Translate

Thursday, October 9, 2014

57th JOTA~18th JOTI~6thJOTS~2014

57th JOTA~18th JOTI~6thJOTS~2014

GET READY TO PARTICIPATE IN JOTA-JOTI-JOTS
BETWEEN 19-20 OCTOBER 2014!
Sri Lankan Contingent - Official Operating Main Hub | Sri Lanka Scout Association, Colombo 02 | 4s7VK - The Radio Society of Sri Lanka (RSSL) | JOTA/ JOTI / JOTS Camp Chief | Archt. Prof. T.K. Nimal P De Silva | JOTA/ JOTI / JOTS National Organizer | Chaminda Wariyapperuma |
වාර්ෂිකව පැවැත්වෙන ජාත්‍යන්තර හා අන්තර්ජාල ජම්බෝරිය මෙවර ද ලෝක බාලදක්‍ෂ සංගමය විසින් 57 වෙනි ගුවන් හා 18 වෙනි අන්තර්ජාල ජම්බෝරිය වශයෙන් ලොව පුරා පැවැත්වීමට සියලූ ම කටයුතු සූදානම් කර තිබේ.
ශී‍්‍ර ලංකා ආධුනික ගුවන් විදුලි සංගමයේ පූර්ණ සහයෝගය ඇතිව 2014 වර්ෂයේ ඔක්තෝම්බර් මස 18 දවස පුරා ශ්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ සංගමයේ ප‍්‍රධාන මෙහෙයුම් මධ්‍යස්ථානය ඇතුලූ ව රට පුරා ගුවන් විදුලි උප සම්ප්‍රේෂණ මධ්‍යස්ථාන හා අන්තර්ජාල මෙහෙයුම් මධ්‍යස්ථානක් පවත්වා ගැනීමට කැමති ඕනෑ ම බාලදක්ෂ කණ්ඩායමකට අවස්ථාවක් ලබා දීමට ජාතික බාලදක්ෂ මූලස්තානයේ අවධානය යොමු වී ඇත.
අවට සිටින සෙසු බාලදක්ෂ, බාලදක්ෂිකා කණ්ඩායම් සමග වඩාත් හොද සම්බන්දතාවයක් සහිත සහයෝගයෙන් යුක්ත ව කටයුතු කළ හැකි ශක්තිමත් කණ්ඩායම් වශයෙන් හෝ දිසා මට්ටමින් කි‍්‍රයාත්මක විය හැකි උප සම්ප්‍රේෂණ මධ්‍යස්ථානයෙහි, ගිනිමැල, සංගීත කණ්ඩායම්, ආදි විවධාකාරයේ කි‍්‍රයාකාරකම් සහිත ව ඔක්තෝම්බර් 18 දිනයේ දවස පුරා සජීවී ලෙස පවත්වා ගෙනයෑමට හැකියාවක් ඇති සම්පත්දායකයින් හා සමූහයන් හැකි ඉක්මනින් මෙම මහගු අවස්තාවෙන් ප‍්‍රයෝජන ගනු ඇතැයි බලා පොරොත්තු වෙමු.
විමසන්න
චමින්ද වාරියප්පෙරුම - (0774 52 62 62)
මූලස්ථාන කොමසාරිස්
ජාතික සංවිධායක
ජාතික බාලදක්ෂ මූලස්ථානය
කොළඹ 02
more on https://www.facebook.com/events/673764669386584/685265881569796
 

Sunday, August 3, 2014

අපේ රටේ විෂඝෝර සර්පයන්



අපේ රටේ සර්ප විශේෂ 94 ක් විතර ඉන්නවා. එම සර්ප විශේෂ 94න් 35කගෙ තමයි විෂ තියෙන්නේ. එතකොට 59ක්ම අයිති වෙන්නේ නිර්විෂ කියන ගොඩට.මේ විෂ තියෙනවා කියන 35න් 20ක් තමයි මාරාන්තික විෂ තියන ගොඩට අයිති වෙන්නේ. මේ 20නුත් 13 දෙනෙක්ම ඉන්නේ මුහුදේ. ඉතින් ගොඩබිම ඉන්න මාරාන්තික විෂ තියෙන සර්පයන් අතරින් 7 දෙනයි ඉතාම මාරාන්තික.


01. තෙල් කරවලා.
මෙයාගේ මතුපිට තෙල් ගාලා වගේ දිලිසෙනවා. රෑට තමයි වැඩිපුර ක්‍රියාකාරී. මිනිස් වාසස්ථාන ළඟ වේලිච්ච කොලරොඩු ගොඩවල් වල තමයි බහුලව සිටින්නේ. වැඩිපුරම ඉන්නේ වියලි කලාපිය ශුෂ්ක ප්‍රදේශ වල. තෙල් කරවලාගේ විෂ වලට මිනිස් ස්නායු පද්ධතිය විනාශ කරලා දාන්න පුළුවන් හැකියාවක් තියෙනවලු.

02. නයා
අපේ රටේ සීත අධික මධ්‍යම කඳුකරේ ඇරුනාම හැම තැනම ඉන්නවා. නයාගේ විෂ වලටත් මිනිස්සුන්ගේ ස්නායු පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරිත්වය නතර කරන්න පුළුවන් තරම් හැකියාවක් තියෙනවා. දෂ්ට කලොත් පැය 36ක් ඇතුලත බෙහෙත් නොකළොත් රෝගියා මැරෙනවා.
03. වැලි පොළගා
වැලි පොළඟාගේ ඔලුව ත්‍රිකෝණාකාර හැඩයක් ගන්නවා. මෙයාව හම්බවෙන්න පුළුවන් වැඩිපුරම වියලි කලාපේ වෙරළබඩ (වැලි සහිත ප්‍රදේශ )පැති වලදී තමයි. රෑට තමයි ක්‍රියාකාරී. දවල්ට කොළ රොඩු ගොඩක් ඇතුලේ, පඳුරක් අස්සේ, බුරුල් වැලි පසේ හැංගිලා ඉන්නවා.ලෝකේ සර්ප විෂ ශරීර ගත වීමෙන් සිද්ද වෙන ගොඩක් මරණ වලට වග කියන්න ඕනේ වැලි පොළඟා යැයි කියැවේ.

04. තිත් පොළගා
තිත් පොළඟා අපිට උස සීත අධික කඳුකර ප්‍රදේශ වල ඇරෙන්න වෙන ඕනෙම තැනකදී හම්බවෙන්න පුළුවන්. මෙයා රෑට වගේම සමහර වෙලාවට දවල්ටත් දකින්න පුළුවන්. විෂ ශරීරගත වීමෙන් මිනිස් රුධිර සංසරණ පද්ධතිය විනාශ වීමත්, සෛල විනාශ වීමත්, ක්‍රමයෙන් හෘදයේ ක්‍රියාකාරීත්වය නතර වීමත් සිද්ධ වෙන්න පුළුවන්. ලංකාවේ වාර්ෂිකව සර්ප දෂ්ඨ කිරීම් නිසා සිදු වන මරණ වලින් වැඩි සංඛ්‍යාවක් සිද්ධ වෙන්න වග කියන්න ඕනේ තිත් පොළඟා යැයි කියැවේ.

05. පොළොන් තෙලිස්සා නැත්නම් කුණ කටුවා
මේ එක එක පාට තියෙන වර්ග කිහිපයක සිටිනවාලු. ලංකාවේ හැම පළාතකම ඉන්නවලු. රෑට තමයි ක්‍රියාකාරී. දවල්ට කුණුගොඩවල් , ගල් යට වගේ තැන් වල සැඟවී සිටී. පන්න පන්නා දෂ්ඨ කරයි. ලංකාවේ සර්ප විෂ වලින් සිද්ධ වෙන මරණ වලින් 02% කට වග කියන්න ඕනේ මොවුන්.

06. මුදු කරවලා
අපේ රටටම ආවේනික සත්වයෙකි. තද දම් නැත්නම් කළු පාට ඒ වගේම ඇගේ හරස් අතට සුදු පාට ඉරි තියෙන සතෙක්. මේ මුදු කරවලා දෂ්ඨ කිරීම නිසා මිනිස් ශ්වසන පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරීත්වය අඩපණ වීමෙන් මරණයට පත් වේ.

07. දෙපත් කළුවා
වැලි පැහැයට හුරු කහ පැහැයක් ගන්නවා. රාත්‍රී කාලයේදී ක්‍රියාකාරී වේ. දවල් වෙලාවට කොළ රොඩු, ලී කොටන්, ගල් හා බුරුල් වැලි පසේ ජීවත් වෙනවා. ප්‍රධාන වශයෙන්ම ඉන්නේ වියළි කලාපයේ. එත් තෙත් කලාපයේ මාතලේ හා බලංගොඩ ප්‍රදේශ වලදීද දැක ගන්න පුළුවන්.

මද සහ සුළු විෂ සර්පයෝ
=================
නාග මාපිලා Boiga forsteni
නිදි මාපිලා Boiga ceylonesis
පලා පොළඟා Trimeresurus trigonocephalus
ඇහැටුල්ලා Ahaetulloa nasutus
නිහලුවා Balanophis ceylonesis
දඟර දන්ඩා Chrysopelea taprobanica
රූන් මාපිලා Boiga trigonatus trigonatus
මල් සරා Chrysopelea ornata sinhaleya

විෂ නැති සර්පයෝ
=============
පුල්ලි දත් කැටියා Oligodon sublineatus
ආහර කුක්කා Amphiesma stolata
කොට / වැලි පිඹුරා Enx conica brevis
කට කළුවා Elaphe helena helena
කුරුන් කරවලා Haplocerecus ceylonesis
දිය වර්ණ Atretium schistosum
දෙපත් නයා Chlindrophis maculata
පිඹුරා Python molurus molurus
ගැට රදනකයා Dryocalamus nympha
කබර රදනකයා Lycodon striatus sinhaleyus
ගැරඬියා Coluber nucosus maximus
දෙපත් තුඩුල්ලා Rhinophis trevelyana
වයිරි දත් කැටියා Oligodon taeniolatus ceylonicus
මහ බිම් උල්ලා Pseudotyphlops philippinus
දිය බරියා / දිය නයා Xenochrophis piscotor discator
රත් දණ්ඩා / ලේ මැඩිල්ලා Aspidura brachyorrhos
පලා බරියා Macrophisthodon
අරනි දත් කැටියා Oligodon arnesis
දිය පොළඟා Xenochrophis asperrimus
රෙදි නයා / දිය ගොයා Acrochordus granulatus
දුමුටු කණ උල්ලා Ramphotyphlops braminus
අළු රදනකයා Lycodon aulicus
ඩුමන්ඩ්හයිගේ වල්ගා ඇබයා Rhinophis dnanmondhavi wall
තර හාල් දණ්ඩා Dendrelathis tristis

ඉතින් මෙන්න මේ සතුන් තමයි අපේ රටේ ඉන්නා උග්‍ර විෂ සර්පයින් වන්නේ. එහෙනම් අපි දැන් බලමු සර්ප දෂ්ඨනයකදී කෙසේ ක්‍රියා කළ යුතුද කියලා.

1. විෂ අධික හෝ නැතුවා අනිවාර්‍යයෙන්ම වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර ලබා ගත යුතුය.

2. සර්ප දෂ්ඨනයක්දැයි නොදනීනම්, ඇස් ඇරීමට අපහසුවීම, රූප බොඳවී පෙනීම, සිහිකල්පනාව මඳ බවට පත්වීම, හුස්ම ගැනීමේ අපහසුතාව, මාංශ පේෂි වේදනාව සාමාන්‍යයෙන් දක්නට ලැබෙන ලක්ෂණයි. ඊට අමතරව දළ ලකුණු පිහිටි තැන ඉදිමීම, බඩේ කැක්කුම වමනයත් ඇති විය හැකියි. කරවලා දෂ්ට කළ විට තදින් ම බලපාන්නේ ස්නායු පද්ධතියටයි. මේ නිසා හුස්ම ගැනීමේ අපහසුව වඩාත් දැනෙනවා. ඒ වගේ ම පොළඟා, නයා වැනි සර්පයන් සපා කෑ විට දළ ස්ථානවලින් රුධිරය වහනය වීමේ හැකියාව වැඩියි. එමෙන්ම මුත්‍රා සමඟ ලේ පිටවීමත් සිදුවෙන්න පුළුවන්.
සර්ප විෂ ශරීරගත වූ විට විනාඩි 20 – 30ක් වැනි කාලයක් ඇතුළත වුණත් ඉක්මනින් මෙම රෝග ලකුණු පහළ වෙනවා.

3. රෝගියාගේ මානසික තත්ත්වය බිඳ නොවැටීමට අන් අය වගබලා ගත යුතුයි. ඒ කියන්නේ රෝගියා අනවශ්‍ය විදිහට බය කරන්න එපා. බය වුණාම හෘද ස්පන්ධනය වැඩිවෙනවා. එවිට ශරීරයේ රුධිරය ගලනයත් වැඩිවෙනවා. රෝගියා රෝහලට ගෙනෙනතුරු කිසිම අත් බෙහෙතක් දෙන්න එපා. ඒ වගේම තුවාලය තැවීම, වෙනත් කෙනෙක් මුඛයෙන් විෂ උරා ඉවත් කිරීම කිසි විටෙකත් නොකළ යුතුයි.
කළ යුත්තේ පිරිසුදු ඇල් දියෙන් තුවාල වුණු තැන සෝදා පිරිසුදු රෙදිකඩකින් වෙලා රෝගියා කාලය නාස්ති නොකර හැකි ඉක්මනින් රෝහලට ගෙනඒමයි. තවද තුවාලය මැදි වන සේ රෙදි පටිවලින් තද කර බඳින්න එපා. රෝගියාගේ පාදය සෙළවෙන විට තුවාලයේ ලේ ගැලීම නැවැත්වීමට පමණක් ආධාරකයක් යෙදුවාට කමක් නෑ.

