an award. It was a great privilege to be trained by this all time great Scout Master. As subsequent Scouters the names of Messrs. I. G. K. Chandrasena, Shelton Peiris are among the many who were trained Scouters and from time to time took command of the 14th Colombo. The 14th Colombo was fortunate to associate men of the calibre of Ratnam Abraham and Lionel Silva and Cyril Ferdinands. There were many many more who had helped in the growth and the maintenance of the highest ideals in Scouting.
In this connection we must remember the Rev. James Cartman, Wesley's vibrant Principal who was responsible in getting the Troop reorganised after the return to the College at Karlsrhue after the war. The war years had completely disorganised the Troop and loyal scouts had left the school. The Rev. Cartman not only organised camps but had also visited these camps. Both Scouts and Scouters looked forward for his visit with a car load of goodies. Patrol Leaders like Fred Abeyesekera, M. Ahamat, Leonard Pieris, Gordon Amerasekarare but a few who put back the 14th Colombo on the rails.My association with the 14th Colombo goes back to the latter part of 1972, just after the late Group Scout Master George Peiris was in control. He was a Head Quarters Commissioner and a parent who had been involved from 1970. Ill health did not permit him to continue with the activities of the Troop as much as he desired. It was during this stage that the movement was rejuvenated by Mr. A. H. G. Ameen of 28th Colombo - now an Attorney-at-Law. We owe a great debt of thanks to Mr. A. H. G. Ameen the 6. S. M. who infused a spirit of activity. He was followed by Sarath Fernando, who was the Troop Leader who did yeoman service and had to leave on being commissioned into the Army, and now serves as a Brigade Commander. One recalls the very exciting camps to various parts of the island when as Troop Leader, I together with Sharir, Elmo, Shankar, Ben and Riya was involved in the planning as members of the Court of Honour of these camps. We yet remember the camp spirit and the unity that scouting stands for. The College Chaplain, the Rev. John Trevanna was also associated with the 14th Colombo prior to the seventies. It was during this time the very last Queen's Scouts -A. K. Nazimudeen and Rohana de Silva won this award. The award has now been replaced by the Presidents Award which had been regularly won by our Scouts.
When I took over in 1978 after course of Scouters training, I closely followed the footsteps of Sarath, taking full charge of a very lively Scout Troop. They were very keen. We participated in all National and District events and also in the college events particularly the guards of Honour at the Prize Day. I have been associated with the Troop for 18 years as its Scouts Master apart from my association as a Scout. the following Scouts; Madhu Siriwardena, Gishan Mendis, S. H. M. Zabith, Nalin Ariyaratne. Roshan Weerainghe, Shane Philips, Thakshila Codawatte, Poojitha Rajapakshe, Samira Kulatunge, S. M. S. Azmaan, and Nadun Alwis participated in foreign jamborees. I would like to mention here, the services rendered by Mrs. Lakshmi Amaratunge, Akela who was associated with the Cubs dating back to 1960's. Mrs. Moline Philips who assisted Mrs. Amaratunge since the 1980's succeeded her as Akela in 1993. She is now a District Cub Akela.
It was my privilege to be able to organize over the 18 long years many camps which were set up in very many parts of the island. Many of the interesting camps were to Anuradhapura, Horton Plains and the Sinharaja Forest. It seemed to be we were in a world of our own. These camps had certainly given the practical approachto the challenges a scout faces in life, which on test, the keen and the alert are awarded the Presidents Award of which the Troop have many. There was also the stiff training and the keen competition at the Scouters Wood Badge Course, the holders of which are, Riya Azoor, Sarvanraj and yours faithfully!
The Troop, their Patrol Leaders, many assistant Scouters and I have logged many memorable events, nostalgic now as we look back! I shall be failing in my duty if I do not mention for record, the names of former Scouts who served as ASL's from time to time; Sarvanraj, Fawaz, Madhu Siriwardena, Prasanna Gunawardena, Murtaza Mamujee, Roshan Weerasinghe, Shane Philips, Terence Christopher, Samira Kulathunge, Adrian Vanheer, Pradeep Priyanga and Ranjeewa Senanayake, and Riya Azoor, on whose shoulders has fallen the responsible mantle of Scout Master and of course every single member of our Troop, who when called on duty had given of their best without exception.As Scouts we must remember that we need not wait for a special call but be always alert to the demands made to express and demonstrate our training and experience so always "Be Prepared."

by Riza Azoor 
------------

Wesley College Scout Troop 1960 to 1964 

Mr. Wilfred Wickremasinghe and E. L. Rodrigo had a lot of followers from the primary school. No amount of coaxing by my friends would entice me to join the Cub pack while in the primary, nor the Scout Troop when I passed on to the middle school, grade 6 or Form 1, as we preferred to be known as. My friend who shared the double desk, Anurudha Jayawardane just could not convince that scouting was one great group adventure. But, as always, necessity made me change my mind.The 14th Colombo Troop had registered to participate at the Colombo Scout Camporee. It was June of 1960. They had one last minute problem; the Parrot patrol had one member sick and could not make the mandatory 8 to compete in the competitions. So two of the best scouts, Anurudha and Mohan Abraham dragged me to join the troop. I had the option to switch back if I did not like the experience of the 3-day camp at Bullers road, at then Divinity school grounds. Mr. R. E. Abraham was the chief Scout Master. R.E. was one of the best scoutmasters who could motivate to take up a challenge. 