4. රෝහලට ගෙනයන තෙක් කන්න බොන්න කිසිවක් දෙන්න එපා.

5. විශේෂයෙන් වමනය යා හැකි නිසා සහ සිහිකල්පනාව අඩුනම් පැත්තකට හරවා රෝගියා ගෙන ඒම සුදුසුයි.

6. හැකි ඉක්මනට රෝහලට රැගෙන යායුතු වන අතර බොහෝ ප්‍රමාද වුණොත් තුවාල ඉදිමී පටක විනාශ වෙන්න පුළුවන්. ඒ වගේ ම වකුගඩුවල හෘදය වස්තුවට, ස්නායු පද්ධතියට, මාංශපේෂිවලට බලපෑ හැකිය. ඒ නිසයි හැකි ඉක්මනින් රෝගියා ළඟම ඇති රෝහලට රැගෙන යා යුත්තේ.

=========================

සර්පයින් දෂ්ඨ කිරීම් වලක්වාගන්නට

=========================
ඒ ඒ පරිසර ලක්ෂණවලට අනුගතව ජීවත්වන සර්ප විශේෂ සිටියත් බොහොමයක් පුද්ගලයන් සර්පයන්ගේ සපා කෑමට ලක්වන්නේ ගෘහාශ්‍රිතව සහ ගොවි බිම්වලදීයි. නිදසුනක් හැටියට ගතහොත් කරවලා නැමති විෂ අධික සර්පයන් බොහෝ විට මිනිසුන්ට දෂ්ට කරන්නේ රාත්‍රි කාලයේ දී නිදි පැදුරේදියි. උන් මැටි ගෑ නිවෙස්වල, පොල්අතු, පිදුරු සෙවිලි ආශ්‍රිත නිවෙස්වල බහුලයි. දොර ජනෙල්වල හිඩැස් ආදි අනාරක්ෂිත තැන්වලින් උන් නිවෙස් තුළට, නිවැසියන් නිදන ඇද, කොට්ට මෙට්ට තුළට පහසුවෙන් ඇතුළු විය හැකියි.
තිත් පොළඟා රාත්‍රි කාලයේ බොහෝ විට හේන්, කුඹුරුවල ගැවසෙනවා. තණකොළ සහිත බිම්වලට උන් කැමැතියි. විශේෂයෙන් උතුරු මැද පළාතේ තිත් පොළඟා දෂ්ට කිරීම වැඩියි.
පෙබරවාරි, මාර්තු, වැනි අස්වනු නෙළන සමයේ උන්ගෙන් අනතුරු විය හැකිය. කුණ කටුවා රොඩු ගොඩවල් ආශ්‍රිතව සිටිනවා. ඒ වගේ ම වැලි පොළඟා වැලි පස සහිත මන්නාරම, යාපනය වැනි කලාපවල ජීවත්වෙනවා.
=========

අති විශේෂයි.

=========
අපගේ පැරණි සර්ප වෙදුන් "ඛන්ධ" පිරිතෙන් බෙහෙත් මතුරා සර්පයින් දෂ්ඨ කළ රෝගීන්ට දෙන්නට පුරුදුව තිබෙනවා. ඒ පමණක් නොවෙ අපගේ පැරැන්නෝ ඛන්ධ පිරිතෙන් වැලි සහ පැන් 108 වරක් මතුරා සර්ප උවදුරු ඇති ගෙවතු වල, හේන් වල කුඹුරු වල ඉස තිබෙනවා.
පිරිත් දේශනා මන්ත්‍ර නොවුනත්. යම් මන්ත්‍රයකින් යම් ඵලයක් ලැබෙනවානම් ඊට වඩා බලයක් මේ පිරිත තුළ නොතිබෙන්නට බැහැ. එක් දිනක් සර්පයෙක් දෂ්ඨ කළ භික්ෂුවක් කළු්‍රිය කිරීම අසා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සර්පරාජ කුළ හතරට මෙත් සිත වැඩීම ඇතුළත් මේ ඛන්ධ පිරිත ආරක්ෂක් පිරිතක් ලෙස දේශනා කළ සේක.
======================

විශේෂයෙන්ම මතක තාබාගත යුතු

======================
මෙම පිරිතෙන් ගුණ ලැබීමටනම් කිසිම සර්පයෙක් මැරීමෙන් වලකින්න. සර්පයා අල්ලාගෙන කිසිවෙකුට අනතුරක් නැති තැනකට ඈතර ගොස් දමන්න. එහෙම නැතිව සර්පයින් මැරුවොත් මේ පිරිතෙන් කිසිම ගුණයක් ලැබිය නොහැක. මෙත් සිතේ බලය තමයි මෙම පිරිතේ හරය.
=======

ඛන්ධ පිරිත

=======
සබ්බාසිවිසජාතිනං
දිබ්බමන්තාගදං විය
යං නාසෙසී විසං ඝොරං
සෙසං චාපි පරිස්ස යං
ආණක්ඛෙත්තමහි
සබ්බත්‍ථ සබ්බදා සබ්බපාණි නං
සබ්බසොපි විනාසෙති,
පරිත්තං තං භණාමහෙ
එවං මෙ සුතං එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජේතවනෙ අනාථ පිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ තෙන ඛො පන, සමයෙන සාවත්ථියං අඤ්ඤතරො භික්ඛු අහිනා දටෙඨා කාලකතො හොති. අථ ඛො සමබහුලා භික්ඛු. යෙන භගවා තෙනූපසංකමිංසු, උප සංකමිත්වා. භගවන්තං අභිවාදෙත්වා, එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛු භගවන්තං එතදවොචූං. ඉධ භන්තේ සාවත්ථි යං අඤ්ඤතරො භික්ඛු අහිනා දිට්ඨෙ කාලකතො. ති නහ නූන සො භික්ඛවෙ භික්ඛු චත්තාරි අහිරාජ කුලානි මෙත්තේන චිත්තේන එරී. සචෙ හි සො භික්ඛවෙ භික්ඛු චත්තාරී අභි රාජකුලානි මෙත්තේන චිත්තේන එරෙය්‍ය. න හි සො භික්ඛවෙ භික්ඛු අහිනා දට්ඨෙ කාලං කරෙය්‍ය - කතමානි, චත්තාරි අහිරාජකුලානි - විරුක්පක්ඛං අහිරාජකුලං - එරාපථං, අහිරාජකුලං ඡබ්බ්‍යාපුත්තං, අහිරාජකුලං- කණහාගොතමකං, අහිරාජකුලං - නහ නූන සො, භික්ඛවෙ භික්ඛු - ඉමානි චත්තාරි අහිරාජකුලානි මෙත්තේන චිත්තෙන එරි - සචෙහි සො භික්ඛවෙ භික්ඛු - ඉමානි චත්තාරි අහිරාජනකුලානි- මෙත්තේන චිත්තෙන එරෙය්‍ය, නහිසො භික්ඛවෙ භික්ඛූ - අහිනා දට්ඨෙ කාලංකරෙය්‍ය - අනුජානාමි භික්ඛවෙ ඉමානි චත්තාරි අහිරාජකුලානි - මෙත්තේන චිත්තේන එරිතුං - අත්තගුත්තියා, අත්තරකඛාය අත්තපරිත්තයාති ඉදමමොච භගවා - ඉදං වත්වා සුගතො අථාපරං ඒතදවොච සත්‍ථා -
විරූපකේඛහි මෙ මෙත්තං , මෙත්තං එරාපථෙහි මෙ – ඡබ්බ්‍යාපුත්තේහි මෙ මෙත්තං, මෙත්තං කණහාගොතම කෙහි ච. අපාදකෙ හි මෙ මෙත්තං, මෙත්තං දිපාදකෙහි මෙ – චතුප්පදෙහි මෙ මෙත්ත මෙත්තං බහුප්පදෙහි මෙ – මා මං අපාදකො හිංසි, මා මං හිංසි දිපාදකො - මාමං චතුප්පදො හිංසි මා මං හිංසි බහුප්පදො - සබ්බෙ සත්තා, සබ්බේ පාණා සබ්බේ භූතා ච කේවලා - සබ්බේ භද්‍රානි පස්සන්තු මා කඤචි පාපමාගමා - අප්පමාණො බුද්ධෝ - අප්පමාණො ධම්මො - අප්පමාණො සංඝෝ පමාණවන්තාති සිරිංසපානි, අහි විචඡිකා සතපදි උණ්ණානාභි- සරබූ මූසිකා , කතා මෙ රක්ඛා, කතා මෙ පරිත්තා - පටික්කමන්තු භූතානි, සො හං නමො භගවතො, නමො සත්තාන්නං සම්මා සම්බුද්ධානන්ති
=============

ඛන්ධ පිරිත :තේරුම

=============
මා විසින් මේ සූත්‍රය මෙසේ අසන ලදී. හේ කෙසේද, එක් කාලයෙක් හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහි වූ ජේතවන නම් ලද අනේපිඬු මහසිටුන් ආරම්භි වැඩ වාසයක කරන සේක. එසමයෙහි දී සැවැත් නුවර එක්තරා භික්ෂූ කෙනෙක් සර්පයෙකු විසින් දෂ්ට කරන ලද්දේ කලුරිය කළේ වේ.
එකල්හි බොහෝ භික්ෂූන් වහන්සේලා බුදුරජාණන් වහන්සේ කරා එළඹ බුදුන් වැද එකත් පසෙක වැඩ උන්නාහුව එකත් පසෙකම උන්නා වූ ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා බුදුරජාණන් වහන්සේට මෙසේ සැළ කළාහුය. ඒ කෙසේද? ස්වාමින් වහන්ස, මේ සැවැත්නුවර එක් භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් සර්පයෙකු විසින් දෂ්ඨ කරන ලදුව කලුරිය කළේය කියායි.
මහණෙනි, ඒ කලුරිය කළ මහණ තෙම මේ සිව් සර්ප කුලයත් මෙත් සිතත් නො පැතිර විය. මහණෙනි ඉදින් ඒ මහණතෙම සතර නාරදි කුලයත් මෙත් සිතින් පහළ වී නම් මහණෙනි ඒ මහණතෙම නාරදහු විසින් දෂ්ට කරන ලද්දේ කලුරිය නො කරන්නේ ය. ඒ සිව්සස් රාජ කුලයෝ කවරහුද? යත් විරූපාක්ෂ නම් සර්පරාජ කුලය ඒරාවත නම් සර්පරාජ කුලය ඡභ්‍යා පුත්ත නම් සර්පරාජ කුලය කණ්හා ගෝතවක නම් සර්පරාජ කුලය යන මොහු ය.
මහණෙනි, ඒ මහණ තෙම ඒකාන්තයෙන් මේ සප්රජ කුලයත් මෙත් සිතින් නො පැතිර විය. මහණෙනි ඉදින්ඒ මහණතෙම මේ සිව් සර්ප රාජ කුලයන් මෙත්සිත් පැතිර වූයේය.
මහණෙනි ඒ මහණතෙම නාරද වියන් ඔතන ලද්දේ කලුරිය නො කරන්නේ ය. මහණෙනි තමහට ආවරණය පිණිසද තමනට ආරක්ෂා පිණිසද තමන්හට මෙත් පිරිත් පිණිසද මේ සජ් සර්ප රාජ කුලයත් මෙත් සිතින් මතුරුවන්නට අනුදමිනි හෙවත් නියම කරමි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ ධර්මය වදාළ සේක.
සුගත නම් ලද ශාස්තෘන් වහන්සේ මෙය වදාරා නැවත මතු මත්තෙහි ‘විරූපක්ඛෙහි මේ මෙත්තං’ යනාදී මේ පරිත්‍රාණ ධර්මය දේශනා කර වදාළ සේක.
විරූපාක්ෂ නම් නාගකුලයන් හා මාගේ මෛත්‍රිය වේවා,
එරාපත නම් නාග කුලයන් හා මාගේ මෛත්‍රිය වේවා,
ඡබ්‍යා පුත්ත නම් නාග කුලයට මාගේ මෛත්‍රිය වේවා.
කන්හාක ගෝතමක නම් නාග කුලයන් හා මාගේ මෛත්‍රිය වේවා
මෙසේ මේ සිව් නාග කුලයන් දක්වා සාමාන්‍යයෙන් මෛත්‍රි භාවනාව දක්වන්නහුට පා රහිත සත්ත්වයන් සමග මාගේ මෛත්‍රිය වේවා, දෙපා සහිත සත්ත්වයන් සමග මාගේ මෛත්‍රිය වේවා, සිව් පා සතුන් හා සමග මාගේ මෛත්‍රිය වේවා, බොහෝ පා ඇති සත්ත්වයන් සමග මාගේ මෛත්‍රිය වේවා.
මෙසේ මෛත්‍රි භාවනාවෙහි ස්වරූපය දක්වා දැන් භාවනා වශයෙන් රක්ෂා විධිය දක්වන්නාහු, පා නැත්තා වූ සත්වයෙක් මා නොපොළවා- දෙපා සහිත වූ සත්ත්වයෙක් මා නොපොළාවා, සතරපාද ඇත්තා වූ සත්වයෙක් හෝ බොහෝ පා ඇත්තාවූද සත්වයෝ මා නො පොළාවා සියලු සත්වහුද, සියලු ප්‍රානීහුද සියලු භූතයෝ ද යන මේ සියල්ලෝ යහපත් කාරණයන් දකිත්වා, ඒ කිසි පුද්ගලයෙකුට දුකක් කරදරයක් නො පැමිණේවා, බුදු ගුණය ක්ලෙසාදිය නැති බැවින් පමණ නැත්තේ ය. දහම් ගුණය පමණ නැත්තේ ය.
සංඝ ගුණය පමණ නැත්තේ ය. දීඝ ජාති හුය සර්පයෝ ය. ගෝනුස්සෝ ය, පත්තෑයෝ ය, මකුළුවෝ ය, සිකනන්ලු ය, මීයෝ ය යන මොහු පමණ ඇත්තාහුය. මා විසින් ආරක්ෂා කරන ලද්දෝ ය. අභිත අදහස් ඇති සත්වයෝ පහ වෙත්වා ඒ මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නමස්කාර කරමි. පෙර කාලයෙහි වූ විපස්සී ආදී සත් බුදුවරයන් වහන්සේලාට මම නමස්කාර කරමි.

මේ තොරතුරු බොහෝ ජනයාට හිත සුව පිණිස සර්පයින්ගෙන් සිදු වන දුක් පීඩා වලින් දුරු වීම පිණිස උපකාර වේවා.

විශේෂ ස්තූතිය හා උපුටා ගැනීම Peace In Buddha - Buddhism

Wednesday, May 28, 2014

8 වැනි ජාතික බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරියේ උපුටා ගැනීම
 

 











දරුවන් සතුටින්නම්, විනයගරුකනම්, දක්‌ෂනම්,
රටේ අනාගතය අනිවාර්යයෙන්ම සුබදායකයි

ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ
ශී‍්‍ර ලංකාවේ ප‍්‍රධාන බාලදක්ෂයා

අඟුණකොළපැලැස්‌සේදී 2010 දෙසැම්බර් 27 වැනිදා ඇරැඹි 08 වැනි බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරියට ප්‍රධාන ආරාධිත අමුත්තා ලෙස සහභාගි වූ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා බාලදක්‌ෂයන් විසින් පිළිගෙන උත්සව භූමියට රැගෙන යන අයුරු.


රටක අනාගතය කෙබඳුදැයි තීරණය කළ හැක්‌කේ එම රටේ දරුවන් දෙස බැලීමෙනි. දරුවන් සතුටින් නම්, ඔවුන් විනයගරුක නම්, දක්‌ෂ නම් එම රටේ අනාගතය අනිවාර්යයෙන්ම සුබදායක බව ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පැවසීය.

08 වැනි ජාතික බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරිය රන්න, අඟුණුකොලපැලැස්‌ස, එරමිණියාය ක්‍රීඩාංගණයේදී ඊයේ (27 දා) ජනාධිපතිවරයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවති අතර එහිදී අදහස්‌ දැක්‌වූ ජනාධිපතිතුමා මේ බව පැවසීය.

දිවයිනේ සියලුම පළාත් නියෝජනය කරමින් බාලදක්‌ෂයින් 15,000 ක්‌ පමණ මීට සහභාගි වී සිටියහ. බාලදක්‌ෂයන්ගේ දක්‌ෂතා වර්ධනය කිරීම මෙහි ප්‍රධාන අරමුණ වන අතර මෙම බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරිය 30 වැනිදා දක්‌වා පැවැත්වේ.

ළමුන් වෙනුවෙන් ලොව බිහිවූ විශාලතම ස්‌වෙච්ඡා සංවිධානය වන බාලදක්‌ෂ සංගමය 2012 වසරේ දී සිය ශත සංවත්සරය සමරයි. ඒ නිමිත්තෙන් මෙය උත්කර්ෂවත් අන්දමින් සංවිධානය කර තිබිණි. වයස 07-11 අතර කුඩා දරුවන් මෙවර ජාතික බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරියට එක්‌වන අතර ප්‍රථම වරට කාන්තා බාලදක්‌ෂ කණ්‌ඩායම් ද මේ සඳහා එක්‌වනු ඇත.

මෙයට සමගාමීව අවුරුදු 7-11 ත් අතර බාලදක්‍ෂයන්ගේ 9 වැනි බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරිය අම්බලන්තොට ලුනම දුටුගැමුණු මහ විදුහල් ක්‍රීඩාංගණයේදී පැවැත්වෙනු ඇත.

මෙම බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරියට උතුරු නැගෙනහිර ඇතුළුව බාලදක්‌ෂයන් 9000 ක්‌ සහභාගි වූහ.

ජනාධිපතිවරයා මෙසේද කීවේය (- මේ රටේ ප්‍රධාන බාලදක්‌ෂයා විදියට අද මේ පවත්වන අටවැනි ජාතික ජම්බෝරියට මම සහභාගි වෙන්නේ බොහෝම සතුටින්. සම්මාන දෙන්න වගේම ජම්බෝරි පැවැත්වෙන අවස්‌ථාවලට සහභාගි වෙලා ඉන්න මේ සමහර බාලදක්‌ෂයන්ගේ මුහුණු මට හොඳට මතකයි. මේ දරුවන්ගේ මුහුණු දැක්‌කම මේ රට පිළිබඳ විශාල බලාපොරොත්තු අපට ඇති වෙනවා.

රටක අනාගතය කොයි වගේද කියලා තීරණය කරන්න නම් ඒ රටේ දරුවන්ගේ මුහුණ බලන්න ඕනෑ කියලා කියමනක්‌ තියෙනවා. දරුවෝ සතුටින් නම්, ඔවුන් විනයගරුක නම්, දක්‌ෂ නම්, උගත්කම් තියෙනවා නම් ඒ රටේ අනාගතය සුබදායකයි. ඒ නිසා අපි විශාල බලාපොරොත්තු තියලා තියනවා මේ දරු පරපුර විනයගරුක දරු පරපුරක්‌ බවට පත් කරන්න මේ බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය තුලින් හැකිවනු ඇතැයි කියලා. එය සිදුකරන්න ඔවුන් කැපවෙලා තියෙනවා.

මේ බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය ආරම්භ කරලා 2012 වසරට වසර 100 ක්‌ සම්පූර්ණ වෙනවා. නමුත් බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළේ විසි දෙනකුගෙන්. අද වෙනකොට මේ බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරයේ සාමාජික සංඛ්‍යාව 48,000 ක්‌ ඉන්නවා. මෙතනදී මම සතුටු වෙන එක කාරණයක්‌ තියෙනවා.

බාලදක්‌ෂයන්ට ඔවුන්ගේ වැඩ කටයුතුවලට කාගේවත් චෝදනාවක්‌ එල්ල වෙලා නැහැ. චෝදනා එල්ල වෙන විදියට මේ දරුවෝ තමන්ගේ සේවය සපයලා නැහැ. මට මතකයි 1978 මහා සුළි සුළඟ ආ කාලය. එදා හිටපු බාලදක්‌ෂයෝ විපතට පත්වුන ජනතාවට දැවැන්ත සේවයක්‌ කළා.

ඒ වගේම අපට මතකයි මේ රට සුනාමි ව්‍යසනයට ගොදුරු වුණු අවස්‌ථාවේ පීඩාවට පත්වෙච්ච අසරණ ජනතාව වෙනුවෙන් මේ දරුවෝ කොතරම් සේවය කළාද කියලා. බාලදක්‌ෂයෝ සේවය කරන කොට කවදාත් බාල, මහලු, වැඩිහිටි, දුප්පත්, පොහොසත්, උස්‌, මිටිකම් බැලුවේ නැහැ. ජාතියක්‌ හැටියට අපට ඉතා ඉක්‌මනින් නැගිටින්න හැකි වුණෙත් ඒ නිසයි.

අදත් උතුරු නැගෙනහිර පළාත්වල බාලදක්‌ෂයෝ දහස්‌ ගණනක්‌ විපතට පත් ජනතාවට සේවය කරනවා. ඒ නිසා මේ ව්‍යාපාරයෙන් ජාතීන් අතර සමගියටත් විශාල සහයෝගයක්‌ ලැබෙන බව මම කියන්න ඕනෑ.

අද බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය නායකත්වයට ඔබව හුරුපුරුදු කරනවා. නායකයා කියන්නේ තමන්ගේ ප්‍රජාවට වැඩිපුරම ආදරය කරන කෙනා. තමන්ගේ ප්‍රජාව වෙනුවෙන් වැඩිපුරම කැපවීම් කරන තැනැත්තාට තමයි නායකත්වය ලැබෙන්නේ. ඒ කැපවීම පුරුදු පුහුණු වෙන්න ඕනැත් බාල කාලයේදීමයි.

"වතාවක්‌ බාලදක්‌ෂයකු වූ කෙනෙක්‌ මුළු ජිවිත කාලය පුරාම බාලදක්‌ෂයකු වේ" කියලා බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරයේ ප්‍රකාශයක්‌ තියෙනවා. එහෙම කියන්න හේතුව තමයි අපි කුඩා කාලයේ හොඳ දේවල් ප්‍රගුණ කළොත් ඒවා අපේ මුළු ජීවිත කාලය පුරාම රැඳිලා තිබීම.

ඔබ හැම දෙනාවම දකිනකොට මට ලොකු සතුටක්‌ ඇති වෙනවා. බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළේ බේඩන් පවල් සාමිවරයා. මේ බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය ඉතාමත්ම හොඳ සංවිධානයක්‌.

අද ලෝකය පුරාම මේ බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය ඉතා සාර්ථකව ක්‍රියාත්මක වෙනවා. "සූදානමින් සිටින්න" - මේක තමයි බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරයේ තේමා වැකිය. (ද්‍රවිඩ).

ආදරණීය දරුවනි, ජීවිතයේ ඕනෑම අභියෝගයක්‌ ආවත් අපි එයට මුහුණ දෙන්න ඕනෑ. එතකොට තමයි අපට ජීවිතයේ දියුණු වෙන්න පුළුවන් වෙන්නේ. අද ඔබ සැමටම බිය සැක නැතිව නිදහසේ ජීවත් වෙන්න පුළුවන්. (ද්‍රවිඩ)

ආදරණීය බාලදක්‌ෂයිනි, ඔබ හැමෝම හොඳින් ඉගෙන ගන්න ඕනෑ. අනාගතයේ දී හොඳ නමක්‌ ලබා ගන්න ඕනෑ. කීර්ති ප්‍රශංසා ලැබෙන විදියට ජීවත් වෙන්න ඕනෑ. හැමදෙනාගෙම ගෞරවයට ඔබ පාත්‍ර වෙන්න ඕනෑ. (ද්‍රවිඩ)

මේ බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරියේ ඉන්නවා වගේ හැමෝම සහෝදර ප්‍රේමයෙන් ජීවත් වෙන්නට ඕනෑ. එකම මවකගේ දරුවන් හැටියට ජීවත් වෙන්න ඕනෑ. ඒකයි මගේ ආශාව. උතුරු නැගෙනහිර පළාත්වල බාලදක්‌ෂයෝ දහස්‌ සංඛ්‍යාත පිරිසක්‌ සේවය කරනවා.

මම දන්නවා උතුරු නැගෙනහිර ත්‍රස්‌තවාදය තිබුණ කාලෙත් ඒ පළාත්වල හිටිය දරුවෝ බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරයට බැඳුණා. අපි එකම සහෝදරයෝ වගේ එකට ජීවත් වෙන්න ඕනෑ කියන අදහස මේ දරුවෝ තුළ තියෙනවා.

ආදරණීය දරුවනි, ඔබ හැමෝටම සුබ අනාගතයක්‌ අනිවාර්යයෙන්ම උදා වෙනවා. ඒ පිළිබඳ මට ලොකු විශ්වාසයක්‌ තියෙනවා. (ද්‍රවිඩ)

දරුවනේ, ඔබ බාලදක්‌ෂයෙක්‌ විදියට මේ රටේ ජනතාව ඉස්‌සරහා දෙන පොරොන්දුවේ තිබෙනවා "මගේ ආගම හා රට කෙරෙහි යුතුකම් ඉටු කිරීමට ද බාලදක්‌ෂ නීතියට කීකරු වීමට ද මාගේ අවංක විශ්වාසය උඩ සම්පූර්ණ උත්සාහය යෙදීමට පොරොන්දු වෙමි" කියලා.

දරුවනේ, අපේ ජීවිතයේ කොටසක්‌ තමයි රට සහ ආගම අද ඔබට නිදහසේ ජීවත් වීමට නිදහස්‌ රටක්‌, අපි උරුම කරදී තිබෙනවා. මේ නිදහස්‌ රටට සහ අපගේ ආගමට අවංකව ඔබ සේවය කරන්න ඕනෑ. ඒ වගේම මේ රටේ සංස්‌කෘතිය, සභ්‍යත්වය පිළිබඳ අවබෝධයක්‌ ලබාගෙන එය ආරක්‌ෂා කරගෙන ඉදිරියට යන්න ඕන.

08 වැනි ජාතික බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරියට සහභාගි වුණ සියලුම බාලදක්‌ෂ දරුවන්ට මම කියන්නේ දරුවනේ ඔබ ලෝකයට වැඩකරන්න, නමුත් කිසිදවසක ලාභයක්‌, ප්‍රශංසාවක්‌ බලාපොරොත්තු වෙන්න එපා. අද ඔබ කරන සේවයට කව්රු හෝ දොස්‌ කිව්වත් අනාගතයේ ඔබ කළ සේවය අගය කරාවි. ඒ නිසා ඔබ කරන සේවය අවංකව කරන්න හිතා ගන්න.
ඔබ සැමට සුබ අනාගතයක්‌

බාලදක්‌ෂ කොමසාරිස්‌ සී. බටුවන්වල මහතා (- 1917 දී ඇරඹූ බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය මේ වන විට වසර 100 කට ළඟාවී තිබෙනවා. 1912 දී ශ්‍රී ලංකාවේ බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය ආරම්භ වුණා. යහපත් ආකල්ප වර්ධනය කරමින් දරුවන්ගේ දක්‍ෂතා වර්ධනය කරමින් රටට යහපත් පුරවැසියන් රැසක්‌ බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය තුළින් තිළිණ කර තිබෙනවා.