Memories of the 14th Colombo
by D.F.Abeysekera 
------------
The 14th Colombo was a way of life to us-a way of life that meant, thinking for oneself; accepting leadership and responsibility; coming out fighting against odds; making the best of a situation; ascertaining the interests of a group; looking at the cheerful side of things; breathing the cold, crisp air of the mountains; getting up at dawn in icy winds; losing one's way in the thick mists of the mountains; testing the tang of salt air; regulating one's life to the pulsating, throbbing life of the immense ocean; burning 1one's breakfast of Quaker Oats and Green Peas-or knocking down a tin of Golden Syrup in one's tent! The smell of wood smoke in one's hair: eyes tearing-the peeling of onions; figuring out a clove hitch from the sheep shank-or square and diagonal lashing from the timber hitch and the fisherman's knot! Crane fires and trench fires- signaling-getting soaked to the skin in the rain; trekking through forests and climbing like the chamois-up hill and down dale-being fashioned to be rugged and self reliant to think of others

The 14th Colombo was all this and more to us. o People were a predominant feature of the 14th Colombo and People meant life in all its complexity. One hardly realised then that one was growing up and being attuned to the World and human relationships-Life itself, One met a great variety of persons-the stolid dependable types, the casual indifferent and inactive ones (whose sojourn in the Troop was short-lived) the calm, and excitable types-and out of this medley grew the 14th Colombo (ordinary, average people) into an interdependent community at Wesley. And thinking of persons one cannot but recall the Revd. James Cartman (Carty as he was affectionately called) who spent many a day with us at camp, in Bouna Vista, Galle, in particular riding the waves with us, and taking part in an improvised game of water polo. J.E. (J. E. de Silva, GSM later, to be known to the Scout World as "Blue Feather) on whose dedication and keenness rested the 14th Colombo for over 20 years. A man of varied talents, loved by us for his fairness and integrity, Kenneth de Lanerolle familiar figure on Visitors Day giving us the inspiration to get more involved, and to be dedicated to the ideals one cherished. B. R. Blaze "Bruised Reed" SM 1947-1948, a talented man with a great sensitivity and feeling for Nature and its immense grandeur. I often recall his "Shakespeare for Scouts"

i. The Daily Good Turn How far that little candle throws its beams So shines a good deed in a naughty World

ii. A Word in Season Good name in Man and Woman, dear my Lord Is the immediate jewel of their souls Who steals my purse, steals trash But he that filches from me my good name, Robs me of that which not enriches him, And makes me poor indeed.

Shelton de Silva (now the Revd. S. A. de Silva) S. M. for a short time; Cyril Ferdinands (Troop Leader) my predecessor, the high pitched Soprano, a constant source of merriment in camp!- Shelton Peiris, a born Leader and one time Senior Prefect of Wesley, took over as SM at a time when the Troop was literally without a Staff Adviser consequent on the. departure of "J.E." to Royal, in March 1949; Edmund Dissanayake, yet another former Senior Prefect, acted as ASM. Of my contemporaries, I think particularly of Hilary de Alwis (Director Browns Group of Companies) Ranjit Seniviratne, Engineer Walkers, Durand Goonetillêke (DO) Electrical Engineer, the late Gordon Amarasekera, fondly known as "Python" Leonard Perera (he was a capable scribe) Dr. C. S. Chang, Neville Weerasekera, General Manager of the Ceylon Petroleum Refinery, J. E. Gunasekera (Attaya Junior) Attorney-at-Law, Matale; Dr. Maharoof Ismail of the M.R.I., Jauffer Sadique, Chief Assessor, C.M.C., D.B.C. (Balu) Mack, now in Australia, who excelled as a sportsman for the University of Sri Lanka and the Navy, G.B.S. Seneviratne, reported to be doing free lance journalism in the U:K., Srilal Karangoda, Motor Engineer, Mahinda Upasena buyer for the Iraq Government, A. P. Batuwitage, Gladwin Wijeyara tne (of Jonathan & Co.,) W. G. de Silva, the famous "Camp Dog" (now turned a very responsible Pharmacist) to whom the loss of many tin of corned beef was traced, and who growled and barked like a real one, that dark and mist-wrapped night at camp in Bandarawela, as he was lassoed and tied to a tree, by Shelton Peiris, S. M. whose hands were also bitten in the ordeal! The late Revd. Maxwell de Alwis, Dan Ahmat, Neil Joseph (now in Australia), Dr. Bernard Peiris, Department of Agriculture, Peradeniya, B. A. P. Mendis, Wyville and Orville Mottau, the late Maxwell Rodrigo, Errol. Juriansz (Excise), M. Lameer H. M. Ghouse, D. P. Sirisena, M. Faleel A. B. Corner, D. P. Ekanayake (Air Ceylon ) P. B. Herat, 'R. .Jayatunge, and M. Samsudeen (later to be "Selvyn Sam" the Singer!) Harold Matbysz, Brian Jacotine, Gladwin de Silva, Alan Ratnarajah, E. G. de Zylwa, Neil Algama K .D. Zoonoob, were the Seniors of the time.