මෙම බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරිය සඳහා අවුරුදු 12-18 අතර බාලදක්‌ෂයන් 9000 බාලදක්‌ෂ දිස්‌ත්‍රික්‌ 37 න්ම සහභාගි වෙනවා. වසර සියය සමරන 2012 දී විදේශීය බාලදක්‌ෂයන් 3000 ක්‌ හා ශ්‍රී ලංකාවේ බාලදක්‌ෂ 12000 ක්‌ සහභාගි වන බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරිය මාතලේදී පැවැත්වීමට කටයුතු යොදා තිබෙනවා. බාලදක්‌ෂ ව්‍යාපාරය නැංවීමට රජයේ උපකාරය ජනාධිපතිතුමාගෙන් බලාපොරොත්තු වෙනවා.

ශ්‍රී ලංකා බාලදක්‌ෂ සංගමයේ සභාපති ලෙස්‌ලි රූපසිංහ මහතා (- සියලු පාසල්වලින් තවත් බාලදක්‌ෂයන් ලක්‌ෂයක්‌ බඳවා ගැනීමට කටයුතු යොදා තිබෙනවා. එදා සිට මේ දක්‌වා බාලදක්‌ෂයන් ලක්‍ෂ 5 ක්‌ මේ රටින් බිහිකර තිබෙනවා. රජයෙන් මෙම ව්‍යාපාරයට ලැබෙන මූල්‍ය දායකත්වය ප්‍රමාණවත් නෑ. මේ නිසා රජයේ දායකත්වය බලාපොරොත්තු වෙනවා.

මෙම අවස්‌ථාවට ඇමැතිවරුන් වන මහින්ද අමරවීර, මර්වින් සිල්වා හා හම්බන්තොට දිස්‌ත්‍රික්‌ ලේකම් ආර්. එම්. ඩී. බී. මීගස්‌මුල්ල යන මහත්වරු හා බාලදක්‌ෂ නිලධාරීන් සහභාගි වූහ. 



විශේෂ ස්තූතිය
නෝනාගම - රංජිත් මතඟවීර
ඡායාරූපය -සුදත් සිල්වා
දිවයින අතිරේකය 2010/12/28

ගෙරිට් ලෝෂ් (gerrit losch)

මගේ තාත්තා ඉපදුණේ 1899 ඔස්ට්‍රියාවේ ග්‍රාස් කියන නගරෙයි. 1939දී පටන්ගත්ත දෙවෙනි ලෝක මහා යුද්ධයේදී එයාට සිද්ධ වුණා ජර්මන් හමුදාවට බැඳිලා යුද්ධ කරන්න. තාත්තා 1943 රුසියාවේ යුද්දෙකදී මිය ගියා. එයා මැරෙනකොට මට අවුරුදු දෙකක් විතර ඇති. තාත්තා මොන වගේ කෙනෙක්ද කියලා තේරුම්ගන්න, තාත්තාගේ ආදරේ ලබන්න මට පුළුවන් වුණේ නැහැ. ඉස්කෝලෙ මාත් එක්ක හිටපු ළමයින්ගේ තාත්තලා ඒ අයට ආදරේ කරන විදිහ දැක්කම තාත්තා නැති අඩුව මට තදින්ම දැනුණා. පිය සෙනෙහස අහිමි වෙලා දුකෙන්, පාළුවෙන් හිටපු මට සැනසීමක් ලැබුණේ කවදාවත් මිය යන්නේ නැති මගේ ආදරණීය දෙවි පියාණන්ව මට හම්බ වුණු නිසයි.

බාලදක්ෂයෙක් විදිහට

ගෙරිට් ලෝෂ් කුඩා කාලේදී
කුඩා කාලේදී
මට වයස හතක් විතර වෙනකොට බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරය ලෝකෙ හුඟක් රටවල ව්‍යාප්ත වෙලා තිබුණා. ඒක 1908දී පටන් අරගෙන තිබුණේ රොබට් බේඩ්න් පවෙල් කියන බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවේ ලුතිනන් ජෙනරාල්වරයායි. 1916දී මගේ වයසේ හිටපු පිරිමි ළමයින්ටත් බැඳෙන්න පුළුවන් බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරයටම අයිති තවත් කාණ්ඩයක් පටන්ගත්තා. මම බැඳුණේ පෝතක බාලදක්ෂ කියන ඒ කාණ්ඩයටයි.

සති අන්තවල ගම්බද පළාත්වලට ගිහින් කූඩාරම් ගහගෙන රෑ ගත කරලා, නිල ඇඳුම් ඇඳලා, ආචාර පෙළපාළිවල ගමන් කරලා මං ලොකු සතුටක් ලැබුවා. ඉර බැහැගෙන යද්දී ගිනිමැලයක් වටේ ඉඳගෙන යාළුවෝ එක්ක සිංදු කියලා, කැලෑවල සෙල්ලම් කරලා මං හුඟක් සතුටු වුණා. ඒ අතරේ පරිසරය ගැනත් මං ඉගෙනගත්තා. අපේ දෙවි නිර්මාණය කරපු දේවල් ගැන මගේ හිතේ ලොකු අගයක් ඇති වෙන්න පටන්ගත්තෙත් ඔය කාලෙදීම තමයි.

බාලදක්ෂයන්ට උනන්දු කරන්නේ හැම දවසකම අනිත් අයට උදව්වක් වෙන දෙයක් කරන්න කියලයි. ඒක තමයි අපේ ආදර්ශ පාඨය වුණෙත්. අපි එකිනෙකාට ආචාර කළේ “හැම වෙලාවෙම සූදානමින් ඉන්න” කියන වචනවලින්. ඒකට මං හුඟක් කැමතියි. පිරිමි ළමයි සීයකටත් වඩා හිටපු අපේ කණ්ඩායමේ භාගයක්ම කතෝලික. ඉතුරු භාගේ රෙපරමාදු. එක් කෙනෙක් බෞද්ධ.

1920 ඉඳන් බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරය අවුරුදු කීපයකට සැරයක් ජාත්‍යන්තර සම්මේලනයක් පවත්වනවා. 1951 අගෝස්තු මාසේ ඔස්ට්‍රියාවේ පවත්වපු 7වෙනි සම්මේලනයටත් 1957 අගෝස්තු මාසේ එංගලන්තයේ පවත්වපු 9වෙනි සම්මේලනයටත් මං සහභාගි වුණා. එංගලන්තයේ පවත්වපු ඒ සම්මේලනයට රටවල් සහ ප්‍රදේශ 85කින් බාලදක්ෂයන් 33,000ක් විතර ඇවිත් හිටියා. ඒක බලන්න ආපු 7,50,000ක විතර සෙනඟ අතරේ එලිසබෙත් රැජිනත් හිටියා. ඒ දවස්වල මට දැනුණේ ලෝකෙ පුරාම ඉන්න එකම සහෝදර කැලක් එක්ක ඉන්නවා වගේ හැඟීමක්. ඒත් ඊට වඩා දහස් ගුණයකින් එකට බැඳුණු පවුලක සාමාජිකයෙක් වෙන්න මට අවස්ථාව ලැබෙනවා කියලා මම ඒ කාලේ දැනගෙන හිටියේ නැහැ.

අතීතය සිහි කරමින් අනාගතය දෙස බැලීම

ගෙරිට් සහ මෙරෙටෙ ලෝෂ් බෘක්ලින්වලදී
මගේ බිරිඳ එක්ක බෘක්ලින්වලදී
අතීතයේදී මම වේටර් කෙනෙක් විදිහට හෝටලයට ආපු අයට කෑම පිළිගැන්නුවා. දැන් ලෝකෙ පුරාම ඉන්න සහෝදර සහෝදරියන්ට අවශ්‍ය පෝෂණය දෙන කාර්යයට සම්බන්ධ වෙන්න මට අවස්ථාව ලැබිලා තියෙනවා. (මතෙ. 24:45-47) අවුරුදු 50කටත් වඩා වැඩි මගේ පූර්ණකාලීන ජීවිතය දිහා ආපහු හැරිලා බලද්දී අපේ ලෝක ව්‍යාප්ත සහෝදරත්වයට දෙවි ආශීර්වාද කරලා තියෙන විදිහ ගැන ලොකු අගයක්, ලොකු සතුටක් මගේ හිතේ ඇති වෙනවා. අපේ දෙවි පියාණන් ගැනත් බයිබලේ සඳහන් සත්‍යයන් ගැනත් උගන්වන ජාත්‍යන්තර සමුළුවලට යන්න මට තියෙන්නේ පුදුම ආසාවක්.

මගේ බලාපොරොත්තුව තවත් මිලියන ගාණක්දෙනා බයිබලය ගැන ඉගෙනගෙන සත්‍යයට එයි කියලයි. ලෝකෙ පුරාම ඉන්න අපේ සහෝදරයන් එක්ක එකතු වෙලා ඒ අයත් යෙහෝවා දෙවිට සේවය කරයි කියලයි. ඒ ගැන මම හැමදාම යාච්ඤා කරනවා. (1 පේතෘ. 2:17) ඉදිරියේදී ස්වර්ගයේ ඉඳන් මේ පොළොවේ සිද්ධ වෙන නැවත නැඟිටීම බලන්න මම ඉන්නේ ලොකු ආසාවකින්. එදාට මට මගේ තාත්තාවත් දකින්න පුළුවන් වෙයි. මගේ තාත්තාත් අම්මාත් මගේ අනිත් නෑදෑයොත් පාරාදීසයේදී යෙහෝවා දෙවිට නමස්කාර කරයි කියන බලාපොරොත්තුව මට තියෙනවා.

විශේෂ ස්තූතිය

මුරටැඹ (පාඩම් කලාපය) 2014 ජූලි

 

 ඌවේ දෙවැනි ජනාධිපති බාලදක්ෂිකාව

 ඌව කැරැල්‍ලේ දී කැප්පෙටි‍පොළ, විල්බාවේ වැනි මහා ජාතික වීරයන් සමග සටන් පෙරමුණට ගිය අපේ ඌවේ පියවරුන් දහස් ගණනක් ජීවිත පූජා කළේ ජීවිතය හා තමන්ගේ ප්‍රාණය හා බැඳුණු දරු පවුලට වඩා මාතෘ භූමියේ අනාගත පරපුරට නිදහස සාක්ෂාත් කර දීම උතුම් කොට සැලකූ නිසාමය. ඒ ජීවිත පූජාව නිසා ඌවේ තනි වූ අසරණවූ මව්වරු, දූ දරුවෝ දස දහස් ගණනින් එදා ඒ උත්තම පූජාවන්ට ගරු කරමින්, ජීවිත සටනට තනිවම මුහුණ දුන්හ.

අපි අදත් ඒ ඌවේ වීර දූ පුතුන් මෙන්ම වීර අම්මලා ගෞරවයෙන් සිහි කරමු. ඒ උත්තුංග පරපුරෙන් පැවත එන වීර මව්වරුන්, දියණිවරුන් අදත් ඌවේ අප අතර සිටිති. එවැනි චරිත කතාවන් අදත් ඌවේ අපට අසන්නට දකින්නට ලැබේ. ඌවට එවන් අභිමානයක් ගෙන දුන් දක්ෂ දියණියක, දිරිය සම්පන්න මවක් පිළිබඳ කතාවකි මේ.

තම කුලුඳුල් දියණියගේ පින්වත් මුහුණ නොබලාම මේ ලක්බිමේ ඒකීයභාවය වෙනුවෙන් දිවි පිදූවෙකි බදුල්‍ලේ මැදපතනේ ඩබ්.එම්. සුසන්ත රණවිරුවා. ඔහු ඉතාම තරුණ වියේදීම ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදා ‍පොලිසියට බැඳී මව්බිම සුරකින්න කැප වූවෙකි. 1994 දී මඩකලපුව ප්‍රදේශයේ ක්‍රියාන්විත රාජකාරියේ යෙදී සිටිය දී ම්‍ලේච්ඡ කොටි ත්‍රස්තවාදීන් එල්ල කළ ප්‍රහාරයකින් සදහටම ඔහුව අප සැමට අහිමි විය. ඒ වන විට ඔහු වයස අවුරුදු විසි හතර සම්පූර්ණ කළා පමණි. අපේ කථානායිකා මුදිතා නදීෂානි දියණිය මෙලොව එළිය දකින්නේ එවන් අතිශය ශෝකජනක වාතාවරණයකය. මේ දියණියට මහමෙරක් තරම් වටිනා ආදරණීය පියාගේ මුහුණ ද, ඒ අප්පච්චිට මේ රටක් වටින දියණියගේ මුහුණ කිසිදාක දකින්න නොලැබිම අපි කාට නම් පිරිමැසිය හැකි අඩුවක් ද?

රට, දැය, සමය සහ මව්බිමේ නිදහස වෙනුවෙන් එදා වගේම මෙදා ජීවිතය පූජා කළ සුසන්ත රණවිරුවාගේ අභාවයෙන් පසු එසේ තම දියණිය සමග මෙලොව තනි වූ ඒ.කේ. රම්‍යලතා මාතාව තමන් ඉදිරියට ආ කිසිදු බාධකයක් තමන්ගේ දියණියගේ අභිවෘද්ධියට හරස් කර නොගත්තාය. ඇය ඒ සියලු දුක්ඛ දෝමනස්සයන් කර උර මත දරා ගනිමින් දියණිය මේ රටේ ඉහළටම රැගෙන යාමට අධිෂ්ඨානගතව ක්‍රියා කළාය. මවගේ නොපසුබස්නා දිරිය සිතට ඉහළම වටිනාකමක් එක් කරමින් බාලදක්ෂිකා ව්‍යාපාරයේ මෙරට දී ලැබිය හැකි ඉහළම ජයග්‍රහණය දක්වා යාමට මුදිතා නදීෂානි දියණිය සමත් වූවාය. ඌව පළාත් ඉතිහාසයේ ජනාධිපති පදක්කම් ලබාගත් දෙවැනි බාලදක්ෂිකාව ලෙස කිරුළු පැලඳීමට පසුගිය දා මුදිතා නදීෂානි දියණිය සමත් වූවාය. ඇයට එම ජනාධිපති බාලදක්ෂිකා පදක්කම හා සහතිකය පිරිනැමීම බදුල්‍ලේ ආදි බාලදක්ෂ නායකයකු වූ අමාත්‍ය නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් බදුල්ල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයීය ශ්‍රවණාගාරයේ දී පසුගිය 10 දා සිදු කෙරිණි.

1995 අගෝස්තු 26 වැනි දින බදුල්‍ලේ මැදපතන ගම්මානයේ උපත ලද එච්.එම්. මුදිතා නදීෂානි මැදපතන පෙර පාසලින් අකුරු කියවා බදුල්‍ලේ විශාඛා උසස් බාලිකා විද්‍යාලයට ඇතුළු වූවාය. පහ වසර ශිෂ්‍යත්වයේ දී ලකුණු 173ක් ලබා දිස්ත්‍රික්කයේ පස්වැනි ස්ථානයට ඉහළින්ම සමත් වූ ඇයට කොළඹ ඉහළම බාලිකා විද්‍යාලයකට යාමට ලැබිණි. එහෙත් ප්‍රායෝගික ජීවින ගැටලු නිසා ඇයට කොළඹට පැමිණීමට හැකි වූයේ නැත. ඉන් පසු දීෂානි බදුල්ල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයට පැමිණ ඉදිරි අධ්‍යාපන කටයුතු කරගෙන ගියාය. අ.‍පො.ස. සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයට පෙනී සිටි නදීෂානි දියණිය සියලු විෂයන්ට ‘ඒ’ සාමාර්ථ ලබා සමත් වූවාය. දැන් ඇය අ.‍පො.ස. උසස් පෙළ විද්‍යා අංශයෙන් ලබන අගෝස්තු මාසයේ දී විභාගයට මුහුණ දීමට සූදානම් වෙමින් සිටින්නීය.

6 වසරේ දී බදුල්ල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයට ඇතුළත් වූ ඇය සිය පන්ති භාර ගුරුතුමිය වූ නිශාන්ති බස්නායක මහත්මියගේ මගපෙන්වීම යටතේ බාලදක්ෂිකා ව්‍යාපාරයට එක් වූවාය. නවක පෙළ බාලදක්ෂිකාවක් ලෙස එසේ බාලදක්ෂිකා ලෝකයට ඇතුළු වූ පුංචි නදීෂානි දෙවැනි හා පළමු පෙළ බාලදක්ෂිකා පියවර ජය ගනිමින් සර්ව දක්ෂතා තීරුව ලබා ගත්තාය. ඉන් අනතුරුව ජනාධිපති බාලදක්ෂිකා අභියෝගතා පරීක්ෂණයට පෙනී සිට, බදුල්ල මධ්‍ය මහා විද්‍යාල ඉතිහාසයට ස්වර්ණමය පරිච්ජේදයක් එක් කරමින් එම විද්‍යාලයේ ප්‍රථම ජනාධිපති සම්මානලාභී බාලදක්ෂිකාව ලෙසත්, ඌව පළාතේ දෙවැනි ජනාධිපති බාලදක්ෂිකාව ලෙසත් ඉමහත් ගෞරවයක්, අභිමානයක්, කීර්තියක් සිය දෙමව්පියන්ටත්, පාසලටත්, උපන් ගමටත්, පළාතටත් ලබා දුන්නාය. ඇය ජනාධිපති සම්මාන අභියෝගතා පරීක්ෂණයට පෙනී සිටියේ අ.‍පො.ස. සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයට පෙනී සිටියදී බව සිහි කළේ විද්‍යාලයේ බාලදක්ෂිකා ගුරු නිශාන්ති බස්නායක මහත්මියයි. බස්නායක මහත්මිය බදුල්ල දිස්ත්‍රික් බාලදක්ෂිකා කොමසාරිස්වරිය ද වන අතර එම විද්‍යාලයේම ආදිශිෂ්‍යාවක් ද වීම සුවිශේෂිතය. මුදිතා නදීෂානි දියණියට ජනාධිපති සම්මාන පිරිනැමීමට එක්වූ අමාත්‍ය නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මෙහි දී අපූරු අදහස් කිහිපයක් පළ කළේය. “මමත් ධර්මදූතේ ඉගෙන ගන්න කා‍ලේ බාලදක්ෂයෙක්. අපි ඒ දවස්වල අරමුදල් එකතු කරන්න වැඩ කරන්න ගියේ ස්ප්‍රිංවැලි, නමුණුකුල පැත්තේ වතුවල සුදු මහත්තුරුන්ගේ බංගලාවලට.

අපි ගොඩාක් වැඩ කළාට අපිට සමහරු දුන්නේ සොච්චම් මුදලක්. ඒත් අපි තරහ වුණේ නැහැ. බාලදක්ෂයකු කියන්නේ ඉතාම සංවර්ධනය වූ චරිතයක්. දේශපාලනයට එන්න ඕනේ බාලදක්ෂයන් තමයි. එවිට ප්‍රචණ්ඩ නොහික්මුණු අය දේශපාලනයෙන් මතු වන්නේ නැහැ. අධ්‍යාපනය පමණක් ලබා දරුවකු සම්පූර්ණ වෙන්නේ නැහැ. ක්‍රීඩාව, කලාව හෝ මෙවැනි බාහිර ක්‍රියාකාරකම්වලට සිසුන් යොමු වුණොත් පමණයි අපට හොඳ පරිපූර්ණ සමබර චරිතයකින් හෙබි පුරවැසියන් බිහි කළ හැකි වන්නේ. අතිරේක කටයුතු කිරීම අධ්‍යාපනයට බාධාවක් යැයි සිතන දෙමව්පියන්ට මේ නදීෂානි දියණිය හොඳ පිළිතුරක් දී තිබෙනවා. ඇය රටටම ආදර්ශයක්.

නදීෂානි දියණිය ක්‍රිකට්වලට දක්ෂ බව කීවේ ඇයගේ මව ඒ.කේ. රම්‍යලතා මහත්මියයි. එසේම දියණිය ආධ්‍යාත්මික අංශයේ වැඩකටයුතුවලට විශේෂ ඇල්මක් දක්වන බවත්, බණ දහම් ‍පොත් කියැවීමට විශේෂ කැමැත්තක් දක්වන බව ද රම්‍යලතා මැණියරෙ කියා සිටියාය. ඇය කතා කරද්දී සතුට සිත පිරුණ ද දෑස් කවෛණි අග දෝර් ගැලීමට ආසන්න කඳුළු ගංගාවක් සිරවී තිබූ නිසා පවු‍ලේ ආගිය තොරතුරු විමසීමට අපි පසුවට තැබුවෙමු. එහෙත් ඇයගේ ජීවිතය ද, දියණියගේ ජීවිතය ද මේ සා ජයග්‍රාහී ඉසව්වක් වෙත රැගෙන ඒමට තම මෑණියන් ද, සහෝදරයන් ද මහත් සේ උදව් වූ බව කතාබහ අතරේ දී කියැවුණි.

උත්සව සභාව අවසන් වී යෑමට පෙර නැවත වේදිකාවට නදීෂා දියණිය හා ඇගේ මව කැඳවූ නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා ඇමැතිතුමා එම ගෞරවණීය දියණියගේ ඉදිරි අධ්‍යාපන කටයුතු කරගෙන යාමට නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා පදනමින් විශේෂ මූල්‍ය ආධාරයක් ද පිරිනැමුවේය. විද්‍යාලයේ ආදි ශිෂ්‍ය දයාසේන කපුරුසිංහ මහතා ද ඇයට විශේෂ ත්‍යාගයක් පිරිනැමුවේ තමන් උගත් පාසලට මහත් ගෞරවයක් ගෙන දුන් මේ දියණියට කෘතගුණ දැක්වීමටය.

විශේෂ ස්තූතිය
උපුල් ජනක ජයසිංහ

රිවිර ඉරිදා සංග‍්‍රහය  - 24 February 2014

Tuesday, May 27, 2014

දර්ශන කරුණාතිලක නැමති බාලදක්ෂයා

ඔහු වෘත්තීය ජීවිතය ඇරැඹියේ චිත්‍ර ශිල්පියකු ලෙසය. කලක් ඔහු මාධ්‍යවේදියකු ලෙස ද කටයුතු කළේය. ඒ කටයුතු කරන අතරේ ඔහු වෙළෙඳ ලාංඡන කිහිපයක් ද නිර්මාණය කළේය. ශ්‍රී ලංකා ජාතික විෂ තොරතුරු මධ්‍යස්ථානයේ ලාංඡනයේ නිර්මාතෘ ඔහුය. වර්තමානයේ කාටුන් ශිල්පියකු ලෙස ද නිර්මාණකරණයේ නියැළෙන ඔහු තෙල් සායම් චිත්‍රයට වැඩි අවධානය යොමු කරයි. මෙවර අප ඔබට හඳුන්වාදෙන චිත්‍ර ශිල්පියා දර්ශන කරුණාතිලකය.

මම ශ්‍රී ලංකා ජාතික විෂ තොරතුරු මධ්‍යස්ථානයේ ලාංඡනය අඳින්නට පෙර ජාතික දියවැඩියා මධ්‍යස්ථානයේ ලාංඡනය ඇඳලා තිබුණා. විෂ තොරතුරු මධ්‍යස්ථානයේ ලාංඡනය අඳින්නට මට ඇරයුම් කළේ වෛද්‍ය වරුණ ගුණතිලක මහතා. කළු කොටුව ඇතුළේ කහපාටින් තමයි මේ ලාංඡනය නිර්මාණය කරලා තියෙන්නේ.

එයින් අදහස් කිහිපයක් මතුකර ගන්නට පුළුවන්. එක් අදහසක් තමයි සර්පයෙක් දිව එළියට දාගන ඉන්න එක. අනෙක ශාක පත්‍රයක් ලෙස මතුකර බලන්න පුළුවන්. අනෙක මුඛ ආවරණයක් පැලඳ සිටින මුහුණක්. මේ විදිහට තමයි එය නිර්මාණය කළේ. විෂ තොරතුරු මධ්‍යස්ථානයේ මූලික අවධානය යොමු වන්නේ සර්පයන්ගෙන් සතුන්ගෙන් වන විෂ, ශාක, කෘමිනාශකවලින් වන විෂ වගේම ගෙදර දොරේ දී පරිසර‍යේදී මිනිසුන් විසින් නිෂ්පාදනය කරන දෙයින් ඇතිවන සියල්ල ආදිය මේ ලාංඡනයෙන් අර්ථ ගැන්වීමට මං උත්සාහ දැරුවා. කහපාට හා කළුපාට යොදා ගත්තේ ජාත්‍යන්තරය අනතුරුදායක බව හැඟවීමට යොදා ගන්නා වර්ණයක් නිසා. මං හිතන දෙයක් තමයි ලෝගෝ එකක් කියන්නේ දුටුව ගමන් හිතට වදින්න තියෙන්න ඕන එකක්. මං උත්සාහ දැරුවේ ඒ දේ කරන්න.”
මේ විදිහට අදහස් දක්වන්නේ අද අපේ වෙළෙඳ ලකුණ විශේෂාංගයේ කතානායකයා වන දර්ශන කරුණාතිලකය.

මාතර අකුරුබැවිල කනිෂ්ඨ විද්‍යාලයේත්, සපුගස්කන්ද රෝමානු කතෝලික මිශ්‍ර පාසලේත් ඉගෙනුම ලැබු දර්ශන කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයට ඇතුළත් වන්නේ ශිෂ්‍යත්වය සමත් වීමෙනි. ඔහු හැදී වැඩෙන්නේ නේවාසිකාගාරයේය. ගමට යන්නට ලැබෙන්නේ පාසල් නිවාඩු සමයටය.
මම තමයි අපේ පවුලේ වැඩිමලා. මට බාල නංගිල හතරයි මල්ලියි ඉන්නවා. අපි මුලින්ම හිටියේ මාකොළ ප්‍රදේශයේ. එහෙම ආවේ තාත්තගෙ රැකියාව නිසා. නමුත් තාත්තා ගමට යනකොට අපිත් දික්වැල්ලට ගියා. ඒ යනකොට මට අවුරුදු අටක් නවයක් විතර ඇති. ගමේ පාසලේ ඉගෙන ගනිද්දි තමයි මම ශිෂ්‍යත්වය සමත් වුණේ. අපි පුංචි කාලේ ගමට ගියාම මට ඕන වුණේ කොළඹ එන්න. ඒකට හේතුව තමයි ගමේදී පත්තරයක් බලන්න වුණත් හුඟක් දුර යන්න ඕන.

නමුත් කොළඹදී එහෙම නැහැ. මම පාසල් යන කාලේ චිත්‍ර විෂයට දක්ෂයි. මට මතකයි ආනන්ද විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගෙන උසස්පෙළ හදාරලා අපි අයින් වෙන කාලේ තමයි ආනන්ද විද්‍යාලයට අවුරුදු සියය පිරුණේ. ඒ වෙනුවෙන් මම විද්‍යාලයේ එතෙක් සිටි විදුහල්පතිවරුන්ගේ මුහුණු චිත්‍රයට නැඟුවා.”
ඔහු පාසල් වියේදීම තමන්ටම කියා ආදායම් මාර්ගයක් සකසා ගැනීමට උනන්දු වූයේය.
මම කොළඹ නේවාසිකව ඉගෙන ගත්තේ. අම්මා තාත්තා මගේ වියදම් දැරුවත් මට ඕන වුණා ගෙදරට කරදර නොකර වියදම හොයා ගන්න. මට මතක හැටියට ඒ අසුතුන අසූහතර කාලය.

මම දවසක් විජය ළමා පුවත්පතේ කර්තෘ තුමා හමුවන්නට ගියා. ඒ කාලේ හිටියේ දෙල්තොට චන්ද්‍රපාල මහත්තයයි සුබසිංහ මහත්තයයි. මගෙන් ඇහුවා ඇඳපුවා ගෙනාව ද කියලා. නමුත් මා ළඟ තිබුණේ නැහැ. ඊට පස්සේ දෙල්තොට මහත්තයා කිව්වා එහෙනම් මාව අඳින්න කියලා. මම එතන හිටපු කිහිප දෙනෙක්වම චිත්‍රයට නැඟුවා. මගේ චිත්‍ර බලලා ඔවුන් කිව්වා පත්තරවලට ඇවිත් නාස්ති වෙන්න එපා ඉගෙන ගන්න ඒවට උදව් කරන්නම් කිව්වා.

නමුත් මගේ හිත තිබුණේම රැකියාවක් ලබා ගන්න. මං ඔවුන්ට ඒ බව කිව්වා. ඉන් පස්සේ මාව ආනන්ද රණතුංග කියන චිත්‍ර ශිල්පියාට බාර දුන්නා. ආනන්ද රණතුංගත් අපේ පාසලේ අපට වඩා ඉහළ පන්තිවල ඉගෙන ගත් අයෙක්. ඔහු මට කතා පොත් අඳින්න පැවැරුවා.” දර්ශන වෘත්තිය චිත්‍ර ශිල්පියෙක් ලෙස ජීවිතය අරඹන්නේ එතැනිනි. එහෙත් තවත් චිත්‍ර ශිල්පීන් ඒ වන විටත් චිත්‍ර කතා පොත් ඇඳි නිසා ඔහුට නිතර නිතර අඳින්නට අවස්ථාව නොලැබිණි.

එකල ඔහුට තවත් විනෝදාංශයක් තිබුණි. ඒ තමන් කැමැති පුද්ගලයන් චිත්‍රයට නඟා ඔවුන් ලවා එහි අස්සන් තබා ගැනීමය. ඒ කාලය වන විට ඔහු ලංකාවට පැමිණි ඉන්දීය ක්‍රිකට් කණ්ඩායම ද චිත්‍රයට නැඟුවේය. එවකට දිවයින පුවත්පතේ කර්තෘව සිටි එඩ්මන් රණසිංහ මහතාගේ රුව ද ඔහු ඇඳි චිත්‍ර අතර විය. ඔහු එඩ්මන් රණසිංහයන් හමුවීමට දිවයින කන්තෝරු වට ගියේය.

“එඩ්මන් මහත්තයා මගෙන් විස්තර අහලා චිත්‍රය බලලා මට සල්ලි දුන්නා. නමුත් මං කිව්වා මට සල්ලි එපා කියලා. ඒ ගමන ඔහු කිව්වා “එනවා එහෙනම් මෙහෙ වැඩ කරනවා” කියලා ආරාධනයක් කළා. ඒ කාලේ විජිත යාපා මහත්මයා තමයි ද අයිලන්ඩ් පුවත්පතේ ප්‍රධාන කර්තෘ ගාමිණි වීරකෝන් මහතා තමයි නියෝජ්‍ය කර්තෘ. ඔවුන් මට බොහෝ දේ අඳින්නට දුන්නා. ඒ කාලේ නවලිය පුවත්පතේ කළ සිනමා අතිරේකයටත් මම චිත්‍ර ඇන්දා. එහි සංස්කාරක ලෙස කටයුතු කළේ ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි.”
ඔහු චිත්‍ර අඳින අතරේම අධ්‍යාපන කටයුතු ද කරගෙන ගියේය. උසස් පෙළ ඉහළින් සමත් වූ ඔහු කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුළත්ව සමාජ විද්‍යා විශේෂ උපාධියක් ලබා ගත්තේය.

මේ අතර කාලයේ විදුසර විද්‍යා පුවත්පත ආරම්භ විය. දර්ශන විදුසර පුවත්පතේ චිත්‍ර ඇඳීම මෙන්ම පිටු සැකසීම ද කළේය. නිදහස් චිත්‍ර ශිල්පියකු ලෙස කටයුතු කළ ඔහු පසුව සේවයේ ස්ථිර වූයේය.
දිවයින පුවත්පත හා අයිලන්ඩ් පුවත්පත අන්තර්ජාලයට එක්වීමත් සමඟම දර්ශනගේ තනතුර වෙබ් මාස්ටර් දක්වා ඉහළ ගියේය. දර්ශන ඒ සියලු කටයුතු අතරේ ලාංඡන නිර්මාණය කිරීම අතරේම අත්පත්‍රිකා සැකසීම මෙන්ම මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ, මහාචාර්ය සුනන්ද මහේන්ද්‍ර, දෙනගම සිරිවර්ධන ආදි ප්‍රවීණ ලේඛකයන්ගේ පොත් පිටකවර සැරසුවේය. ඊට අමතරව විද්‍යාව, දේශපාලනය සම්බන්ධ කාටුන් නිර්මාණ ද කළේය.
“මම දිගටම වෛද්‍යවරුන් පිළිබඳව කාටුන් චිත්‍ර ඇන්දා. ඒ වෛද්‍යවරු වැඩ වර්ජනය කරන කාලයක්. මේකට ඇතැම් වෛද්‍යවරුන්ට කේන්ති ගිහිල්ලා තිබුණා. එක් වෛද්‍යවරයෙක් මට ලියුමක් එවලා තිබුණා සමාව ගන්න කියලා. ලියුම දුටුව මම හිතා ගත්තා සමාව ගන්නෙ නැහැ රස්සාවෙන් අස්වෙලා යනවා කියලා. නමුත් කර්තෘ තුමා කිව්වා ටික දවසක් නිහඬව ඉන්න කියලා. ඒක එහෙම්මම යට ගියා.”
ඔහුට ආයතනයක හිරවී රැකියාව කිරීමට ඕනැකමක් නොතිබිණි. ඒ සියලු කටයුතු අතරේ ඔහු තෙල් සායම් චිත්‍ර ඇඳීම ද කරගෙන ගියේය. ඇඹිලිපිටිය ජාත්‍යන්තර නායකයින් පුහුණු කිරීමේ මධ්‍යස්ථානයේ ‘කැත්රිච් ෆුඩ් ට්‍රේනින්’ වැඩසටහනේ ලාංඡනය නිර්මාණය කළා. ඒ වගේම ‘වර්ෂා’ වැසි ජලය එකතු කිරීමේ සංසදයේ ලාංඡනය නිර්මාණයත් මගේ. 

“මට අවශ්‍ය හැමදේම නිදහසේ කරගෙන යන්න. මට මේ දේවල් කරන්න ගෙදරින් නිදහස ලැබුණා. බිරිය චින්තා මුණසිංහ මට උපරීම නිදහස දීලා තියෙනවා මගේ කලා කටයුතු කරගෙන යාමට. ඇය තමයි මට යෝජනා කළේ චිත්‍ර වැඩ නිදහසේ කරගෙන යන්න අවශ්‍යයි කියලා දැනෙනවා නම් රැකියාවෙන් ඉවත් වුණත් කමක් නැහැ කියලා. මං රැකියාවෙන් ඉවත්වුණා. ඇත්තටම මං නිදහසේ බොහෝම සැනසිල්ලකින් ඒ කටයුතු කරගෙන යනවා. මගේ ආර්ථිකයට ඒකෙන් හානියක් වුණෙත් නැහැ.”

ඔහු දැන් පූර්ණකාලීන චිත්‍ර ශිල්පියෙකි. බාල වියේදී තාත්තා නිවෙසට පැමිණෙන හැම විටම ඔහුට සුදු කොළ විස්සක් පමණ ගෙන එයි. මොහොතක් ගතවීමට පෙර ඒ සියල්ලේම චිත්‍ර ඇඳ අවසන් වෙයි. යන අතක යන්නට දුන්නා මිස අම්මා තාත්තා ඔහුගේ ගමන්මඟ වෙනස් කළේ නැත. ඇතැම් විට ඔහු බිත්ති පුරා ද චිත්‍ර ඇන්දේය. වයසින් වැඩෙනවාත් සමඟම ඔහු තම පියාගේ පුස්තකාලයේ තිබු විවිධ විෂයන් ගැන ලියැවුණ පොතපත කියැවූයේය.

පාසල් කාලේ මං බාලදක්ෂයෙක්. ඒ කාලේ මම, බාලදක්ෂ කදවුරු කීපයක් ම වෙනුවෙන් බැජ් හැදුවා. ” ඔහු බොහෝ ලාංඡන නිර්මාණ කර ඇත්තේය. ඒ සියලු කටයුතු කරන අතරේ ඔහු සමාජ සේවා කටයුතුවල ද නිරත වෙයි.

“මම පාසලේදී සංගීත විෂය තෝරගන්න ගියාම එතැනදී නම් අම්මා විරුද්ධ වුණා. අම්මා කිව්වා දන්න දේ කරන්න. ඔයාට ඉදිරියට යන්න පුළුවන් කියලා. මගෙ තාත්තා නැතිවුණේ මීට අවුරුදු තුනකට විතර කලින්. අද මට හිතෙනවා මං මගෙ අම්මටයි තාත්තටයි ආඩම්බර හිතෙන විදිහට ජීවත් වුණා කියලා.




විශේෂ ස්තූතිය


Wednesday, February 26, 2014

මහා හිමාලය ජයගත් අපේ පුංචි මිනිසා

‘අජිත් ජයසේකර’ නම් වූ සොඳුරු මිත්‍රයා මට හමු වුණේ අහම්බෙන්. තවත් මාධ්‍ය මිතුරකුගෙන් ලද තොරතුරක් ඔස්සේ හඹා ගිය මට මේ අපූරු මිනිසා මුණ ගැසුණා. ගතින් කුඩා වුවත් අජිත්ට තියෙන්නේ ලංකාවෙ කාටවත් නැති තරම් ලොකු හිතක්. අඩි පහක් තරම්වත් උස නැති වුණාට එවරස්ට් කන්ද තරම් උස යෝධ ශක්තියකින් සහ වීරියකින් ඔහුගේ හිත පිරිලා. ඔහු හරිම විවෘත මිනිසෙක්. ඒ වගේම සරලයි. සරල බව නිසාම එදිනෙදා ජීවිතේ ඔබ අප මුහුණපාන බොහෝමයක් ප්‍රායෝගික ගැටලු අජිත් ගේ ජීවිතේට ඇත්තේම නැති තරම්.
අජිත් ගැන විශේෂයෙන් කතා කරන්නේ විශේෂ හේතුවක් නිසා.

ඒ ඔහු ලංකාවෙ කවුරුවත් මෙතෙක් නොකළ විශේෂ කාරියක් ඉටුකළ සුවිශේෂි පුද්ගලයෙක් නිසා. අජිත් දැනට එවරස්ට් කඳුවැටියේ වැඩිම උසක්, වැඩිම වාර සංඛ්‍යාවක් තරණය කළ ප්‍රථම සහ එකම ශ්‍රී ලාංකිකයා ලෙස වාර්තාවක් තබා තිබෙනවා. වර්තමානයේ ඔහු නුවරඑළියේ පීඩෲ බාලදක්ෂ කඳවුරේ පාලකවරයා ලෙස කටයුතු කරනවා.

නවසිය පනස් හතේ ජූලි විසි හතර වැනිදා කුරුණෑගල වෑඋඩදී උපන් අජිත් මූලික අධ්‍යාපනය ලැබුවෙ වෑඋඩ ප්‍රාථමික විද්‍යාලෙන්. වෑඋඩ උප තැපැල් ස්ථානාධිපති සෝමපාල ජයසේකර සහ ෆ්ලොරන්ස් චාලට් පෙරේරා යුවළගේ දෙවැනි පුතා අජිත්. ඔහුගේ පවුලෙ තවත් සහෝදරයන් දෙදෙනෙක් සහ සහෝදරියන් දෙදෙනෙක් සිටිනවා. දෙකේ පන්තියේ පටන් අජිත් අධ්‍යාපනය ලැබුවෙ මහනුවර ධර්මරාජ විද්‍යාලයේ. ධර්මරාජ විද්‍යාලය අජිත්ගේ ජීවන ගමනේ ඉරණම තීන්දු කළ මධ්‍යස්ථානයයි.
පුංචි කාලෙ පටන්ම ගහට කොළට සතා සිවුපාවාට බෙහෙවින් ඇලුම් කළ අජිත් විවේකයක් ලද හැම අවස්ථාවකම කළේ කොහේ හරි කැලෑවක ඇවිදින්නට යෑම. පාසලේ හයවැනි ශ්‍රේණියේදී බාල දක්ෂ පෝතකයකු ලෙස පුහුණුව ආරම්භ කළ දා තමයි අජිත්ගේ ජීවිතේ ඉරණම තීරණය වූ දවස. ඒ 1969 මාර්තු මාසෙ 21 වැනිදා. ධර්මරාජ විද්‍යාලෙ බණ්ඩාර වීරසේකර ගුරුතුමා යටතේ පැවැත්වුණු බාලදක්ෂ පුහුණුවට අජිත් එකතු වුණා.

අජිත් ඇතුළු කණ්ඩායම එවරස්ට්
මූල කඳවුරට ළඟාවූ මොහොතේ
බාලදක්ෂ පෝතකයකු ලෙස මනා පුහුණුවක් ලත් අජිත්ට තමා වඩාත්ම පි‍්‍රය කළ කැලෑ ජීවිතේ සුවය විඳින්න අවස්ථාව උදා වුණා. බාලදක්ෂ පුහුණුවෙදි කඳවුරු බැඳ ගන්නට, කඳු හෙල් තරණය කිරීමට අවස්ථාව උදා වෙනවා. ළමා වියේ පටන්ම තනිවම යමක් ඉටු කරගන්නට, අවම පහසුකම් යටතේ් ආහාරයක් පිළියෙල කරගන්නට, තියෙන හැටියකට නිදාගන්නට, කඳු නගින්නට, සතුරාට මුහුණ දෙන්නට කොටින්ම ජීවිතේ එල්ල වෙන ඕනෑම අභියෝගයකට සාර්ථකව මුහුණ දෙන්න හොඳ පුහුණුවක් බාලදක්ෂ පුහුණුවෙන් ලැබෙනවා.
ඉතා දක්ෂ ලෙස පුහුණුව ලැබු අජිත් ගේ හිතේ තිබුණු ලොකු ආශාවක් ඉෂ්ට කරමින් ප්‍රථම වතාවට බලාදක්ෂ කණ්ඩායම සමඟ හන්තාන කන්දට නගින්නට අවස්ථාව උදා වුණේ ඒ 1969 දී. ධර්මරාජ විදුහලේ හිටපු විදුහල්පති ඒ. පී. ගුණරත්න මහත්තයා අජිත්ගේ ජීවිතේ ගොඩනගාගන්නට බොහොම ඇප උපකාර වූ ගුරුවරයෙක්.
1970 දී දෙවැනි පෙළ පදක්කමත් 1973 දී පළමු පෙළ පදක්කමත් දිනා ගත් අජිත් 1975 දී ලංකාවේ දක්ෂතම බාලදක්ෂයාට හිමි වන ජනාධිපති බාලදක්ෂ පදක්කම දිනා ගත්තා. අනතුරුව 1975 දී පටන් ධර්මරාජ විද්‍යාලයීය බාලදක්ෂ සමූහයේ සහාය බාලදක්ෂ නායකයකු ලෙස කටයුතු කරන්නට අජිත්ට අවස්ථාව උදා වුණා. එවකට ධර්මරාජ බාලදක්ෂ සමූහයේ නායකයා ලෙස කටයුතු කළේ රන්ජිත් කොස්තා මහත්තයා. ධර්මරාජයේ නේවාසිකාගාර බාලදක්ෂ කණ්ඩායම බාරව කටයුතු කරන්නටත් අජිත්ට අවස්ථාව ලැබුණා. 1975 දී සහය බාලදක්ෂ කඳවුරු නායකයා ලෙස උඩුවෙලදී අජිත් සිය කණ්ඩායම මෙහෙයවූවා. ඉන් පසුව දිගටම අනුරාධපුර මහියංගණය ඇතුළු ලංකාවේ විවිධ පළාත්වල කඳවුරු පැවැත්වූවා.
1977 දී උසස් පෙළ සමත් වූ අජිත් 1978 දී මහනුවර ප්‍රාදේශීය ගමනාගමන මණ්ඩලේ ගිණුම් ලිපිකරුවකු ලෙස රැකියාව ඇරැඹුවා. රැකියාව කරන අතරතුරත් අජිත් බාලදක්ෂ කටයුතු අත් නොහැර කරගෙන ගියා. 1980 දී ඔහු ගමනාගමන මණ්ඩලේ රැකියාවෙන් ඉවත් වෙලා ධර්මරාජ විද්‍යාලෙ නේවාසිකාගාරේ කළමනාකාර ධුරයට පත් වුණා. යළිත් සුපුරුදු පාසල් දිවියට අවතීර්ණ වුණු ඔහු එහි නේවාසිකාගාර බාලදක්ෂ සමූහය භාරව බොහෝ වැඩ කොටසක් ඉටු කළා.
කලක් දේශපාලනේට යොමු වෙලා තිබුණු අජිත්ගේ හිත ඒ ගැන කලකිරුණා. ඒ ගමන ඔහුට මහණ වෙන්න හිතුණා. මල්වතු පාර්ශ්වයේ පහමුණේ ගුණානන්ද හාමුදුරුවො හම්බ වෙලා ඔහු මහණ වෙන්නට අවසර පැතුවා. මේක ආරංචි වෙලා ධර්මරාජේ විදුහල්පති ගුණරත්න මහත්තයා අජිත්ට දොස් කියලා “මහණ වෙනවට වැඩිය තමුන්ගෙන් රටට ඉටුකළ හැකි සේවය ඉටුකරන එක හොඳයි කියලා ධර්මරාජ විද්‍යාලෙ බාලදක්ෂ සමූහයේ නායකයකු ලෙස කටයුතු කරන්න අවස්ථාව සලස්වලා දුන්නා.
1982 දී අජිත් නව වැනි ජාතික බාලදක්ෂ ජම්බෝරියට සහභාගි වෙන්නට ඉන්දියාවට ගියා. ඉන්දියාවෙ ගිහින් ආපු බව දැනගත් හැමෝම අජිත්ගෙන් ඇහුවෙ “හිමාලය කන්ද දැක්ක ද?” කියලා. මේ කතාව අහපුවාම අජිත්ගේ හිතේ් “හැබෑවටම හිමාලය කන්දට නගින්න බැරිද යන සිතුවිල්ල ඇති වුණා. හිමාලය කන්ද තරණය කිරිල්ල කෙසේ වෙතත් බලන්ට වත් යන්න ඕනෑ ය යන සිතිවිල්ල ඔහුගේ හිතේ පැළපදියම් වුණා.

උත්සාහයක අභිමානය
ඉන්දියාවේ බාලදක්ෂ ජම්බෝරියේදි හඳුනාගත් “හරිප්‍රසාද්” නම් වූ මිත්‍රයා අජිත්ගේ මතකයට ආවෙ හිමාලය බලන සිතිවිල්ල ක්‍රියාවට නංවන්නේ කොහොමද කියලා කල්යල් බලමින් ඉන්න වෙලාවක. බාලදක්ෂ පුහුණුවෙන් ඔහු ලබාපු සරල බව, සැහැල්ලුව විසින් විශාල සූදානමකින් තොරවම ඔහු
ගමනට යොමු කළා. අතේ තිබුණු රුපියල් දෙදාහක් සාක්කුවේ දාගෙන ඔහු ඒ අභියෝගාත්මක ගමන පිටත් වුණා. ළඟ තිබුණු ඇඳුම්කැඩුම් ටිකක් ගමන් මල්ලක දාගෙන ඔහු මහනුවර දුම්රියපොළෙන් රුපියල් 400ක ප්‍රවේශ පත්‍රයක් ඇරන් තෙලෙමන්නාරමට යන්න කෝච්චියට නැග්ගා. ඒ 1983 මාර්තුවෙ දවසක්. තෙලෙමන්නාරමෙන් බැහැලා බත්තලක නැගලා රාමේශ්වරමෙන් ඉන්දියාවෙ මදුරාසියට ගියා. එතැන ඉඳලා රු.108ක් දීලා දුම්රියෙන් කල්කටාවට ගියා.
කල්කටාවෙ මහාබෝධියේ නතර වෙලා එහි පොත් සාප්පුවේ වැඩ කළ ජයවර්ධන මහත්තයාට හරිප්‍රසාද්ගේ ලිපිනය සහිත කාඩ්පත පෙන්නුවා. ජයවර්ධන මහත්තයා කියාපු විදිහට කල්කටාවේ සියල්දා දුම්රිය පොළේ සිට රුපියල් අටක් දීලා බොන්ගා දුම්රිය පොළ දක්වා ගියා. එතැනින් බංග්ලා දේශ සීමාව හරහා ජෙෂෝර් ප්‍රාන්තයට ගියා. එතැන පටන් මිතුරාගේ නිවස සොයාගෙන ගියා. ඒ යනවිට මිතුරා නිවසේ නොසිටියත් ඔහුගේ පියා අජිත්ට ඒ නිවසේ නවාතැන් දුන්නා. මිතුරාගේ පියාට අවශ්‍යතාව කීවා.
අජිත්ගේ වාසනාවට හරිප්‍රසාද්ගේ මාමා හිමාලයේ කඳු නගින්නන්ගේ ආයතනයේ අධ්‍යක්ෂවරයෙක්. මිතුරාගේ පියාගෙන් ලබාගත් ලිපියකුත් රැගෙන අජිත් ගිහින් මිතුරාගේ මාමා මුණ ගැහුණා. ශ්‍රී ලංකාවේ සිට හිමාලය දැක බලාගන්නටම එහි පැමිණි මේ පුංචි ඉලන්දාරියාට එතුමා හොඳ අවස්ථාවක් ලබා දුන්නා. ඒ ඉන්දීය කඳු නගින්නන්ගේ ආයතනයෙන් නොමිලේ කඳුතරණය කිරීමේ පුහුණුවක් ලබාදීමයි. ඒ කාලේ ඒ පුහුණුවට ඇමරිකන් ඩොලර් දාහක් පමණ අය කළා. ඒත් අජිත්ට නොමිලේ පුහුණුව ලබා දෙන්නට තරම් ඔවුන් කාරුණික වුණා. සති තුනක පූර්ණකාලීන පුහුණුවකින් පස්සෙ ඔවුන් අජිත් එවරස්ට් කඳු ශිඛරයේ දකුණු ගෙල කපොල්ල තරණය කිරීමට සූදානම් වූ කණ්ඩායමකට ඇතුළු කර ගත්තා.
ඝන වනාන්තරය, දැඩි ශීතල, හිම කුණාටු, වර්ෂාව නොතකා කඳු ශිඛර සහ ගිරි හෙල් තරණය කරමින් යා යුතු ඒ දුෂ්කර ගමනට අජිත් ඇතුළු කණ්ඩායම මුල පිරුවේ 1983 මාර්තු මාසේ 20 වැනිදා.. කොතරම් දුෂ්කර වුණත් අජිත්ගේ හිතේ තිබුණු ලොකුම බලාපොරොත්තුව ඉටු වූ දවස. ඉඳිකටු තුඩු මෙන් ඇඟිලි තුඩු විනිවිද යන ශීතල මැද්දෙන් කඩින් කඩ දැඩි වෙහෙස නොබලා ගමන් කොට ඔවුන් අඩි 24,800ක් උසින් පිහිටි එවරස්ට් මූල කඳවුර වෙත ළඟා වුණේ දවස් 20ක දීර්ඝ වූත් වෙහෙසකර වූත් ගමනකට පස්සෙ.
1952 මැයි මාසේ දෙවැනිදා ජෝර්ජ් හන්ට් නමැත්තා ගේ නායකත්වයෙන් යුතු 400කින් යුතු කණ්ඩායමක සහාය ඇතිව නවසීලන්ත ජාතික සර් එඩ්මන්ඩ් හිලරි සහ ක්ෂර්පා ජාතික ටෙන්සින් නෝර්ගේ එවරස්ට් කඳු මුදුනට පය තැබුවා. ඒ එවරස්ට් කඳු ශිඛරය ප්‍රථම මිනිස් පා පහස ලද අවස්ථාවයි. එදා පටන් ම එවරස්ට් කන්ද තරණය පිළිබඳ කඳු නගින්නන්ගේ උනන්දුව වර්ධනය වුණා. ඒ නිසාම නේපාල රජය ඒ සඳහා පහසුකම් සලස්වන්නට කටයුතු යොදා තිබෙනවා. එවරස්ට් කන්ද තරණය කිරීම සඳහා යන්නකුට වාහනයෙන් යා හැක්කේ කත්මන්ඩු නුවරින් කිලෝමීටර් 170ක් පමණ දුරින් පිහිටි ජීරි දක්වා පමණයි. එතැන් සිට කඳුකරවාසීන් සමූහයක් වන ක්ෂර්පා ජාතිකයන්ගේ සහාය ඇතිව කන්ද තරණය කිරීම ඇරැඹිය යුතුයි.

කඳු නැඟිල්ල ලේසි පහසු කාර්යයක් නොවෙයි. එය ජීවිතය අවධානමට ලක් කරන මහා දුෂ්කර අභියෝගාත්මක කාර්යයක්. බාලදක්ෂයකු වීමෙන් ලත් මනා පුහුණුව, ශක්තිය, නිරෝගී බව, කුසගින්න, නිදිමත වෙහෙස දරා ගැනීමේ හැකියාව උත්සාහය සහ ධෛර්යවන්ත බව කඳු නගින්නකු ලෙස සාර්ථක වන්නට අජිත්ට උපකාර වුණා. ධර්මරාජ විද්‍යාලයේ බාලදක්ෂ සමූහයේ නායකයා වශයෙන් කටයුතු කරන්නට ගත්තට පස්සෙ අජිත් පාසල් ශිෂ්‍යයන්වත් කඳු තරණය සඳහා පුහුණු කළා.

ඒ වන විට ඔහු ලංකාවේ පිදුරුතලාගල සමනොල, නකල්ස් කඳුවැටි, හුන්නස්ගිරිය, නමුණුකුල, බතලේගල, කිරිගල්පොත්ත වැනි නඟින්නට පුළුවන් හැම කන්දක්ම තරණය කරලා තිබුණා. 1975 දි ලංකාවේ ප්‍රථම වරට ධර්මරාජ විද්‍යාලයීය බාලදක්ෂ කණ්ඩායම හිමාල කන්ද තරණය සඳහා මෙහෙයවන්නට අජිත් සමත්වුණා. 1987 දි අජිත් ධර්මරාජයේ දෙවැනි බාලදක්ෂ කණ්ඩායමත් හිමාල කන්දට නැංගෙව්වා. ඒ අනුව ධර්මරාජ විද්‍යාලයීය බාලදක්ෂ කණ්ඩායම එවරස්ට් මූල කඳවුරට ළඟා වූ ප්‍රථම ලාංකීය ශිෂ්‍ය කණ්ඩායම ලෙස වාර්තාගත වෙනවා.
ධර්මරාජ විද්‍යාලෙ හිටපු විදුහල්පති ඒ.පී.ගුණරත්න මහත්තයා කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලෙ විදුහල්පති ලෙස පත්වෙලා ආවට පස්සේ ඔහුට ආනන්දේ සිසුන්ටත් කඳු තරණය පුහුණු කිරීමට අවශ්‍ය වුණා. ඔහුගේ ඇරයුමෙන් අජිත් කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලෙට පැමිණ එහි ශිෂ්‍ය කණ්ඩායමක් කඳු තරණය සඳහා පුහුණු කළා. 1991 දි පළමු වතාවට ආනන්දේ ශිෂ්‍ය කණ්ඩායමක් එවරස්ට් මූල කඳවුර දක්වා ගෙන යන්නට අජිත් සමත් වුණා. 1991 සිට 2000 දක්වා ගත වූ වසර නවය තුළ අජිත් කණ්ඩායම් අටක් එවරස්ට් මූල කඳවුර දක්වා රැගෙන ගොස් අපේ රටේ වැඩිම වාර සංඛ්‍යාවක් එවරස්ට් කන්ද තරණය කළ ප්‍රථමයා ලෙසත් වාර්තාවක් තබා තිබෙනවා.
කඳු තරණය සඳහා සූදානම් වන්නකු සතු විය යුතු ප්‍රධාන ලක්ෂණ නිරෝගී බව, නොපසුබස්නා උත්සාහය ධෛර්යය උද්‍යෝගය සහ දරාගැනීමේ ශක්තියත් ඒ වගේම වැදගත්. දිගුකාලීන පුහුණුවීම් සහ ශරීරයේ බර උසට සරිලන පරිදි පවත්වා ගැනීමත් වැදගත්. කඳු නඟින්නකු දැඩි ශීතල ඇතැම් විට උෂ්ණය කුසගින්න නිදිමත හෝ වෙනත් බාධක ජයගන්නට තරම් ශක්තිමත් විය යුතුයි. කඳු නැඟීම සඳහා සූදානම් වන්නකුට අවශ්‍ය මූලික කලමනා කිහිපයක් තිබෙනවා.
දැඩි ශීතලට ඔරොත්තු දෙන බූට් සපත්තු, මේස්, ඇතුළතින් පෑඩ් යොදා ශීතලට ඔරොත්තු දෙන ලෙස මැසූ කලිසම්, සහ කබාය, හිමෙන් ඇස් ආරක්ෂා කරගැනීම සඳහා පලඳින ඇස් ආවරණ අත් ආවරණ, හිස් සහ කන් ආවරණ, රාත්‍රියෙහි නිදාගැනීම සඳහා තෙතමනය නොරඳන නිදන ගුදිරිය හා කූඩාරම ප්‍රථමාධාර හා බේත් හේත් සහ චොක්ලට්, බිස්කට් හා ශක්තිජනක ක්‍ෂණික කැඳ වර්ග (මස්ලි) හබල පෙති, ටින්කෑම සහ රට ඉඳි වැනි ශක්ති ජනක ආහාර, වතුර උණු කර ගැනීම සඳහා කුඩා බඳුන් සහ ගිනි දල්වනයක් කඳු නගින්නකුගේ ඔලොගුවේ අඩංගු විය යුතු අත්‍යවශ්‍ය භාණ්ඩ ලෙස සැලකෙනවා. සාමාන්‍යයෙන් කඳු නගින්නන් තුන් දෙනකු සඳහා එක කූඩාරමක් බැගින් රැගෙන යනවා.
මේ භාණ්ඩ එවරස්ට් මූල කඳවුර දක්වා ගෙන යාමට කඳුකරවාසී පෙශෛීර්වරුන් ගේත් පෝටර්වරුන්ගේ සහය ලබා ගන්නට පුළුවන්. නො එසේ නම් ගවයින් හෝ කඳුකර යැක් ගවයින් යෙදූ ගැල්වල මේ භාණ්ඩ පටවාගෙන යනවා. මූල කඳවුර දක්වා මේ ගැල් හෝ පෝටරවරුන්ගේ ආධාර සහිතව ගොස් එතැන් පටන් කඳු නගින්නන් විසින් තමාට අදාළ ඔලොගුව රැගෙන කන්ද තරණය කළ යුතුයි. කඳු මුදුනේදී ආහාර පිස ගැනීම සඳහා ෆයිබර්වලින් සදන ලද ගෑස් සිලින්ඩරයක් සහ ගිනි දල්වනයක් (බර්නර්) ද මේ ඔලොගුවෙහි අඩංගු වෙනවා. කන්දෙහි ස්වභාවය තැනින් තැන වෙනස් වෙනවා. ඇතැම් තැනක එක දිගට නැග්ම තිබුණත් තව තැනෙක විශාල බෑවුම් හෝ දුර්ග හමුවෙනවා.
කළු ගල්, ඒ මත හිම මෙන්ම අතිවිශාල මිදුණු හිමකුට්ටි වලින් එවරස්ට් කඳුවැටිය සමන්විත වෙනවා. ඉහළට යන්නට යන්නට අවධානම වැඩියි. දැඩි හිමපතනය මෙන්ම ඇවර්ලාජ් නමින් හැඳින්වෙන ක්‍ෂණික හිමකඳු කඩා වැටීම් හේතුවෙන් මරණයට පත්වෙන්නට වුවත් පුළුවන්. ඉහළට නගින විට අඩු පීඩන තත්ත්වය හා ඔක්සිජන් පීඩනය හේතුකොට ගෙන ඇතිවෙන උන්නතාංශ උණ වැළැඳීමෙන් ද මරණය සිදු විය හැකියි.

රුධිර සංසරණ පද්ධතියේ ආබාධ මෙන්ම අධික ශීතල හේතුකොටගෙන ස්වසනාබාධ වැළඳීමෙන් මරණයට පත්වෙන්නටත් පුළුවන්. කඳු තරණය ජීවිත අවදානමක් සහිත ක්‍රීඩාවක් බව අප මුලින්ම සඳහන් කළේ ඒ නිසයි. හෘදයාබාධ, පෙනහළු ආශි‍්‍රත ස්වසනාබාධ, අධික රුධිර පීඩනය වැනි රෝග සහිත පුද්ගලයන්ට කඳු නැගීම අවධානම්. ඉතා නිරෝගී පුද්ගලයකු වුවත් කඳු නගින්නට සැරසෙනවා නම් තමාගේ් පවුලේ වෛද්‍යවරයා හෝ වෙනත් වෛද්‍යවරයකු හමු වී වෛද්‍ය පරීක්‍ෂණයක් කරවා ගත යුතුයි. එමෙන්ම දිනපතා ගන්නා ඖෂධ ඇත්නම් ඒවාද හදිසි අවස්ථාවක ගැනීමට සුදුසු ඖෂධ ද තමා ළඟ තබා ගැනීම වැදගත්.

කඳු නගින්නකු හට ඔසොවා ගෙන යා හැක්කේ තමාගේ ශරීර බරෙන් තුනෙන් එකකට වඩා අඩු බරක්. අඩි 19,000 ට වැඩි උසක් නගිනවා නම් ඒ බර කිලෝග්‍රෑම් 15 ට අඩු විය යුතුයි. ජීරි වලින් ගමන අරඹන කඳු නගින්නන් දිනකට පැය අටක් පමණ එකදිගට ගමන් කරනවා. අනතුරුව ෙිපශෝර්වරුන්ගේ නිවසක හෝ ලැගුම්හලක නවාතැන් ගන්නවා. එසේ යන මාර්ගයෙහි ලබූජි දක්වා මේ කඳුකර වාසී පවුල්වල සහය ලබා ගන්නට පුළුවන්. ලබුජි සිට ගොරක්ශේක් දක්වා කුහුම්බු ග්ලැසියරය ආශි‍්‍රතව පැය අටක් ගමන් කළ විට එවරස්ට් මූල කඳුවරට ළඟා විය හැකියි.
මූල කඳවුරෙහි සිට කලපතා කඳු මුදුනට නැග නූප්සේ සහ ලොට්සේ යන කඳු වැටි දෙක අතරින් බැලූ විට එවරස්ට් කඳු මුදුනෙහි පැහැදිලි මනස්කාන්ත දර්ශනයක් පියවි ඇසින් නරඹන්නට පුළුවන්. දැනට ලංකාවේ සිටින එවරස්ට් මූල කඳවුරෙහි අඩි 24,800 ක් උසට කන්ද තරණය කළ ප්‍රථම සහ එකම පුද්ගලයා අජිත්. මහනුවර ධර්‍මරාජ, කොළඹ ආනන්ද සහ අජිත් පුහුණු කළ ජාතික කණ්ඩායමේ සිසුන් එවරස්ට් මූල කඳවුරෙහි අඩි 20,000 ක් දක්වා තරණය කොට තිබෙනවා.
අජිත් පුහුණු කළ ජාතික කඳු තරණ කණ්ඩායමට කොළඹ ආනන්ද, මහනුවර ධර්‍මරාජ, කොළඹ රාජකීය, මොරටුව වේල්ස්කුමාර සහ ගාල්ල රිච්මන්ඩ් යන පාසල්වලින් තෝරාගත් සිසුන් 30 දෙනෙක් ඇතුළත්. මේ කණ්ඩායම 2006 වසරේදී එවරස්ට් තරණයට සහභාගී වුවත් එවරස්ට් මූල කඳවුර දක්වා ළඟා වීමට සමත් වුණේ ඔවුන් අතරින් අට දෙනෙක් පමණයි. දැනට අපේ කණ්ඩායම් ළඟා වී ඇත්තේ එවරස්ට් මූල කඳවුර දක්වා පමණයි. එම ස්ථානයට ළඟා වන ගමනේදී අතරමග නම්සේ සහ ජින්බු හෝ පෙරිජි යන ස්ථාන දෙකෙහි විවේක දින දෙකක් ගත කිරීමෙන් දැඩි පීඩාව සහ අඩු පීඩන තත්ත්වය මත ඇතිවන රෝගී තත්ත්වය දුරු වී යනවා. මේ ස්ථාන දෙකෙහි විවේක දින දෙකක් ඇතුළුව තවත් දින 14 ක් පමණ ඉහළට නැගීමෙන් එවරස්ට් මූල කඳවුරට ළඟාවිය හැකිය. මූල කඳවුරේ සිට තවත් දින අටක් හෝ දහයක් ගමන් කිරීමෙන් එවරස්ට් කඳු මුදුනටම ළඟා වන්නට පුළුවන්.
කඳු නගින්නට ආශාව, උනන්දුව හෝ පුහුණුවක් ලබා තිබූ පමණින්ම එවරස්ට් කන්ද තරණය කරන්නට යමකුට අවස්ථාවක් ලැබෙන්නේ නෑ. ඉහත අවශ්‍යතා සියල්ල සපුරා තිබීමත් සමඟම ඔහු හෝ කණ්ඩායම නේපාලය, ඇමරිකාව හෝ එංගලන්තය වැනි රටක ලියාපදිංචි කඳුනගින කණ්ඩායම් පුහුණු කරවන සංවිධානයකට ඇතුළත් විය යුතුයි. අජිත් ඇතුළත් වුණේ හිමාලයානු කඳු නගින්නන්ගේ සංගමයට. කඳු තරණ කටයුතු සඳහා ලංකාවේ මුදලින් රුපියල් ලක්‍ෂ හැටක පමණ මුදලක් වැය වෙනවා.
මුලින්ම අජිත්ට පුහුණුව ලැබුණේ හරිප්‍රසාද් මිතුරාගේ මාමාගේ ආධාරයෙන් නොමිලේ. පසු ගමන්වලදී ඔහුට ධර්‍මරාජ විද්‍යාලයීය බාල දක්‍ෂ සමූහය, ධර්‍මරාජ ආදි බාලදක්‍ෂ සමූහය, ආනන්ද විද්‍යාලයීය සාමාජිකයන් හා විවිධ හිතවතුන්ගේ නොමසුරු සහය ලැබූ බව ඔහු කියන්නේ කෘතවේදීව. ඉන්දියාව සහ නේපාලය අද ලෝකයේ කඳු නගින්නන් පුහුණු කිරීමේ කටයුතු අතින් ඉදිරියෙන් සිටිනවා. එංගලන්තය, ඇමරිකාව යන රටවලත් එවැනි පුහුණු සංවිධාන තිබෙනවා. මේවාට ඇතුළත් වීමෙන් සාර්ථක පුහුණුවක් වගේම හොඳ සුරක්‍ෂිතභාවයකුත් ලැබෙනවා. එවරස්ට් කඳු තරණය සඳහා වසරේ සෑම කාලයක්ම සුදුසු වන්නේ නෑ. ඒ සඳහා වසරේ මාර්තු මස සිට මැයි දක්වා කාලයත් ඔක්තෝබර් සිට නොවැම්බර් දක්වා කාලයත් පමණයි සුදුසු වන්නේ. පුහුණුව, මිල මුදල් සහ යහපත් සෞඛ්‍ය වගේම නොපසුබස්නා උත්සාහයත් මේ සඳහා අත්‍යවශ්‍යයි.

දැනට නුවරඑළියේ පීඩෲ බාලදක්‍ෂ කඳවුර භාරව කටයුතු කරන අජිත් එවරස්ට් කඳු ශිඛරය තරණය කිරීමට සූදානම් වන අලගොඩ වතුයායේ කළමනාකරු විනෝද් මහතාට ඒ සඳහා පුහුණුව ලබා දෙමින් සිටිනවා. ශරීර උසින් යම් තම් අඩි පහක් තරම් වන මේ දිරිය මිනිසා හිතේ හයියෙන් දැනටමත් අඩි 29,000 ක් ඉහළට දෙපයින් ගොස් බාල දක්‍ෂ ධජය මෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ ධජයත් හිමාලයේ එවරස්ට් කඳු වැටියේ ඔසොවා තබන්නට සමත් වී සිටිනවා. “සිත ඇත්නම් පත කුඩාද?” යන කියමන සනාථ කරමින් අජිත් නම් වූ මේ පුංචි මිනිසා අපේ පුංචි ශ්‍රී ලංකාව ලෝක සිතියමේ ඉහළම තැනකට ඔසොවා තබන්නට විශාල දායකත්වයක් ලබා දී තිබෙනවා.